Κεντρική σελίδα Επάνω 1ο Τεύχος 2ο Τεύχος 3ο Τεύχος 4ο Τεύχος 5ο Τεύχος 6ο Τεύχος 7ο Τεύχος 8ο τεύχος 9ο Τεύχος Βράβευση 10ο Τεύχος 11ο Τεύχος 12ο Τεύχος 13ο τεύχος 14ο τεύχος 15ο τεύχος 16o τεύχος

 

  • Συνέντευξη με το Δήμαρχο Κατερίνης

  • Β΄ ξένη γλώσσα στο σχολείο μας-Σκέψεις

  • Παιδικά Ποιήματα

  • UNICEF: 60 χρόνια προσφοράς

  • Βιβλιοπαρουσιάσεις    

  • Πόντος: Οι παππούδες μας θυμούνται

  • Διάλογος με εξωγήινο

  • Ιστορία της "Ψωροκώσταινας"

  • Ανέκδοτα

  • Παραμύθια-Διηγήματα

  • Διάφορα

  • Φωτορεπορτάζ

 

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

Η πόλη μας από τις αρχές της χρονιάς αυτής έχει νέο Δήμαρχο, τον κ. Σάββα Χιονίδη. Σκεφτήκαμε λοιπόν να του πάρουμε μια συνέντευξη, έτσι ώστε να μάθουμε τις σκέψεις του για την πόλη μας, αλλά και για τα σχολεία της πόλης μας.

Πριν λίγο καιρό ομάδα μαθητών και δασκάλων επισκέφθηκε το Δημαρχείο και μίλησε με το Δήμαρχο κ. Χιονίδη, αλλά και με τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Σατραζέμη και την Αντιδήμαρχο Πολιτισμού κ. Αθανασάκη.

Τους ευχαριστούμε πολύ.

Δήμαρχος: Καλημέρα σας  καλώς ήρθατε. Εδώ είναι η αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Είμαι στη διάθεσή σας. Από σας, από τα παιδιά περιμένουμε  να  ακούμε πράγματα  που είναι μόνο αληθινά και έτσι να συνεχίσετε και όταν μεγαλώσετε. Ορίστε, ποια ή ποιος θα ξεκινήσει. Είμαι απόλυτα έτοιμος να σας  ακούσω.

Χαρούλα: Πώς  σκοπεύετε να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα του μεγάλου αριθμού μαθητών και της έλλειψης  αύλειου χώρου στο σχολείο μας;

Δήμαρχος: Πολύ ωραία. Λοιπόν . Είναι αλήθεια ότι τα σχολειά μας θέλουν πολύ περιποίηση και ιδιαίτερα τα Δημοτικά Σχολειά.  Αφού μερικές  φορές να φανταστείτε έχουμε σχολεία που είναι και πρωί και απόγευμα. Εμείς θέλουμε  σ’ αυτά τα 4 χρόνια να μην υπάρχει ξανά σχολείο στην Κατερίνη που τα παιδιά να αναγκάζονται να  πηγαίνουν απόγευμα στο σχολείο τους.  Επίσης φέτος αυξάνουμε τα χρήματα που δίνουμε  για τη συντήρηση  των σχολείων και των χώρων τουλάχιστον μια φορά επιπλέον. Να γίνει ακόμη καλύτερη συντήρηση, γιατί για μας το θέμα των σχολείων είναι πολύ σημαντικό και καθοριστικό. Επίσης πολλά σχολεία είναι αλήθεια έχουν πρόβλημα με τους χώρους της αυλής. Δε χωράνε, οι περισσότερες αυλές είναι μόνο με άσφαλτο και χωρίς ένα σχέδιο και πολύ καλή κατάσταση. Θα  κοιτάξουμε να κάνουμε ένα από τα σχολεία, θα επιλέξουμε , να γίνει η αυλή του  με κάποιες προδιαγραφές που να είναι σωστές, δηλαδή να βάλουμε περισσότερο πράσινο και εφόσον αρέσει σε  όλους- σε όλα τα παιδιά, στους διευθυντές και στους δασκάλους και θέλουν να κάνουμε αναμόρφωση των αυλών, θα προχωρήσουμε  σιγά σιγά να κάνουμε και τις άλλες αυλές να τις ομορφαίνουμε. Τώρα σε κάποια σχολεία που έχουν μικρές αυλές, όπως στο 5ο Δημοτικό  σχολείο που δε χωράνε, θα κοιτάξουμε να αγοράσουμε ίσως δίπλα ένα  οικόπεδο ώστε να μπορέσουμε  να τις επεκτείνουμε. Κάτι που πρέπει να το αντιμετωπίσουμε  και θα το πετύχουμε. Γιατί έναν κανόνα έχουμε εμείς και θέλω να τον έχετε και σεις. Δε μπορεί κάτι να γίνεται από τι μια μέρα στην άλλη όταν κάποιος άνθρωπος είναι σοβαρός. Δε μπορούμε να τελειώσουμε μια μεγάλη εργασία, που σας βάζει η δασκάλα,  μέσα  σε μια ώρα, πρέπει να την πάρουμε και στο σπίτι, έτσι δεν είναι; Δε μπορούμε με μαγικά με ένα ραβδάκι να αλλάξουν τα πράγματα, αλλά πρέπει να βλέπουμε ότι γίνεται προσπάθεια κάθε μέρα να γίνει  καλύτερο ώστε να πετύχουμε  τον τελικό μας στόχο. Για μας είναι η πρώτη μας επιλογή να φροντίσουμε τα παιδιά.

Φρόσω:  Στο σχολείο μας τα απογεύματα γίνονται πολλές ζημιές από εξωσχολικούς. Μήπως πρέπει να φυλάγονται τα σχολεία;

Δήμαρχος: Είναι αλήθεια πως έχουμε πολλές ζημίες γιατί δεν υπάρχει η ανάλογη φύλαξη. Βέβαια τα σχολεία είναι ένας ζωντανός οργανισμός και οι αυλές πρέπει να λειτουργούν κατά τη γνώμη μας και τα απογεύματα. Ιδιαίτερα τα σχολεία που έχουν γυμναστήρια θα πρέπει να χρησιμοποιούνται και  άλλα παιδιά που στις γειτονιές  τους δεν έχουν. Σίγουρα πρέπει να γίνεται καλύτερη φύλαξη. Υπάρχει ένα πρόγραμμα φύλαξης των σχολείων, το οποίο δε φτάνει, δε μας καλύπτει όλους, πάντως ένα πρώτο βήμα είναι ότι φυλάσσονται από κάποιους ανθρώπους και τα απογεύματα, όχι όλα τα σχολεία.

Θα κοιτάξουμε να πάρουμε αυτά τα μέτρα που χρειάζονται, ώστε να προστατεύσουμε τα σχολεία από αυτούς που λέγονται κακόβουλοι (αυτοί που μπαίνουν στην αυλή για να κάνουν ζημία). Οι περισσότεροι όμως που μπαίνουν τα απογεύματα στις αυλές, μπαίνουν για να παίξουν. Δεν είναι κακόβουλοι, είναι  για να απασχοληθούν. Εμείς πρέπει να ξεχωρίσουμε  αυτούς που είναι κακόβουλοι και να  κρατήσουμε  τα κτήριά μας σωστά. Εξάλλου όπως σας είπα πριν επειδή υπάρχουν  πάντοτε οι κακόβουλοι  γι αυτό φροντίσαμε να έχουμε  πολύ περισσότερα τουλάχιστον διπλάσια χρήματα για να συντηρούμε τα σχολειά μας σε καλύτερη κατάσταση και εσείς τα παιδιά να έχετε το χώρο σας όπως πρέπει.

Κώστας : Ποια είναι τα σχέδιά σας για την πόλη μας.

Δήμαρχος: Η πόλη έχει πάρα πολλούς τομείς. Φανταστείτε ότι ένα χέρι έχει πέντε δάχτυλα, εμείς λέμε να κουνήσουμε  όλο το χέρι μαζί.  Το πρώτο μας θέμα είναι το σχολείο, τα παιδιά. Το δεύτερο πράγμα είναι να κάνουμε  πράσινη την πόλη. Να φυτέψουμε πολύ περισσότερα δέντρα, να έχουμε πολύ περισσότερο πράσινο και στις αυλές των σχολείων. Ένα άλλο κομμάτι είναι να έχουμε την πόλη μας πιο καθαρή πιο περιποιημένη να βγούνε  περισσότερο να σκουπίσουν κι εμείς  οι ίδιοι, ξεκινώντας από τα παιδιά πάντα να φροντίσουμε, επειδή είναι πιο ευαίσθητα τα παιδιά, να θυμίσουμε  και στους γονείς μας να κρατάμε την πόλη καθαρή. Να το πείτε και στα άλλα παιδιά στο σχολείο να  πούνε και στους γονείς, να μη βγάζουν τα σκουπίδια  σε ακατάλληλες ώρες και μυρίζουν, να μη ρίχνουμε χαρτιά και άλλα αντικείμενα στο δρόμο, για να βοηθήσουμε όλοι μαζί να κρατήσουμε την πόλη μας πιο καθαρή. Αυτοί είναι κάποιοι τομείς από τους πολλούς που έχει ένας Δήμος  ώστε να κάνουμε την πόλη μας καλύτερη. Να έχουμε καλύτερα σχολειά , περισσότερο πράσινο, νάναι η πόλη πιο καθαρή. Και κάτι ακόμη. Πρέπει να  φροντίσουμε να  κάνουμε για σας τα παιδιά ασφαλείς διαδρομές  από τα σπίτια σας μέχρι τα σχολεία και μέχρι τους αθλητικούς χώρους, τη μουσική. Πρέπει να φροντίσουμε λοιπόν να έχουμε πεζοδρόμια, τέτοια που να μπορεί κάποιος  να περπατήσει. Σήμερα δυστυχώς  στην πόλη υπάρχουν  σχολεία που για να  φθάσεις από το σχολείο στο σπίτι σου, πρέπει πολλές φορές να κατέβεις το δρόμο, γιατί είτε δεν υπάρχει πεζοδρόμιο είτε δεν είναι τόσο μεγάλο, για να μπορέσεις να περπατήσεις. Βέβαια οι πιο μεγάλοι Ε΄και ΣΤ΄ πηγαίνετε και με τα ποδήλατα. Πρέπει λοιπόν να έχουμε και διαδρόμους για τα ποδήλατα.

Η κυρία δίπλα μου είναι η κυρία Αθανασάκη και είναι η υπεύθυνη Αντιδήμαρχος για τα θέματα της παιδείας και του πολιτισμού.

Ελένη:  Θα κάνετε αλλαγές στο πάρκο;

Δήμαρχος: Το πάρκο είναι στολίδι για την πόλη, γιατί είναι  “χώρος πράσινου” και  βεβαίως θα το βελτιώσουμε, θα το περιποιηθούμε  ακόμη περισσότερο,  αλλά δεν είναι μόνο το πάρκο. Το πάρκο ας πούμε ότι είναι σχεδόν ολοκληρωμένο και θέλει μια καλή συντήρηση και περιποίηση. Έχουμε πάρα πολλούς χώρους στην Κατερίνη που λέγονται  «χώροι πάρκου», οι οποίοι σήμερα δυστυχώς είναι ακατάστατοι, δεν έχουνε φυτευτεί. Αυτούς τους χώρους λοιπόν ξεκινώντας από φέτος θα τους πιάσουμε, έναν ένα να τους περιποιηθούμε,  θα γεμίσουμε δέντρα και πράσινο, να έχουμε πολλά μικρά πάρκα στις γειτονιές, που να μπορούμε να μαζευόμαστε το καλοκαίρι και τον χειμώνα να μας δίνουν την ομορφιά. και αυτό είναι εύκολο, γιατί το πράσινο μας  φροντίζει,  το πράσινο είναι ομορφιά και δεν κοστίζει και πολύ. Δε θέλουμε πολλά τσιμέντα, θέλουμε  πιο πολύ πράσινο.

Μαρία:  Πολλά σχολεία είναι σε διπλό κύκλο. Τι σκοπεύετε να κάνετε για να μην ταλαιπωρούνται μαθητές και γονείς;

Δήμαρχος:  Ήδη,  το έχω πει, αλλά θα το επαναλάβω, ότι μέσα σ’ αυτά τα τέσσερα χρόνια, δε θα υπάρχει αυτό το πρόβλημα, σε συνεργασία με τη Νομαρχία θα χτίσουμε μερικά σχολειά. Τώρα ήδη ξεκινούμε να χτίσουμε δυο ολόκληρα σχολειά. Χτίζουμε και κάποιες αίθουσες σε κάποια σχολεία. Μέσα στα τέσσερα χρόνια  που θα είμαστε διοίκηση, δεν θα υπάρχει αυτό το πρόβλημα.  Οι αίθουσες στο 2ο Δημ. Σχ. προβλέπεται να τελειώσουν μέσα σε αυτό το χρονικό περιθώριο (μέχρι την επόμενη χρονιά), πιέζουμε τους εργολάβους, είμαστε σε επαφή, χρηματοδοτούμε ανελλιπώς την υπόθεση, ώστε να τις δώσουμε σε χρήση. Το 12ο σχολείο θα είναι πρωινής βάρδιας   οπότε  θα απορροφήσει και άλλα άτομα. Το 17ο πάνω στον Εγγλέζικο ήδη ξεκινά, αν δεν ξεκινήσει μες στο Φεβρουάριο, μέσα στον Μάρτιο θα ξεκινήσει, όπως και το 1ο και το 14ο  στο οικόπεδο Κουρκουμπέτη, είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε.  

Γιώργος:  Στην πόλη μας υπάρχουν πολλοί αυτοκινητόδρομοι, αλλά δεν υπάρχουν χώροι για παιχνίδι. Τι μπορείτε κάνετε γι αυτό;

Δήμαρχος: Είπα ότι υπάρχουν πολλά αυτοκίνητα, αλλά δεν υπάρχουν χώροι παιχνιδιού και ότι υπάρχουν πολλοί χωροί - πάρκα – που σήμερα δε μπορούμε να τους χρησιμοποιήσουμε γιατί είναι ακατάστατοι 

Αστέριος : Πώς αισθάνεστε που εκλεγήκατε δήμαρχος;

Δήμαρχος: Είναι μεγάλη η τιμή  το ότι εκλέχτηκα δήμαρχος. Είναι πολύ σπουδαίο να σε διαλέγουν οι συνάνθρωποί σου  για κάποια θέση διοίκησης και αυτό μου δημιουργεί τεράστιες ευθύνες να μπορέσω να ανταποκριθώ, σ’ αυτό που ήθελαν οι πολίτες στο πρόσωπό μου αλλά και σε όλο το Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο εκλέχτηκε. Είναι πολύ σημαντική η θέση του Δημάρχου  και του δημοτικού Συμβούλου  έχουμε την ευθύνη της πόλης  στα χέρια  μας. Επομένως η ευθύνη είναι  πολύ μεγάλη, η χαρά μου είναι πολύ μεγάλη και βεβαίως τα όνειρα  για να πετύχουμε αυτό που έχουμε σαν στόχο και στο οποίο μας συμβουλεύετε κι εσείς τα παιδιά και οι μεγαλύτεροι να κάνουμε να μπορέσουμε να το πετύχουμε όλοι μαζί και είμαι βέβαιος πως εφόσον προσπαθήσουμε όλοι μαζί, ο Δήμαρχος, το Δημοτικό Συμβούλιο, οι μεγαλύτεροι και κυρίως τα παιδιά, με ωραίες ιδέες  φρέσκες και  ενδιαφέρουσες, θα πετύχουμε αυτά που πρέπει να κάνουμε για αυτή την πόλη και τους ανθρώπους που ζούμε εδώ και πρώτα για τα παιδιά μας. Είμαι λοιπόν πολύ χαρούμενος, έτοιμος να προσφέρω τα πάντα  που έχω δυνατότητα γι αυτό που με ψήφισαν  και είμαι έτοιμος να συνεργαστώ με όλους και μικρούς και μεγάλους για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Άννα : Δεν υπάρχουν παιδικές χαρές σε πολλές γειτονιές. Τι θα κάνετε γι αυτό;

Δήμαρχος: Είναι αλήθεια πως δεν υπάρχουν παιδικές χαρές σε πολλές  και σε κάποιες  γειτονιές που υπάρχουν δεν είναι καλά περιποιημένες. Θα διαμορφώσουμε αρκετές παιδικές χαρές, όπως και τα παρκάκια, αυτά που λέμε.. Υπάρχουν σαν χώροι, αλλά θα τις εξοπλίσουμε, θα βάλουμε και τα ανάλογα δέντρα που είπαμε ώστε  να μπορούν να τις απολαμβάνουν τα παιδιά.

Κώστας: Γιατί οι δρόμοι σκάβονται συνέχεια; Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος.

Δήμαρχος: Αυτό είναι πολύ σοβαρό. Το πρώτο που σκέφτομαι να κάνω, είναι να φροντίσουμε 

 αυτούς τους δρόμους  να τους κλείσουμε, αλλά να μη χρειάζεται κάθε τόσο να τους ξαναφτιάχνουμε. Γι αυτό λοιπόν καλέσαμε τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, όλοι μαζί να συνεννοηθούμε σε ποια σημεία θα σκάψουμε  για να μη χαλάμε όλη την ώρα τους δρόμους.  Από την άνοιξη θα ξεκινήσουμε να στρώσουμε αυτούς τους δρόμους.

Φιλιώ:  Έχετε προγραμματίσει κάποιες πολιτιστικές εκδηλώσεις;

Δήμαρχος: Σας είπα ότι για μας  η παιδεία και ο πολιτισμός είναι  το πρώτο. Πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις όπου θα συμμετέχουν πολλοί.  Κάναμε αρκετές και ξεκινάμε και τώρα για τις Αποκριές. Αλλά μιας και είναι εδώ η Αντιδήμαρχος θα  σας πει μερικά πράγματα. Εμένα θα μου επιτρέψετε  γιατί έχουμε αρκετή δουλειά. Θέλω να σας ευχαριστήσω ξεχωριστά έναν ένα και κάθε μια σας  για την υπέροχη επίσκεψη που μου κάνατε, που με τιμήσατε, που μου πήρατε μια συνέντευξη, φαντάζομαι είναι η πρώτη του έτους, να πάρετε την πρώτη συνέντευξη από μένα . Να σας ευχαριστήσω για τις ωραίες ερωτήσεις που μου κάνατε. Να ξέρετε κάτι. Όλοι μας αγαπούμε την πόλη το ίδιο και θέλουμε να συμμετέχουμε  όλοι, γιατί όλοι θέλουμε το καλό. Λοιπόν να λέτε την άποψή σας, να επισκέπτεστε το Δημαρχείο, να στέλνετε γράμματα, και όσοι ασχολείστε με κομπιούτερ και  e-mail   γιατί τα διαβάζει ο Δήμαρχος. Ότι λοιπόν παρατήρηση έχουμε για κάτι στραβό ή ότι  πρόταση έχουμε, στο e-mail κατευθείαν του Δημάρχου. Να είστε καλά σας ευχαριστώ πολύ.

Διευθυντής: Κύριε Δήμαρχε , όπως ήδη εντόπισαν οι μαθητές με τις ερωτήσεις τους τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το σχολείο μας είναι: 1. Ο μεγάλος αριθμόςτων μαθητών που φοιτούν 2. Η μικρή αυλή που έχουμε και 3. Οι ζημιές που γίνονται στο χώρο του σχολείου.

Για να βρεθεί λύση θα πρέπει τα όμορα σχολεία 2ο και 12ο να λειτουργήσουν σε πρωινή βάρδια, αλλά και να δρομολογηθεί η ανέγερση νέου διδακτιρίου στην περιοχή μας.

Για το πρόβλημα της αυλής θα μπορούσε να προσαρτηθεί στο σχολείο μας το παρακείμενο παρκάκι, ενώ για το πρόβλημα των ζημιών θα πρέπει να φυλάσσονται και τα Δημοτικά σχολεία.

Επίσης θα πρέπει να γίνουν και εργασίες συντήρησης, όπως σας επισημαίνουμε με σχετικό έγγραφο.

Σας ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο που διαθέσατε να ακούσετε τους μαθητές μας.

 

ΣκΕψεις και Συναισθηματα των μαθητων της Ε΄ ταξης του ΣχολΕΙου ΜΑΣ

 μετα την πρωτη επαφη με τη Γαλλικη γλωσσα

   Από φέτος και στο σχολείο μας διδάσκεται β΄ ξένη γλώσσα στους μαθητές της Ε΄  τάξης. Οι μαθητές είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν, σε συνεννόηση με τους γονείς τους, την γαλλική ή τη γερμανική γλώσσα. Στο σχολείο μας λειτουργούν 2 τμήματα γαλλικής και 1 τμήμα γερμανικής.  Ας δούμε τις πρώτες σκέψεις και συναισθήματα των παιδιών μετά την πρώτη επαφή τους.

 

·       Αξίζει να ξέρετε Γαλλικά !  Φέτος στο σχολείο μας διδάσκεται η γαλλική γλώσσα. Πιστεύω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό και στο μέλλον θα μας βοηθήσει πολύ. Επειδή : Τα γαλλικά μιλιούνται  στην Ελβετία, στο Βέλγιο, στην Αφρική, στο Βιετνάμ, στον Καναδά, στις Η.Π.Α., στις Σεϋχέλλες και στην Ταϊτή. Επίσης πρέπει να ξέρουμε ότι η γαλλική γλώσσα έχει ελληνικές ρίζες! Η Ελλάδα είναι  ένα από τα 56 μέλη της Παγκόσμιας Γαλλοφωνίας. Με τα γαλλικά επιπλέον  μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στο Internet.

·       Τα γαλλικά μου αρέσουν πολύ. Προσπαθώ να γίνω καλή μαθήτρια , θέλω να μάθω γαλλικά για να πάω στην Eurodisney στο Παρίσι.

·       Τα Γαλλικά είναι ωραία γλώσσα, την οποία θα ήταν καλό να την μάθουμε μετά την Αγγλική γλώσσα. Η Γαλλική γλώσσα μιλιέται στις 5 Ηπείρους. Άλλωστε με την Γαλλική γλώσσα μπορούμε αργότερα να μάθουμε Ιταλικά, Ισπανικά, Πορτογαλικά και Ρουμάνικα.

·       Τα Γαλλικά είναι μια από τις πιο ωραίες γλώσσες. Εγώ επέλεξα τα γαλλικά γιατί είναι μια γλώσσα που έχει ωραία προφορά. Διάλεξα να μάθω αυτήν ως δεύτερη ξένη γλώσσα και είμαι πολύ ευχαριστημένη γι’ αυτό.

·       Περισσότερο θέλω να μάθω Γαλλικά γιατί αν μεγαλώσω και θέλω να μάθω κι άλλες γλώσσες τα  Γαλλικά θα με βοηθήσουν να τις μάθω πιο γρήγορα.

·       Τα Γαλλικά είναι μια από τις πιο ξεχωριστές γλώσσες του κόσμου. Είναι η επίσημη γλώσσα των Ολυμπιακών αγώνων, της  Γιουροβίζιον, του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ, της  FIFA,  ΟΥΕΦΑ, Διεθνών Οργανώσεων Εμπορίου, Εργασίας και του Νομισματικού Ταμείου.

·       Ξέροντας Γαλλικά ισχυροποιείται η Αγγλική επειδή αποτελούν το 50 % του λεξιλογίου της.

·       Στην Ευρωπαϊκή  Κοινότητα δεν νοείται να μη γνωρίζει κανείς Γαλλικά. Η Ελλάδα ως μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας οφείλει να γνωρίζει την Γαλλική  γλώσσα.

·       Εγώ, προσωπικά θα ήθελα να πάω στη Γαλλία και να επισκεφτώ τον Πύργο του Άϊφελ στο Παρίσι.

·       Νιώθω πολύ τυχερός που επέλεξα να μάθω Γαλλικά σαν 2η γλώσσα!

·       Είναι μια πολύ γλυκιά και όμορφη γλώσσα!!

·       Γνωρίσαμε τις βασικές λέξεις και ανακαλύψαμε πολλά κοινά ανάμεσα στο Ελληνικό και Γαλλικό αλφάβητο!!

·       Μάθαμε τους μήνες του έτους, τις μέρες της εβδομάδας,  τις τέσσερις εποχές,  τους αριθμούς,  τις χώρες, τις εθνικότητες, τις πόλεις της Γαλλίας τα παιχνίδια και πολλά άλλα!!

·       Αγαπώ τη Γαλλική γλώσσα και θέλω να σπουδάσω Γαλλικά!

·       Είναι πολύ όμορφα τα συναισθήματα που σου προκαλεί η Γαλλική γλώσσα!!

·       Όταν μεγαλώσω θέλω να σπουδάσω Ιατρική και η Γαλλική γλώσσα θα με βοηθήσει να πάρω μέρος σε συνέδρια σε χώρες που μιλιέται η γλώσσα και σε Διεθνείς Οργανώσεις όπως οι ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Το κείμενο επιμελήθηκαν οι καθηγήτριες γαλλικής γλώσσας του σχολείου μας Στάη Δέσποινα-Σκόνδρα Μιράντα

 

UNICEF: ΕΞΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Η UNICEF συμπλήρωσε 60 χρόνια προσφοράς και δράσης προς τα παιδιά όλου του κόσμου.

   Μέσα στα εξήντα αυτά χρόνια από την ίδρυσή της, η UNICEF εξελίχθηκε από μια απλή οργάνωση σε οργανισμό αφοσιωμένο στην προστασία των δικαιωμάτων και των αναγκών των παιδιών, οπουδήποτε και να βρίσκονται, ανεξάρτητα από το ποιες είναι οι συνθήκες της ζωής τους.

   Μέσα στις προτεραιότητες της UNICEF τα τελευταία χρόνια είναι η παροχή έκτακτης βοήθειας στο Σουδάν, όπου κινδυνεύουν 1,8 εκατομμύρια παιδιά, και σε πολλές άλλες χώρες της Αφρικής, αρκετές χώρες της Κεντρικής-Ανατολικής Ευρώπης,  της Νότιας και Ανατολικής Ασίας και της Μέσης Ανατολής.

   Με την απαραίτητη χρηματοδότηση, η UNICEF μπορεί να συνεχίσει τις προσπάθειές της για να περιθάλψει παιδιά που υποφέρουν από πείνα, να αποκαταστήσει την παροχή νερού και υγιεινής, να βελτιώσει την πρόσβαση των παιδιών στην εκπαίδευση, να προστατέψει τα παιδιά από την ιλαρά και την ελονοσία και να φροντίσει όλα τα παιδιά που έχουν ανάγκη.

Ας δούμε τώρα περιληπτικά την πορεία της όλα αυτά τα χρόνια.

1946-1959: Η Οργάνωση για τα Παιδιά.

   Ιδρύεται η UNICEF, το Διεθνές Ταμείο Επείγουσας Βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά (United Nations International Children’s Emergency Fund) για να αντιμετωπίσει τα εκατομμύρια των εκτοπισμένων και προσφύγων παιδιών που δεν είχαν καταφύγιο, ζεστασιά, ρούχα και φαγητό μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

1960-1979: Οι Δεκαετίες της Ανάπτυξης.

   Η UNICEF καθιερώνει το ρόλο της ως παγκόσμιου οργανισμού με βαθιά εμπειρία στη διενέργεια προγραμμάτων για τα παιδιά και παρέχοντας στις χώρες υλική βοήθεια με τη μορφή τροφίμων, εμβολίων και σχολικού εξοπλισμού. Το 1965, η UNICEF κερδίζει το Νόμπελ Ειρήνης για το έργο της για τα θύματα των πολέμων.

1980-1989: Παιδική Επιβίωση και Ανάπτυξη.

   Φιλοδοξώντας να μειώσει στο μισό τους 15 εκατομμύρια θανάτους παιδιών κάτω των πέντε ετών το χρόνο, η UNICEF κινητοποιεί τη διεθνή κοινότητα, τις κυβερνήσεις και διάφορες τοπικές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, έτσι ώστε να βοηθήσουν κι αυτοί στις προσπάθειές της.

1990-1999: Πρώτο Κάλεσμα για τα Παιδιά.

   Το 1990, η UNICEF συγκαλεί την Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για τα Παιδιά, στην οποία 159 χώρες δεσμεύονται σε ένα σχέδιο δράσης για να εξασφαλίσουν την επιβίωση, την προστασία και την ανάπτυξη των παιδιών. Τα παιδιά οφείλουν να έχουν την πρώτη προτεραιότητα σστην κοινωνία και τα δικαιώματά τους οφείλουν να αναγνωρίζονται και να προστατεύονται από τη Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού.

2000-2006: Τα παιδιά στο επίκεντρο των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας.

   Οι ηγέτες του κόσμου αναλαμβάνουν την υποχρέωση να εξαλείψουν τη μάστιγα της παγκόσμιας φτώχειας και των διακρίσεων μέχρι το 2015. Η UNICEF συνεργάζεται με τα κράτη, οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών και την κοινωνία των πολιτών για να εξασφαλίσει τις καλύτερες συνθήκες για τα παιδιά όλου του κόσμου.

Οι πληροφορίες από το Διαδίκτυο είναι από εργασίες των μαθητών των Δ1 & Δ2 τμημάτων

 

ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΜΕΝΗ

   Μετά από πολύχρονη παρουσία και προσφορά στην εκπαίδευση η εξαίρετη συνάδελφος κ. Μελπομένη  Μπαμπάνη αποφάσισε να συνταξιοδοτηθεί και να ασχοληθεί περισσότερο με την οικογένειά της.

   Η κ. Μένη, όπως την αποκαλούσαν οι μαθητές της, υπηρέτησε για 34 χρόνια σε διάφορα σχολεία, ενώ τα τελευταία 17 χρόνια υπηρέτησε στο σχολείο  μας και αγαπήθηκε από όλους, μαθητές και συναδέλφους, αφού ήταν εξαίρετη στη δουλειά της αλλά και εξαίρετος χαραχτήρας.

  Είναι σύζυγος του συνταξιούχου συναδέλφου κ. Γιώργου Πλασταρά και έχουν δύο παιδιά.

  Οι μαθητές και οι δάσκαλοι του σχολείου της εύχονται να είναι καλά, να περνά όσο καλύτερα γίνεται κοντά στους δικούς της ανθρώπους και όποτε μπορεί να μας επισκέπτεται.

 

ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΜΕΝΗ

Η δασκάλα μας η κ. Μένη

ήταν γλυκιά σαν μέλι!

Πρώτη, δευτέρα, Τρίτη

στις τάξεις μαθητή με είχε.

 

Παύλο μου έλεγε

το ο σαν αυγουλάκι,

το α με μουστακάκι.

 

Γέλια μάθημα, παιχνίδι

μα και αγκαλιά πάντα να δίνει

η γλυκιά δασκάλα μας η κ. Μένη.

Παύλος Ιορδανίδης Δ1

ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΜΑΣ

Η κυρία μου η γλυκιά

σε μια τεράστια αγκαλιά

κράτησε όλα τα παιδιά

γεμάτη αγάπη στην καρδιά.

 

Κι εγώ σε μια ζεστή γωνιά

στην τρυφερή μου την καρδιά

έχω μια ανάμνηση γλυκιά

παντοτινή μου συντροφιά.

Κωνσταντίνα Θώμου Δ1

 

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΑΣ

“ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΣΤΗ ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ.”

·     Γράφτηκε από την: ΛΙΤΣΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ - ΡΙΖΟΥ - Εκδόσεις: ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ,  Αθήνα 1999.

·     Είναι: ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

·     Υπόθεση:Σ’ ένα μικρό χωριουδάκι χτισμένο ψηλά στο βουνό, ζούσε ο Αλέξης με τη γιαγιά  και τον παππού του. Τον πήρε ο ύπνος και ονειρεύτηκε ότι βρέθηκε ανάμεσα στα σύννεφα. Περιπλανιόταν στη γαλάζια πολιτεία τη γαλάζια κυρία να μάθει πώς γίνονται τα σύννεφα, το χιόνι, η βροχή, το χαλάζι. Συναντάει νεράιδες, δράκους, κρύβεται μέσα στις σταγόνες της βροχής, καβαλάει το σύννεφο και ταξιδεύει μακριά, πολύ μακριά.......

·     Μου άρεσε  γιατί όλα αυτά που έζησε ο Αλέξης στο όνειρό του ήταν τόσο ωραία κι έμοιαζαν τόσο αληθινά που θα ήθελα να τα έχω ζήσει κι εγώ.

·     Βαθμολογία: 10 (να το διαβάσετε  οπωσδήποτε).

                                                              Τάσος Κατσαβός Ε1

“ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΡΥΔΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΟΥΛΑΣ”

·     Γράφτηκε από: τη ΦΙΛΙΣΑ ΧΑΤΖΗΧΑΝΝΑ - Εκδόσεις: ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

·     Είναι: ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

·     Ήρωες -Υπόθεση: Οι ήρωες του βιβλίου είναι ο Καρυδάκης και η Ζαχαρούλα, οι οποίοι δε βαφτίστηκαν αλλά γεννήθηκαν με αυτά τα ονόματα. Ο Καρυδάκης είναι ένα μακρόστενο κομμάτι καρύδι και η Ζαχαρούλα ένας μεγάλος κόκκος ζάχαρης. Έχουν μεγάλη ιστορία και μια ζωή γεμάτη περιπέτειες.

Τώρα θα πείτε πόσο μεγάλη ιστορία μπορεί να έχει ένα καρύδι ή ένας κόκκος ζάχαρης αφού τρώγονται;

Σε αυτό το ερώτημα δε θα σας απαντήσω. Θα σας προτείνω όμως,

να διαβάσετε το βιβλίο γαι να λύσετε την απορία σας.

·     Μου άρεσε γιατί: η Ζαχαρούλα και ο Καρυδάκης έμπλεκαν σε αστείες περιπέτειες.

·     Βαθμολογία: 10 (να το διαβάσετε  οπωσδήποτε).

                                                        Χρήστος Γεωργακίδης  Ε1

“ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΑ”

·     Γράφτηκε από: τη Ρένα Ρώσση -Ζαΐρη - Εκδόσεις: ΜΙΝΩΑΣ

·     Είναι: ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

·     Ήρωες -Υπόθεση: Τέσσερις φοβεροί φίλοι αποφασίζουν να ανοίξουν μια παλιά κασέλα και ξαφνικά βρίσκονται στην Τριπολιτσά, στα χρόνια της Επανάστασης του 1821.

Αυτό τους βοηθάει πολύ, γιατί όταν γυρίζουν από το παρελθόν, φέρνουν μαζί τους στη σχολική γιορτή κι ένα αυθεντικό κλεφτόπουλο! 

·     Μου άρεσε  γιατί: Τέσσερα παιδιά. αγριεμένοι Τούρκοι, φουστανέλες, τσαρούχια, φέσια εμπλέκονται σε μια συναρπαστική περιπέτεια.

·     Βαθμολογία: 10 (να το διαβάσετε οπωσδήποτε).

                                                              Αδαμίδης Ηλίας Ε1

 

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ

Η μητέρα μου διηγήθηκε την ιστορία του παππού της του Φίλιππου και της γιαγιάς της, της Σουμέλας.

  Όταν ο προπάππους μου έφυγε από τον Πόντο ήταν μόλις 13 ετών. Οι Τούρκοι τους πέταξαν στο ποτάμι. Τον προπάππου μου όταν τον ξέβρασε το ποτάμι νόμιζαν πως ήταν νεκρός και προσπάθησαν να του βγάλουν τα ρούχα. Έτσι όπως τον γύρισαν ανάσκελα βγήκε το νερό που είχε πιει και επέζησε. Αργότερα κάποιοι Τούρκοι που αγαπούσαν τους Έλληνες του έδωσαν ρούχα.

Με  μεγάλη  δυσκολία  κατάφερε να μπει σ’ ένα  καράβι  και πολλές  μέρες μετά  να φτάσει στον Πειραιά  όπου  και  εργάστηκε σαν ξυλουργός.

   Η προγιαγιά  μου  η  Σουμέλα στον Πόντο ήταν παντρεμένη με δυο παιδιά. Όμως με τη καταστροφή  έχασε τον άντρα  της  και τα δυο  παιδιά  της. Αργότερα παντρεύτηκε  τον παππού τον Φίλιππο και έκαναν έξι παιδιά  μαζί.

   Και με όλες  αυτές  τις δυσκολίες έζησαν αυτοί καλά για να είμαστε εμείς σήμερα καλύτερα.

Ελαυθερία Βασιλοπούλου ΣΤ3

Με αφορμή το μάθημα μας, η μητέρα μου συγκινημένη θυμάται τους παππούδες της και μου λέει τι ξέρει για αυτούς μιας και μεγάλωσε μαζί τους.

   Πάντα θλιμμένη με μάτια υγρά-σαν της Παναγιάς-ήταν η γιαγιά μου. Καταγόταν  απ ’την  Κερασούντα  του Πόντου, από εύπορη οικογένεια. Είχαν δικά τους κτήματα  με καπνό και αμπέλια και  διώροφο σπίτι με εξωτερική σκάλα και μια όμορφη αυλή που η γιαγιά μου δεν ξέχασε ποτέ. Είχαν και βοηθητικό προσωπικό.    

   Ζούσαν ώσπου ήρθε η καταραμένη μέρα του 1922. Δεν κατάλαβε τι έγινε. Θυμάται μόνο – όπως τα διηγήθηκε στη μαμά μου- τον πατέρα και τη μάνα της να αρπάζουν τα πέντε παιδιά τους, να βάζουν στη τσέπη τους ότι είχαν από λίρες και να τρέχουν στο δρόμο. Τα μικρά στην αγκαλιά, τα  μεγάλα απ’ το χέρι μη χαθούν. Τουφεκισμοί, φωτιές, κραυγές, φόβος! Ήταν ορεινά και έπρεπε να περπατήσουν πολύ μέχρι να βρουν λιμάνι. Ατελείωτες ώρες και ταλαιπωρία.  Κουβαλώντας τον πόνο τους και παρακαλώντας μπήκαν σε καράβι.

   Πεινασμένοι με ξεριζωμένη καρδιά και πατρίδα έφτασαν στη Θεσσαλονίκη. Τα δυο μικρότερα παιδιά μπήκαν σε ορφανοτροφεία. Βρίσκοντας κάποιους συγγενείς τους κατέληξαν σε ένα χωριό της Δράμας που έμοιαζε με τον τόπο που άφησαν, δηλαδή  ορεινός. Δούλευαν σε ξένα χωράφια και σιγά σιγά βάλανε τον δικό τους καπνό. Πήραν τα παιδιά από το ορφανοτροφείο και ξανάγιναν οικογένεια χωρίς όμως τον πατέρα και τον Αβραάμ. Αυτοί μείναν να προσέχουν το σπίτι στην πατρίδα, όπως έλεγε η μάνα……

   Σε ηλικία 17- 18 ετών η γιαγιά της μαμάς μου παντρεύεται τον παππού. Ήταν ένα Παπαδοπαίδι απ’ τη Τραπεζούντα και ένωσαν τη προσφυγιά τους. Ήταν ένα αγαπημένο ζευγάρι που έκανε πέντε παιδιά και πολλά εγγόνια. Ασχολήθηκαν με ότι άφησαν πίσω. Αμπέλια και ζώα.

Η μαμά μου θυμάται πάντα να μοιρολογεί στα τούρκικα και τα δάκρυα της να πέφτουν στα παιδιά της. Το ίδιο κι ο παππούς μόλις την άκουγε βούρκωνε. Κι όταν ρωτούσε η μαμά μου, γιατί χαμογέλαγαν θλιμμένα. Μόνο αυτοί ήξεραν τι λένε αυτά τα τραγούδια και γιατί ή σε ποιον τα λένε. Έκλεισαν τα μάτια τους έχοντας δει την ασχήμια του διωγμού, το θάνατο,  αλλά και τις όμορφες εικόνες της ζωής παιδιά, εγγόνια, γηρατειά και αγάπη.

    Η μάνα είναι πολύ περήφανη για τους παππούδες της και κρατάει μέσα της σαν πολύτιμη πέτρα την ιστορία τους καθώς επίσης και το ευαγγέλιο που της έδωσε ο παππούς της. Ήταν αυτό που έφερε μαζί του ο πατέρας του παππού της απ’ την πατρίδα…..όπως έλεγε.

Κατσιαμήτας   Αλέξανδρος ΣΤ1  

 

Η ΛΟΥΛΟΥΔΟΒΡΟΧΗ

   Μια φορά κι έναν καιρό στην Καρδουλοχώρα όλοι ζούσαν ευτυχισμένοι, γιατί κάθε μέρα γινότανε όλο και πιο όμορφη.

   Σ’αυτή τη χώρα όμως  συνέβαινε κάτι  παράξενο! Οι άνθρωποι αυτής της χώρας αγαπούσαν πάρα πολύ τη βροχή. Δε σας είπα όμως ότι  αυτή  ήταν παράξενη, γιατί ήταν μια λουλουδοβροχή. Μωβ και κίτρινα, κόκκινα και πορτοκαλί, μπλε και άσπρα, ροζ και φούξια λουλούδια έπεφταν κάθε μέρα. Οι γυναίκες στόλιζαν τα μαλλιά τους, τα παιδιά έπαιζαν με λουλουδόμπαλες. Κάποια μέρα ξαφνικά η λουλουδαβροχή σταμάτησε. Όλοι οι κάτοικοι της Καρδουλοχώρας παραξενεύτηκαν πάρα πολύ. Ο Δήμαρχος τότε κάλεσε τον πιο γενναίο Καρδουλάνθρωπο, τον Καρδούλο, να ψάξει, να μάθει  γιατί σταμάτησε η λουλουδοβροχή.

   Τρεις μέρες και τρεις νύχτες περπατούσε ο Καρδούλος ώσπου έφθασε στην Ξωτικοχώρα. 

«Το και το » τους λέει  και τα ξωτικά συμφώνησαν να τον βοηθήσουν.

   Την άλλη κιόλας μέρα ξεκίνησαν για το παλάτι της κακιά; Μάγισσας ΚΟΥΚΙΝΟ.

Αφού έψαξαν πολύ καλά στο σκοτεινό παλάτι της, βρήκαν κρυμμένο βαθιά στη γη ένα τεράστιο βάζο μ’ όλα τα λουλούδια της βροχής. Ξαφνικά ακούστηκαν τα βήματα της μάγισσας. Πλησίασε στο βάζο  και με κακία στα μάτια της είπε: « Τώρα θα κατακτήσω όλον τον κόσμο με την κατάμαυρη  λουλουδοβροχή μου» κι άνοιξε το μπουκαλάκι με το φίλτρο που κρατούσε. Τότε ο Καρδούλος βγήκε  και με το φως της γενναίας του καρδιάς την τύφλωσε.

   Έτσι σώθηκε η χαρά και η ευτυχία όλου του κόσμου και ξεκίνησε να πέφτει ξανά η πολύχρωμη λουλουδοβροχή.                                                        

Μεϊτανίδου Έρση  Β2

 

Η  ΜΥΡΜΗΓΚΟΧΩΡΑ

Όταν βρέχει ελέφαντες

στην μυρμηγκοχώρα

και η ελεφαντοβροχή

γίνεται ελεφαντομπόρα,

τρέχουν τα μυρμηγκάκια

σαν να είναι λαγουδάκια.

Έπιασε μεγάλη μπόρα

και όλη η χώρα

γέμισε ασθενοφόρα.

Τρέχουνε τραυματισμένα

να σωθούνε τα καημένα.

Άλλο μπαίνει, άλλο βγαίνει

άλλο ανεβοκατεβαίνει.

Κρύβονται μες την φωλιά τους

για να σώσουν τα παιδιά τους

και ανοίγουνε ομπρέλες

για να μη γίνουν παστές σαρδέλες.

Τώρα πια τα μυρμήγκια ξέρουν

και ξανά δεν θα υποφέρουν.

Όταν έρχεται ελεφαντοβροχή

κανένα μυρμήγκι στη γη δεν περπατεί.

 Όλα μες στη γη είναι χωμένα

και με το πάπλωμα κουκουλωμένα.

Καράμπα Ηλιάνα Β2

 

 

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΕΝΑΝ ΕΞΩΓΗΙΝΟ

Μετά από ένα κουραστικό ταξίδι φτάσαμε στον Άρη. Από την πρώτη στιγμή συμπάθησα ένα εξωγήινο κοριτσάκι, που φαινόταν περίπου στην ηλικία μου. Πιάσαμε κουβέντα.

-Γεια σου, μου είπε. Πώς σε λένε;

-Με λένε Φρόσω. Εσένα;

-Εμένα με λένε Μπιζ. Θέλεις να μου πεις πώς ήταν το ταξίδι σου;

-Επιβιβαστήκαμε στο διαστημόπλοιο στις 15 Γενάρη του 2.006, στις 6  το πρωί.  Όλα φαίνονταν μαγευτικά. Συναντήσαμε διάφορα ουράνια σώματα. Ο ξεναγός προσπαθούσε να μας δώσει όσες πληροφορίες μπορούσε για καθένα από αυτά. Κάναμε αμέτρητες στάσεις στους διαστημικούς «σταθμούς-ξενοδοχεία». Πρέπει να πω πως τα πλάσματα

 εκεί μας συμπεριφέρθηκαν άψογα. Τα πιο πολλά από αυτά  τα «ξενοδοχεία»  ήταν εξοπλισμένα με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας!

Μη νομίζεις όμως πως όλα ήταν ρόδινα κι ωραία. Σε κάποιες περιπτώσεις συναντήσαμε κι εχθρικούς εξωγήινους. Ευτυχώς όμως η θωράκιση και η ταχύτητα του σκάφους μας, μας έσωσαν. Το ταξίδι μας διήρκησε περίπου 13 μήνες. 

-Θα μου μιλήσεις για τον πλανήτη σου;

-Η Γη είναι ένας μαγευτικός πλανήτης. Βρίσκεται, βέβαια, πολύ μακριά

από εδώ. Δυστυχώς όμως οι περισσότερες χώρες της είναι φτωχές ή βρίσκονται σε πόλεμο μεταξύ τους. Έτσι εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά.

Επειδή  όμως προκαλούμε μεγάλο κακό στο περιβάλλον, (καίμε τα δάση, ρυπαίνουμε τις θάλασσες και τα ποτάμια, μολύνουμε την ατμόσφαιρα με καυσαέρια, αφανίζουμε τα ζώα), ο πλανήτης μας σε κάποια χρόνια θα πάψει να υπάρχει. Πριν μάθουμε ότι ο Άρης κατοικείται, σκοπεύαμε να μεταφερθούμε εδώ σε μια τέτοια περίπτωση. Εσείς βέβαια, δεν έχετε παρόμοια προβλήματα.

-Κάνεις μεγάλο λάθος. Αν και ο Άρης δεν κινδυνεύει να  καταστραφεί με

τέτοιο τρόπο, κι αυτό οφείλεται στο σεβασμό μας προς το περιβάλλον, πρέπει να αντιμετωπίσουμε τους εξωτερικούς εχθρούς. Πολλές φορές δεχόμαστε επιθέσεις από διάφορους που θέλουν να κατακτήσουν τον όμορφο πλανήτη μας. Ο πιο επικίνδυνος εχθρός μας είναι η φυλή «Σπόκι».

-Ας μιλήσουμε τώρα για την καθημερινότητά μας. Μπιζ, πηγαίνεις  σχολείο;

-Ναι, είμαι η καλύτερη μαθήτρια της τάξης μου. Επίσης μαθαίνω να  μιλάω γήινα και αυτός είναι ο λόγος που μπορούμε και συνεννοούμαστε.

-Εγώ, εκτός από το σχολείο φυσικά, μαθαίνω φλογέρα, αγγλικά,

γαλλικά και χορό. Επίσης ασχολούμαι με το στίβο.

-Νύχτωσε, είναι ώρα να κοιμηθούμε. Καληνύχτα, Φρόσω! Καλή

ξεκούραση!

-Καληνύχτα Μπιζ! Έλα αύριο να με φωνάξεις και να με ξεναγήσεις στον  πλανήτη σου.

Φρόσω Καρατζιούλα Ε1

 

ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ

«ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑ» είναι υποτιμητικό παρατσούκλι για τη χώρα μας. Το παρατσούκλι αυτό δεν βγήκε τυχαία. Η Ψωροκώσταινα ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Έτσι λέγανε μια εξαθλιωμένη ζητιάνα που ζούσε στο Ναύπλιο, λίγο μετά τη Τουρκοκρατία. Η ιστορία της συγκινητική :

   Ονομαζόταν Πανώρια Χατζηκώνστα, ήταν σύζυγος ενός πάμπλουτου Αϊβαλιώτη εμπόρου και φημιζόταν για την ομορφιά και τα πλούτη της. Η ζωή γίνεται ξαφνικά στάχτη ,όταν οι Τούρκοι καίνε το Αϊβαλί σφάζοντας τους κατοίκους του και ανάμεσα τους τον άνδρα και τα παιδιά της.. Εκείνη γλιτώνει από τύχη…Καταφεύγει στα Ψαρά και αργότερα φτάνει στο Ναύπλιο, όπου για να ζήσει αρχίζει να ξενοπλένει. Οι κακουχίες σάλεψαν τα λογικά της και μισότρελη ζητιάνευε στους δρόμους της πόλης…

Πώς της βγήκε το όνομα ; Μια Κυριακή του 1826, έκαναν έρανο για τους εξαθλιωμένους Μεσολογγίτες στην πλατεία του Ναυπλίου για βοήθεια , αλλά κανείς δεν έβαζε το χέρι στην τσέπη… Βγαίνει τότε μπροστά η γριά ζητιάνα Χατζηκώσταινα και λέει με περηφάνια : «Δεν έχω τίποτε άλλο από αυτό το γρόσι και από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι».  Όλοι έμειναν άφωνοι. Και ξαφνικά κάποιος από το πλήθος φωνάζει: «…για δείτε , η πλύστρα η ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑ πρώτη πρόσφερε τον οβολό της!»

   Αμέσως το ρωμαίικο φιλότιμο φουντώνει! Και αρχίζουν να πέφτουν βροχή πάνω στο τραπέζι οι λίρες, γρόσια και ασημικά….

   Από εκείνη την στιγμή η φτωχιά πλύστρα έμεινε στην ιστορία με το παρατσούκλι «ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑ» το οποίο σιγά σιγά , κόλλησε στην Ελλάδα, χαρακτηρίζοντας την οικονομική της αθλιότητα μετά την επανάσταση του 1821.

   Λίγο αργότερα. Όταν έφτασε ο Καποδίστριας στο Ναύπλιο, πήρε την Ψωροκώσταινα στο ορφανοτροφείο που ίδρυσε και εκείνη περήφανη, προσφέρθηκε να πλένει τα ρούχα των ορφανών χωρίς καμία  πληρωμή!

Ένα κομμάτι ψωμί , μόνο….

Μαρία Πιατίδου ΣΤ2-Γιάννης Πιατίδης Β1

 

 ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Το φεγγάρι ψηλά περπατεί

χαζεύει τον κόσμο από κάτω

και περιμένει να ’ρθεί η στιγμή

που θα είναι, επιτέλους, γεμάτο.

 

Ω !, σκέφτεται,  τι θεία που θα είναι η στιγμή

εκείνη την ευλογημένη ώρα

όλα τ’ αστέρια θα σβήσουν με φόρα

και θα φωτίσει ο τόπος ευθύς!

Οι άνθρωποι μόνο εμένα θα κοιτάνε

και θα κοντεύουν με το βλέμμα τους να φάνε

το πιο όμορφο φεγγάρι του κόσμου!

 

Με τούτα και με κείνα όμως

δεν είχε καταλάβει ότι πέρασε η ώρα

κι είχε έρθει η στιγμή τώρα

να ξημερώσει επιτέλους η αυγή.

 

Ο ήλιος στον ανοιξιάτικο ουρανό

όρμησε  με φόρα

και το φεγγάρι έδιωξε κακήν κακώς

κι εκείνο απόρησε: ‘ Μα πώς

μπορείς σε μένα έτσι να φέρεσαι; ’

και τότε ο ήλιος θύμωσε πολύ.

 

Και το φεγγάρι έτρεξε ντροπιασμένο

σε άλλα μέρη νυχτωμένα να φωτίσει

ώσπου να έρθει η ώρα να γυρίσει

στον ουρανό με χάρη

δίχως ντροπές, ενδοιασμούς και βάρη

την ευωδιά των μενεξέδων να μυρίσει

κι όλη την πλάση ξανά  να τη φωτίσει!!!

Παπαγεωργίου Άντα ΣΤ1

 

ΘΑΛΑΣΣΑ

Θάλασσα όμορφη, πλατιά,

μες στα γαλάζια σου νερά,

θέλω να ταξιδέψω,

με τ’ αφρισμένα κύματα

μαζί σου να παλέψω.

 

Θάλασσα που ‘σαι δροσερή,

σαν είσαι αφρισμένη

φαίνεσαι τόσο απέραντη

κι είσαι ρυτιδιασμένη.

 

Και τότε τρέχω να κρυφτώ

μες στην ξανθιά αμμουδιά σου,

που είναι χρυσή σαν κόσμημα

όπως τα βότσαλά σου.

Αντώνης Δαλαλάκης  Ε1

 

  

ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Στο ξενοδοχείο χτυπά η πόρτα του δωματίου:

-Ποιος είναι;

Εγώ ο καμαριέρης.  Εσείς δεν είστε που θέλατε να φύγετε με το τρένο των 6.30;

-Ναι, εγώ.

-Μπορείτε να κοιμηθείτε ήσυχος. το τρένο σας μόλις έφυγε!!!

Κατερίνα Λιακοπούλου Ε2

 

Μια μέρα ο Τοτός ρωτά τη μαμά του:

-Μαμά, σ’ αρέσει να πλένεις τα πιάτα;

-Δεν  μ’ αρέσει και πολύ.

-Εγώ σε διευκόλυνα. Μόλις έσπασα τρία πιάτα!!!

Μαρία Απιδοπούλου Γ1

 

Διάλογος στο σπίτι:

-     Μαμά, μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί οι νύφες φορούν πάντα άσπρο νυφικό; ρωτάει ο Νικολάκης την έκπληκτη μαμά του.

-     Αγόρι μου, το άσπρο συμβολίζει τη χαρά ενώ το μαύρο τη θλίψη.

-     Τώρα καταλαβαίνω γιατί οι γαμπροί φορούν πάντα μαύρο κουστούμι.

 

Ο μπάρμπα Θόδωρος διαμαρτύρεται έντονα στο γείτονά του:

-     Το ξέρετε ότι  ο γιος σας μου πέταξε μια πέτρα;

-     Σας πέτυχε; τον ρωτάει ο πατέρας με ψυχραιμία.

-     Ε..ε..  ευτυχώς όχι.

-     Μμμ.! Τότε είμαι σίγουρος πως δε σας χτύπησε ο γιος μου.

Ματζώλη Όλγα Ε1

 

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΛΕΒΑΡΗ

Το Φλεβάρη είπαν να βρέξει και λησμόνησε να πάψει.

 

Παπαντή καλοβρεμένη, η κοφίνα γεμισμένη.

 

Το Φλεβάρη μη φυτέψεις, ούτε να στεφανωθείς, Τρίτη μέρα μη δουλέψεις, Σάββατο μη στολιστείς.

Λίζα&Μαρίνα Πιντόρε Δ2

 

 ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ