Κεντρική σελίδα Επάνω 1ο Τεύχος 2ο Τεύχος 3ο Τεύχος 4ο Τεύχος 5ο Τεύχος 6ο Τεύχος 7ο Τεύχος 8ο τεύχος 9ο Τεύχος Βράβευση 10ο Τεύχος 11ο Τεύχος 12ο Τεύχος 13ο τεύχος 14ο τεύχος 15ο τεύχος 16o τεύχος

 

  • Ταξίδι με τον Πινόκιο

  • Για τις φωτιές του καλοκαιριού

  • Καλοκαίρι στην πατρίδα μας

  • Το έπος του "40"

  • Επίσκεψη στην Αθήνα

  • Για το Πολυτεχνείο  

  • Ινδιάνοι

  • Τα παιδιά γράφουν στα Αγγλικά

  • Ανέκδοτα

  • Παραμύθια-Διηγήματα

  • Διάφορα

  • Φωτορεπορτάζ

ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΝΟΚΙΟ

   Πριν τρία χρόνια, όταν ξεκινούσα να πάω στην παιδική χαρά για να παίξω συνάντησα ξαφνικά τον Πινόκιο. Είπε πως είχε ξεφύγει κατά λάθος από το παραμύθι του. Τότε έκπληκτος του είπα ότι έχω διαβάσει πολλά γι’ αυτόν και ότι τον θαυμάζω πολύ. Η μύτη του έβγαινε σαν τη μύτη του μολυβιού μου και είχε μια χρυσή ζώνη με μαύρες βούλες. Φορούσε μια κόκκινη μπλούζα και τζιν παντελόνι. Στο τέλος συνειδητοποίησα ότι όλα είναι από ξύλο.

   Ξαφνιάστηκα βλέποντας έναν γερανό να έρχεται προς το μέρος μας. Το πουλί ήταν χτυπημένο και μας είπε να ανεβούμε στη ράχη του. Τότε ένας ήχος ακούστηκε από τον ουρανό και  μαζί με τον Πινόκιο πετάξαμε με τη βοήθεια του πουλιού. Ανεβαίνοντας πολύ ψηλά βρεθήκαμε σε ένα κοπάδι γερανών –την οικογένεια του φίλου μας.

   Από εκεί πάνω βλέπαμε πεδιάδες και πόλεις, χωριά και βουνά. Βλέπαμε ακόμα και ρυάκια, ποτάμια και θάλασσες. Πηγαίναμε με πολύ μεγάλη ταχύτητα και τα μαλλιά μου ανέμιζαν από πίσω. Πρώτη φορά πήγαινα ένα τέλειο θαυμαστό ταξίδι. Φοβόμουν λιγάκι αλλά το έκρυβα για να μη με κοροϊδέψουν τα πουλιά.  Όταν ήρθε η νύχτα οι πόλεις από κάτω μας έλαμπαν σαν φωτεινές  κουκίδες.

Ήταν ένα θαυμαστικό θέαμα! Περνούσαμε πάνω από τον Νέο Παντελεήμονα. Είχαμε αφήσει πίσω μας την Κατερίνη.

   Αυτή ήταν η αιτία που άρχισα να φοβάμαι περισσότερο. Τότε είπα τον Πινόκιο να πει τους γερανούς να μην περάσουν τη θάλασσα αλλά να με γυρίσουν στο σπίτι μου.

Οι γερανοί με άφησαν μπροστά στο σπίτι μου μαζί με τον Πινόκιο.

   Ο Πινόκιο με αποχαιρέτησε και έφυγε για το παραμύθι του. Εγώ πήγα σπίτι μου. Προσπάθησα να πείσω τον μπαμπά μου και τη μαμά μου ότι έκανα αυτό το θαυμαστό ταξίδι. Δεν μπόρεσα να τους πείσω. Αλλά περισσότερο μετράει που άρεσε σε μένα. Αυτό σκέφτηκα και αποκοιμήθηκα.

 Δημήτρης-Μανώλης Χαϊλατζίδης Ε2

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΣΤΕΡΙ

   Κάποτε ψηλά στον ουρανό ζούσε ένα μικρό αστέρι, ο Αστέρης. Όλα τα μεγάλα αστέρια το κορόιδευαν και το πείραζαν κι αυτό φοβόταν πολύ και φώλιαζε στην αγκαλιά της κυρίας αστερίνας της μαμάς του ή του μπαμπά του.

   Όταν μεγάλωσε παντρεύτηκε μια κοπέλα την Αστεριάνα και έκαναν τρία αστεράκια. Ο Αστέρης ήταν πολύ χαρούμενος. Το πρώτο το ονόμασαν Αστερία, το δεύτερο Αστέρα και το τρίτο Αστέριο.

    Πέρασε ο καιρός και τα παιδιά μεγάλωσαν. Κανείς πια δεν πείραζε και δεν κορόιδευε κανένα αστέρι. Και ζήσανε όλοι τους μια ευτυχισμένη ζωή.

Χριστίνα Σαμακοβλή Γ3

ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Όλοι μας είδαμε το περασμένο καλοκαίρι τις μεγάλες καταστροφές που προκάλεσαν στη νότια Ελλάδα οι καταστροφικές πυρκαγιές, με τα τόσα θύματα, και τις ανυπολόγιστες ζημιές στο φυσικό περιβάλλον. Όλοι νιώσαμε την αγωνία των κατοίκων των περιοχών αυτών που πάλευαν για να ξεφύγουν από τη μανία της καταστροφής. Όλοι μας συμπονέσαμε και συμπονούμε και τώρα όλους αυτούς τους ανθρώπους που είδαν ζωές να χάνονται, σπίτια να καίγονται, περιοχές με φυσικές ομορφιές να καταστρέφονται.

Ζητήσαμε από τους μαθητές μας να μας εκφράσουν τις σκέψεις τους με λόγια και ζωγραφιές για τις εικόνες που έζησαν μέσα από την τηλεόραση και τα συναισθήματα που γεννήθηκαν μέσα τους

   Κάθε χρόνο όταν  η  θερμοκρασία  είναι υψηλή και οι άνεμοι δυνατοί, έχουμε πυρκαγιές στη χώρα μας. Όμως φέτος το καλοκαίρι στην Πελοπόννησο  και στην  Εύβοια, ο αριθμός των πυρκαγιών ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.                 

   Κάηκαν  άνθρωποι, καταστράφηκαν  χωριά και χιλιάδες στρέμματα από δάση, κάηκαν κοπάδια ζώων. Παραλίγο να καεί  και η Αρχαία Ολυμπία και  μαζί της  ολόκληρη η ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.                                            

   Η  φωτιά κράτησε πολλές μέρες. Οι άνθρωποι ήταν σε απόγνωση και ζητούσαν βοήθεια από την πολιτεία και τα μέσα  μαζικής  ενημέρωσης. Δεν  μπορούσαν να καταλάβουν  γιατί  κάποιοι άνθρωποι  με  άρρωστο μυαλό, προκάλεσαν τόση μεγάλη καταστροφή στο φυσικό περιβάλλον, αλλά και  τεράστια οικονομική καταστροφή σε μερικές καλλιέργειες, οι οποίες απαιτούν   να περάσουν αρκετά χρόνια για να αποδώσουν τους καρπούς τους.

   Για όλους αυτούς τους λόγους, η  πολιτεία  πρόσφερε  άμεση  και έμμεση   οικονομική βοήθεια, με επιδόματα,  άτοκα  δάνεια και επιδοτήσεις. Παράλληλα   και  οι απλοί πολίτες προσέφεραν μικρά και μεγάλα ποσά, μέσω  εράνων,  τηλεμαραθωνίων  ή  τραπεζικών λογαριασμών.

   Όλα αυτά πρέπει να  μας διδάξουν ότι όταν καταστρέφουμε τη φύση, καταστρέφουμε  το  ίδιο  μας το  σπίτι. Και   ότι  όλοι  πρέπει  να είμαστε  άγρυπνοι  και προσεχτικοί σε  ότι  αφορά το περιβάλλον. Ευχόμαστε  να μην  ξανασυμβεί  ποτέ ξανά τέτοια τραγωδία.

Γιώργος Τσιτλακίδης-Γρηγόρης Ταρενίδης  Ε2

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

   Γεια σας παιδιά. Με λένε Μαριάνα. Καταλαβαίνω πώς αισθάνεστε. Όταν έβλεπα στην τηλεόραση τα δάση που καιγόταν αλλά και τα σπίτια σας αισθανόμουν στενοχώρια, θλίψη, μίσος γι΄ αυτούς που άναψαν τις φωτιές, δηλαδή για τους εμπρηστές. Ελπίζω να γίνει το καλύτερο για εσάς.

   Θα ήθελα πάρα πολύ να έρθω εκεί πέρα να σας βοηθήσω. Θα σας στείλω κάποια παιχνίδια και κάποια ρούχα μου. Μην στενοχωριέστε, όλα θα γίνουν όπως ήταν πριν.

Με φιλία από όλα τα παιδιά του σχολείου.

Μαριάνα Βίζμπα Ε1

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Στο σχολείο μας φοιτούν αρκετοί μαθητές από άλλες χώρες, από την Αλβανία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία... Άλλα από αυτά έχουν γεννηθεί εδώ, άλλα έχουν έρθει πριν από χρόνια και άλλα πρόσφατα. Όλα αυτά τα παιδιά νιώθουν την Ελλάδα σαν δεύτερη πατρίδα τους, έχουν τους φίλους τους και νιώθουν ωραία. Όποτε μπορούν επισκέπτονται τις πατρίδες τους για να δουν τους δικούς τους. Να τι μας γράφουν μερικοί μαθητές.

    Γεια σας. Είμαι η Έρη και κατάγομαι από την Αλβανία όπου βρίσκονται πολλοί συγγενείς μου. Στην Ελλάδα βρίσκομαι 10 χρόνια περίπου και είμαι πολύ ευχαριστημένη. Πηγαίνω σχολείο, έχω πολλούς φίλους και περνώ καλά.

   Φέτος το καλοκαίρι πήγαμε στην Αλβανία. Το ταξίδι μας ήταν μεγάλο ανάμεσα από χωριά και πόλεις. Στα σύνορα εντυπωσιάστηκα αφού υπήρχαν πολλά αυτοκίνητα.

Μόλις μπήκαμε στην Αλβανία περάσαμε από την Κορυτσά και από πολλά χωριά μέχρι να φτάσουμε στα Τίρανα.

Πήγαμε και είδαμε τους θείους και τους συγγενείς μας. Ήμασταν καλεσμένοι και σε ένα γάμο.    

    Όσες μέρες μείναμε πέρασα πολύ καλά. Τώρα όμως ξαναβρίσκομαι στην δεύτερη πατρίδα μας, την Ελλάδα.

Έρη Τσελνίκου ΣΤ2

Φέτος το καλοκαίρι πήγα με την οικογένειά  μου στη Βουλγαρία. Είχα να πάω εκεί περισσότερο από ένα χρόνο. Ήθελα πάρα πολύ να δω τους παππούδες μου, τους φίλους μου και γενικά τον τόπο στον οποίο έζησα τόσα χρόνια . Το ταξίδι ήταν μακρινό, σχεδόν 8 ώρες, αλλά είχε πολύ ενδιαφέρον, επειδή είδα διάφορες πόλεις της Ελλάδας, αλλά και της Βουλγαρίας.

   Όταν φτάσαμε στο χωριό μου μας περίμεναν συγγενείς φίλοι και γείτονες. Επειδή ήταν απόγευμα εμείς, τα παιδιά μόλις που είδαμε ο ένας τον άλλον θυμηθήκαμε τα παλιά όπως παίζαμε όλη μέρα , πως το βράδυ μαζευόμασταν σ’ ένα παγκάκι και λέγαμε τρομακτικά ανέκδοτα, για να τρομάξουμε την αδελφή μου και πόσο δεμένοι ήμασταν τόσο που ακόμη καί ο πολύς χρόνος που πέρασε δεν μπόρεσε να μας χωρίσει   

 Στην αρχή, εντάξει ντρεπόμασταν λίγο και ήταν φυσικό γιατί δεν είχαμε συναντηθεί τόσο καιρό, όμως μετά από λίγο πω-πω-πω!.. Μετά από μερικές μέρες πήγαμε με τον παππού μου, τον Τόντσο (που έχω πάρει το όνομα του) και τον ξάδελφό μου για να ψαρέψουμε σε μια πολύ όμορφη λίμνη. Μπορεί να μην πιάσαμε κανένα ψάρι, όμως το διασκεδάσαμε πολύ και όσο ήμουν εκεί πηγαίναμε όλο και πιο συχνά . Πέρασαν λίγες μέρες και ήρθε και το πανηγύρι του χωριού μας. Εκείνο το βράδυ πέρασα τέλεια, ήμασταν και οι έξι μαζί εγώ, η αδελφή μου και τα άλλα τέσσερα πρώτα ξαδέλφια μας .Χορέψαμε (αν και εγώ δεν ξέρω να χορεύω ) , μιλήσαμε, παίξαμε κυνηγητό και φάγαμε πολλά -πολλά παγωτά . Την επόμενη μέρα οι γονείς και η αδελφή μου έφυγαν για την Ελλάδα και θα ερχόταν να με πάρουν μετά από μία εβδομάδα. Αυτή η εβδομάδα πάντως πέρασε σαν μια στιγμή , δεν κατάλαβα πότε.

   Ένα πράγμα ξέρω, αυτές τις διακοπές, δεν θα τις ξεχάσω ποτέ!!!

 Τόντσο Τόντσεβ Ε1

ΣΚΕΦΤΟΝΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ

Το φθινόπωρο

Το φθινόπωρο τα φύλλα κιτρινίζουν και πέφτουν. Αρχίζουν τα πρωτοβρόχια. Τα σκιουράκια μαζεύουν την τροφή τους για το χειμώνα. Οι γεωργοί οργώνουν τα χωράφια τους. Τα χελιδόνια φεύγουν και πάνε στις ζεστές χώρες.

Στέβη Πολυζοπούλου Β1

Ένα  ζώο  που  αγαπώ             

   Το αγαπημένο μου ζώο είναι ένα σκυλάκι που το ονόμασα  Ρέξ. Το σκυλί μου το είχαν φέρει στα γενέθλιά  μου.

   Ο Ρέξ έχει γαλάζια μάτια, καφέ και τριχωτό δέρμα, τεράστια δόντια, μεγάλη γλώσσα και είναι πολύ   άγριο σκυλί.

   Όταν γυρίζω από το σχολείο ο Ρέξ αρχίζει να γαβγίζει. Το βράδυ όταν πλένω τα δόντια μου έρχεται και   αυτός μέσα στην τουαλέτα λες και θέλει να πλύνει και αυτός τα δόντια του.

   Στο Ρέξ αρέσει πολύ να κάνει ότι του λέω. 

          Νίκος    Τζομίδης Γ1

Ένας καταρράχτης που επισκέφθηκα

  Ένα σαββατιάτικο πρωινό ετοιμάσαμε τις βαλίτσες μας και ξεκινήσαμε να πάμε στους καταρράχτες της Έδεσσας. Εγώ και ο αδελφός μου ήμασταν πολύ χαρούμενοι. Η μέρα ήταν καθαρή, χωρίς κανένα σύννεφο.

  Όταν φτάσαμε και είδα τους καταράχτες το πρώτο πράγμα που μ’ εντυπωσίασε ήτυαν πώς έπεφταν τα νερά με ορμή. Όταν πλησίασα άκουγα το θόρυβο που έμοιαζε με τραγούδι. Ένας καταράχτης έπεφτε πάνω από  μια γέφυρα. Όταν την πέρασα έγινα μούσκεμα γιατί με πιτσίλισε ο καταρράχτης.

  Όλα ήταν καταπράσινα. Παντού έβλεπα δέντρα, θάμνους και χορτάρι. Ήταν φανταστικά!

Οι γονείς μου πήγαν να πιουν καφέ, ενώ εγώ με τον αδερφό μου πήγαμε και καθίσαμε σε κάποια βράχια. Ένιωθα χαρούμενη και θα ήθελα να ήταν δικός μου αυτός ο μαγεμένος χώρος.

Άννα Τζήμα Δ3

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 40

Στο σχολείο μας υπάρχουν μαθητές των οποίων οι παππούδες τους πολέμησαν το 1940.  Ακολουθούν μαρτυρίες αγωνιστών δύο Ελλήνων παππούδων και  ενός Ιταλού παππού μαθητριών του σχολείου μας. Αξίζουν όλες την προσοχή μας για να γνωρίσουμε την ιστορία από αυτούς που την έζησαν.

Το περιστατικό που μας διηγήθηκε ο αδερφός του παππού μου έγινε το 1940 στην περιοχή της Ηγουμενίτσας. Ήρθε από την Ιταλία στην Ελλάδα να πολεμήσει εναντίον των Ελλήνων.

Ύστερα από λίγο όμως κατάλαβε ότι οι εχθροί δεν είναι οι Έλληνές αλλά οι Γερμανοί.

   Κάποια φορά σκότωσε δυο Γερμανούς στρατιώτες και έψαχναν να τον βρουν. Εκείνος όμως κρύφτηκε για οχτώ ώρες μέσα σ’ένα ποτάμι και ανάπνεε από ένα καλάμι. Αφού πέρασε ο γερμανικός στρατός, τότε βγήκε από την κρυψώνα του και γιόρτασε μαζί με βοσκούς της περιοχής τη σωτηρία του.

    Έμεινε στην Ήπειρο πέντε χρόνια και στο τέλος του πολέμου γύρισε στην Ιταλία.

Μαρία και Λίζα Πιντόρε Ε2

Αυτά που θα σας διηγηθώ έγιναν το 1941 στον Άγιο Δήμήτριο. Στην αρχή της γερμανικής κατοχής οι χωριανοί, όπως και όλοι οι Έλληνες υπέφεραν. Οι Γερμανοί τους παίρναν τις προμήθειες και τα ζώα τους με αποτέλεσμα να υπάρχει πείνα. Έτσι αναγκάστηκαν να πηγαίνουν στο βουνό για να μαζεύουν άγρια χόρτα.

Οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό και οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να μείνουν μόνιμα στο βουνό στην περιοχή Γούβα. Μάλιστα στις 23 Φεβρουαρίου του 1944 λίγο πριν φύγουν εκτέλεσαν 40 άντρες μαζί και τον προπάππου μου τον Αναστάσιο Παπαγρηγορίου 58 χρονών, πατέρα ανήλικων παιδιών.

Οι χωριανοί ξαναγύρισαν στο χωριό προσπαθώντας να ξαναχτίσουν τις ζωές τους.

Νίκος Παπαγρηγορίου Ε2

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Τον περασμένο Ιούνιο οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης του σχολείου μας με τη συνοδεία του Δντη και άλλων 5 εκπαιδευτικών πραγματοποίησαν εκπαιδευτική επίσκεψη στην Αθήνα προσκεκλημένοι από τη Βουλή των Ελλήνων. Στα πλαίσια αυτής της επίσκεψης δόθηκε η δυνατότητα στους μαθητές να επισκεφθούν και άλλους χώρους, αρχαιολογικούς, μουσεία, μετρό και άλλους. Ήταν μια εμπειρία που νομίζουμε ότι θα μείνει αξέχαστη σε όλους.

Να πως την περιγράφουν μερικά από τα παιδιά.

Το πρωί στις 2 Ιουνίου ξεκινήσαμε το ταξίδι μας προς την Αθήνα. Η εκδρομή ήταν τριήμερη. Στη διαδρομή μας πραγματοποιήσαμε δύο στάσεις και λίγο πριν φτάσουμε στην Αθήνα ένας ξεναγός μας ξενάγησε στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο. Γνωρίσαμε πολλά είδη ζώων από διαφορετικές ηπείρους. Στη συνέχεια με το λεωφορείο περιηγηθήκαμε στις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, στην Πινακοθήκη, στο πεντάγωνο και στο Παναθηναϊκό στάδιο. Επίσης περάσαμε μπροστά από ξενοδοχεία υψηλής κατηγορίας. Αργότερα το απόγευμα φτάσαμε στο ξενοδοχείο. Εκεί φάγαμε ένα πλούσιο γεύμα και μετά πέσαμε για ύπνο.

   Την επόμενη μέρα το πρωί, ξυπνήσαμε, φάγαμε και αναχωρήσαμε για την Ακρόπολη. Εκεί είδαμε το ναό του Ηφαίστου, τα Προπύλαια, το ναό του Παρθενώνα και στο τέλος τις Καρυάτιδες. Μάθαμε για τους ρυθμούς των κολόνων, αλλά και για άλλα πράγματα. Ύστερα πήγαμε στο Μουσείο Λαϊκών Οργάνων. Διαβάσαμε είδαμε και ακούσαμε πολλά μουσικά όργανα από πολλές περιοχές της Ελλάδας. Στη συνέχεια πήγαμε στην Πλάκα για γεύμα και μετά στο Μοναστηράκι, για να ψωνίσουμε ότι θέλαμε απ’ τα μαγαζιά. Από εκεί πήραμε δύο στάσεις μετρό και έπειτα φτάσαμε και πάλι στο ξενοδοχείο. Το απόγευμα πήγαμε στη Βουλή. Εκεί μας ξενάγησε μια ξεναγός ώσπου μας πήγε στα έδρανα και όλοι αισθανθήκαμε σαν βουλευτές. Μας κέρασαν κιόλας δροσερό νερό. Όταν φύγαμε απ’τη Βουλή, επισκεφθήκαμε το Λυκαβηττό. Ανεβήκαμε με το τελεφερίκ και είδαμε πανοραμικά την Αθήνα. Μετά γυρίσαμε ξανά στο ξενοδοχείο, φάγαμε και στη συνέχεια πήγαμε μια βραδινή βόλτα στον Πειραιά. Εκεί είδαμε τα λιμάνια και τα τείχη του. Ύστερα πήγαμε στο ξενοδοχείο και κοιμηθήκαμε. 

   Την τελευταία μέρα της εκδρομής, το πρωί φάγαμε ένα καλό πρωινό και πήγαμε στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Μετά από εκεί πήγαμε στο Θωρηκτό του Αβέρωφ, όπου μάθαμε πολλά πράγματα για την πολεμική κατάσταση και ιστορία του πλοίου. Μετά από λίγη ώρα πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Στις 8:30 το βράδυ φτάσαμε στην Κατερίνη. Αυτό ήταν το τέλος του όμορφου αυτού ταξιδιού.

Βασιλοπούλου Ελευθερία-Λιακοπούλου Γλυκερία-Τριανταφύλλου Φανή-Ζιάκος Χάρης-

Καλπακίδης Βασίλης-Μητσιμπόνας Κωνσταντίνος-Παπαστεργίου Δημήτρης

(μαθητές της περσινής ΣΤ3)

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Γεωργία Τζέλλου ΣΤ3

Αρχοντία Παπαγεωργίου ΣΤ1

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΣΤΗ ΒΙΤΣΑ

Το καλοκαίρι που μας πέρασε πήγαμε στη Βίτσα, ένα ορεινό χωριό που βρίσκεται 33 χμ μακριά από τα Ιωάννινα. Εκεί πολέμησαν τα παλικάρια της Ελλάδας τους Ιταλούς στα βουνά της Πίνδου.

Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η καθαρή ατμόσφαιρα και το πανέμορφο τοπίο. Πήγαμε στην Αρίστη όπου υπάρχει ένας ποταμός ο Βοηδομάτης, στον οποίο οι νέοι κάνουν πολλά σπορ, όπως ράφτινγκ καικανόε-καγιάκ. Στο τέλος της διαδρομής περπατήσαμε στον Αχέροντα όπου υπάρχουν 3 πηγές.

   Μου άρεσε πάρα πολύ και θα ήθελα να ξαναπώ. Σας προτείνω να πάτε κι εσείς.

Θάνος Παπαδόπουλος Δ2

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ

Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο

πέφτουν βροχή οι σφαίρες

ο κόσμος τρέχει να κρυφτεί

η χούντα δε θα μείνει άλλο.

 

Το τανκ ξεκίνησε, η πύλη έπεσε

οι φοιτητές πέφτουν

τραυματισμένοι, σιωπηλοί,

τα τανκ κι οι σφαίρες δε θα μας σταματήσουν.

Ο φόβος και ο τρόμος

τώρα πια δεν είναι εδώ

στους δρόμους και στα σπίτια

αλλά και στην ψυχή μας μια ελπίδα.

 

Το ποίημα αυτό είναι ομαδική εργασία μαθητών του Ε2

ΜΙΑ ΑΣΤΕΙΑ  ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ !

Ήταν κάπου στην Γαλλία

μια δωδεκάχρονη κυρία

που την λέγανε  Μαρία.

 Η μικρή όμως Μαρία

 δεν είχε φίλη ούτε μια

κανένας δεν της έκανε παρέα

 γιατί θύμωνε μοιραία !!!

Με όλα τα παιδιά μάλωνε,

Τα χτυπούσε και τα δάγκωνε.

Όλο τους άλλους κατηγορούσε

 και για εκείνη δεν μιλούσε,

τι και αν χτυπούσε τα παιδιά

 για  εκείνη όλα ήταν φυσικά !!!

Ώσπου μια μέρα θυμώνει η κυρία

και της λέει:Βρε Μαρία,

«χωρίς φωτιά καπνός δεν βγαίνει»

Και από τότε η Μαρία κανέναν δεν χτυπούσε και ποτέ άσχημα δεν μιλούσε στα υπόλοιπα παιδία

που την παίζανε και αυτήν στα παιχνίδια, στην αυλή !!!

Τριανταφυλλιά Καϊμακάμη ΣΤ3 

ΟΙ   ΙΝΔΙΑΝΟΙ

   Οι  Ινδιάνοι  είναι  οι  λαοί  που    εγκαταστάθηκαν    στο  Νέο  Κόσμο  πριν φθάσουν  εκεί οι  Ευπωπαίοι .Οι  ινδιάνοι  έχουν  πολλές  ονομασίες, όπως Ερυθρόδερμοι  που  προήλθε από την  εντύπωση  που έδιναν  επειδή  είχαν  βαμμένο  κοκκινωπό το  πρόσωπό  τους. Σήμερα γενικός  όρος  για το  χαρακτηρισμό  όλων των  αυτοχθόνων   λαών και  των   δύο  Αμερικών  είναι: Αμερινδιάνοι.

   Η  γλώσσα, η  ενδυμασία  και  τα  έθιμα  μπορεί  να  ποικίλουν  από τη μια φυλή  στην  άλλη, ωστόσο  υπάρχουν  κάποιες  ομοιότητες  ανάμεσα στους  ιθαγενείς  της  Αμερικής. Τα  μουσικά  όργανα  που  χρησιμοποιούν  οι  Ινδιάνοι  είναι  τύμπανα και  φλογέρες.

   Οι  Ινδιάνοι  είναι  ένας  λαός  που  ζει  μέσα  στη  φύση , που την αγαπάει  και  τη  σέβεται. Είναι  ένας  λαός  που  καταπατήθηκε, λεηλατήθηκε και  διώχτηκε. Τώρα  πια  φοράμε  τις παραδοσιακές  στολές  τους  για να  κάνουμε  αστεία  και  πειράγματα. Δεν  τους  σεβόμαστε. Φανταστείτε  να  πάρει  τις  δικές  μας  στολές: του  Τσολιά, του Κρητικού του  Πόντιου , του  Νησιώτη  ένας  λαός  πολύ  μακριά  από  εδώ  και  να τις  χρησιμοποιεί  τις  απόκριες όπως  κάνουμε  εμείς  στις  Ινδιάνικες. Η στολή  κάθε  λαού  είναι  το  σύμβολό  του  όπως  και  η  σημαία  του. Πρέπει  να  σεβόμαστε  τα  ήθη, τα  έθιμα, τις  παραδόσεις  και  τη θρησκεία κάθε  λαού  γιατί  όλοι  είμαστε  διαφορετικοί  και  είναι ωραίο  που  είμαστε  διαφορετικοί .

Αστέριος Μαρώσης ΣΤ3

ΜΕ ΤΗΝ «ΑΓΓΛΙΚΗ» ΠΕΝΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ

My pet is a cat and I call it Lady. Lady is a small brown cat with big black eyes. Lady is three years old. Its favourite food is chichen.

Lady is a very naughty cat and it likes eating hats and shoes. This

Is my pet and I love it very much.

Πάολα Χότζα   ΣΤ1   

                                                   

My room is big and it is light blue. It has got two beds and a wardrobe. It has got also a desk with a computer on it. My room has got a bookcase and on the walls there are posters of Cristiano Ronaldo, Beckham, Rivaldo, Olympiakos and Paok. I love my room.          

   Ραφαήλ Σαμαράς ΣΤ1   

 

Dear Anastasia!

How are you? We have just moved to a new town. The town is Katerini. I am writing this letter to tell you all about this town. It is a very beautiful town and it is quiet.

I like this town because the people are friendly and our new neighborhood has got a lot of children and I play with them.

My new school is big and the teachers are very friendly, kind and funny. The children, too.

            Best WishesViolet                                                      Bιολέτα Μπίντα ΣΤ1

 

I have got a cat. Its name is Elisabeth. Its is five years old and its-

colours are white and blonde. Also, my cat can jump and run very fast.

 Its favorite food are fish. In addition, my cat is quite smart.

 I found it at my village.

Μαντζώλη Όλγα ΣΤ1

ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Ένας αδέκαρος κύριος μπήκε σε ένα βιβλιοπωλείο και πήρε ένα βιβλίο με τίτλο: “Πώς θα γίνετε εκατομμυριούχος σε μια εβδομάδα” Όταν ΄ςεφυγε ο υπάλληλος τον σταμάτησε.

-Κύριε δεν πλητρώσατε, του είπε.

-Θα περάσω την άλλη εβδομάδα που θα είμαι εκατομμυριούχος, του απαντά αυτός!

Εύη Καλαϊτζή Γ2

-Πώς έγραψες Τοτό στο διαγώνισμα της Ιστορίας;

-Τι να γράψω μαμά; Αφού όλο με ρωτούσε για πράγματα που έγιναν πριν γεννηθώ!

Μανόλης Κορομπίλης Γ3

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ