Κεντρική σελίδα Επάνω 1ο Τεύχος 2ο Τεύχος 3ο Τεύχος 4ο Τεύχος 5ο Τεύχος 6ο Τεύχος 7ο Τεύχος 8ο τεύχος 9ο Τεύχος Βράβευση 10ο Τεύχος 11ο Τεύχος 12ο Τεύχος 13ο τεύχος 14ο τεύχος 15ο τεύχος 16o τεύχος

 

  • Τα παιχνίδια των παππούδων μας

  • Οδική ασφάλεια

  • Διηγήματα των παιδιών

  • Γράμμα στον "Οβίντιου"

  • Σκέψεις στα αγγλικά   

  • Βιβλιοπροτάσεις

  • Σκέφτομαι και γράφω

  • Ζαχαρίας Παπαντωνίου

  • Ποιήματα από τους μαθητές μας

  • Τα παιδιά αλλάζουν τα παραμύθια

  • Απόκριες

  • Διάφορα-Φωτορεπορτάζ

 

ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΩΝ ΠΑΠΠΟΥΔΩΝ ΜΑΣ

   Σήμερα τα παιχνίδια που παίζουμε όλοι μας είναι τα ηλεκτρονικά, έχουν σχέση με τη τεχνολογία και συνήθως δεν παίζονται με ομάδες.

   Τα παλιότερα χρόνια όμως οι παππούδες μας και οι γονείς μας ακόμη παίζαν πολύ διαφορετικά παιχνίδια. Ήταν τα περισσότερα παιχνίδια της «αλάνας» και συνήθως παίζονταν από ομάδες παιδιών.

   Μερικά από αυτά είναι το κρυφτό, το κυνηγητό, το μαντηλάκι, η τσιλίκα, οι γουρνίτσες, το κουτσό, το λαστιχάκι, η καμάρα, τα μήλα, οι κληματσίδες, η μικρή Ελένη, ο Μανώλης και πολλά άλλα.

                             Σταματία Δημολιού Β1

 

Η ΤΣΙΛΙΚΑ

Τα παλιότερα χρόνια ένα παιχνίδι που παίζανε μικροί, ήταν «η τσιλίκα». Κάνοντας έναν κύκλο στο έδαφος έμπαινε μέσα ο ένας παίχτης κρατώντας μια βέργα. Ο άλλος παίχτης πετούσε ένα πιο μικρό ξύλο και προσπαθούσε να το βάλει μέσα στον κύκλο. Τότε ο πρώτος παίχτης χτυπούσε με τη βέργα το ξύλο, όσο πιο μακριά μπορούσε.

Αντώνης Θεοχαρόπουλος-Βαγγέλης Τσακνάκης Β1

ΤΟ ΚΟΥΤΣΟ

Το “κουτσό” παίζεται με μια ομάδα παιδιών Πρώτα σχεδιάζουν στο χώμα τετραγωνάκια μέχρι το 12. Μετά κουβαλάνε μια πέτρα κάνοντας κουτσό. Όποιος φτάσει ως το 12 χωρίς να ακουμπήσει τις γραμμές είναι νικητής.

Μαρίνα Μπουφέτη Β1

ΟΙ ΜΠΙΛΙΕΣ

«Οι μπίλιες» είναι ένα παλιό παιχνίδι που παίζαν συνήθως τα αγόρια. Οι μπίλιες ήταν από γυαλί. Οι παίχτες χωρίζονταν σε ομάδες. Στήναν τις μπίλιες και προσπαθούσαν να χτυπήσουν τη μπίλια του αντιπάλου. Ήταν ένα διασκεδαστικό παιχνίδι.

Γιώργος Γαλανόπουλος Β1

ΑΛΑΤΙ ΨΙΛΟ-ΑΛΑΤΙ ΧΟΝΤΡΟ

Τα παιδιά φτιάχνουν έναν κύκλο λέγοντας: «Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό, έχασα τη μάνα μου και πάω να τη βρω”. Παπούτσια δε μου πήρε να πάω στο χορό κι αν δε μου πάρει δε θα την αγαπώ». Ένα παιδί που τριγυρνά γύρω από τα άλλα, όταν τελειώσει το τραγούδι αφήνει σε κάποιο παιδί ένα ξύλο. Εκείνο τον κυνηγάει και αν τον πιάσει, του λέει πως θα πρέπει να συνεχίσει να γυρνάει γύρω από τα παιδιά, ενώ αυτά θα λένε το τραγουδάκι. Αν δεν τον πιάσει θα αλλάξουν ρόλους.

Σταυρούλα Πολυζοπούλου Β1

ΟΙ ΓΟΥΡΝΙΤΣΕΣ

Ένα παιχνίδι που έπαιζαν παλιά είναι «οι γουρνίτσες». Ένα παιδί έσκαβε 5 μικρές λακκούβες στο χώμα και τα παιδιά σχημάτιζαν 2 ομάδες. Η κάθε ομάδα στεκόταν απέναντι από τις γουρνίτσες και με μια μπάλα προσπαθούσαν να πετύχουν τις λακκούβες. Η ομάδα που έβαζε τη μπάλα σε περισσότερες γουρνίτσες κέρδιζε.

Μαριάννα Κοντζέ Β1

 

Η ΟΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

   Χιλιάδες παιδιά και νεαρά άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους ή έχουν τραυματιστεί από τροχαία. Κύριο αίτιο του προβλήματος, όπως έχει επισημανθεί από σχετικές έρευνες, είναι η άγνοια και η μη τήρηση των βασικών κανόνων οδικής κυκλοφορίας, πράγματα για τα οποία ευθύνονται κυρίως οι γονείς και το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον, αλλά και το σχολείο. Να σημειωθεί ότι υπάρχουν πολλά παιδιά που δεν γνωρίζουν την σημασία του «κόκκινου» και του «πράσινου» για τους πεζούς, ενώ ακόμη περισσότερα είναι αυτά που δεν ελέγχουν το δρόμο πριν τον διασχίσουν.

   Από την στιγμή λοιπόν που η κίνηση των τροχοφόρων γίνεται ολοένα πιο σοβαρός κίνδυνος  για όλους μας, και προπαντός για μας τα παιδιά πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε ανεύθυνοι και να μάθουμε πώς να προστατεύουμε τον εαυτό μας.

   Να μάθουμε δηλαδή να περνάμε το δρόμο προσεκτικά, από τα κατάλληλα πάντα σημεία με φανάρια ή διαβάσεις πεζών, να μην  απομακρυνόμαστε από το πεζοδρόμιο και να μην  ξεπεταγόμαστε απότομα στον δρόμο χωρίς να ελέγξουμε αν έρχεται κάποιο όχημα.

   Όταν βρισκόμαστε μέσα στο αυτοκίνητο, να είμαστε πάντα στο πίσω κάθισμα και να φοράμε ζώνη ασφαλείας ώστε να μην χτυπήσουμε αν αυτό συγκρουστεί με κάποιο άλλο.

   Μόνο αν φροντίσουμε λοιπόν να εκπαιδευθούμε σωστά όλοι, και ιδιαίτερα εμείς τα παιδιά στο θέμα της προστασίας από τα τροχαία ατυχήματα, μπορεί όλοι μας να αντικρίζουμε το μέλλον πιο αισιόδοξοι και χαμογελαστοί.    

Γιώργος Μαυρόπουλος ΣΤ3

 

ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

Η ΡΟΥΛΑ Η ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΛΟΥΛΑ

   Η Ρούλα η Στρουμπουλούλα  είναι μια παιχνιδιάρικη χιονονιφάδα που κάθε Χριστούγεννα προσγειωνόταν στην πλατεία της Κατερίνης. Μαζί της έρχονταν οι αδελφές της, οι άλλες χιονονιφάδες με τα παιδιά τους.

   Φέτος η Ρούλα η Στρουμπουλούλα , δεν προσγειώθηκε στην πλατεία της Κατερίνης αλλά στον Βόρειο Πόλο. Όμως η Ρούλα δεν ήθελε να είναι στον βόρειο πόλο αλλά στην πλατεία της Κατερίνης .

   Τότε ένας περαστικός άνεμος την άκουσε και της πρότεινε να ανέβει στην πλάτη του κι αυτός να την πάει στην Ολλανδία. Αυτή δέχτηκε και ανέβηκε στην πλάτη του. Μέχρι, να πεις «κίμινο» είχαν φτάσει στην Ολλανδία. Εκεί γνώρισε δυο τουλίπες, την Ηρώ που ήταν μια κόκκινη τουλίπα της Ολλανδίας και τη Γωγώ που ήταν μια κίτρινη. Όμως δεν πρόλαβαν να γνωριστούν καλά καλά και την πήγε στην Γαλλία όπου την προσγείωσε  στην κορυφή του πύργου  του Άιφελ. Εκεί την φιλοξένησε ένας ποντικός ο Γιάννης.

   Την επόμενη μέρα βγήκε έξω  και την πήρε ένας άνεμος  που την έφερε στην πλατεία Κατερίνης. Εκεί συνάντησε τις αδελφές της. Και τώρα που τα ξαναλέμε θα ήθελε να ξανακάνει το ίδιο ταξίδι και τον επόμενο χρόνο!

Παναγιώτα Παρτάλα Γ3

ΤΑ ΔΥΟ ΑΡΚΟΥΔΑΚΙΑ

   Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αρκουδάκι που το έλεγαν Τόμυ. Ο Τόμυ ήταν μόνος του, δεν είχε φίλους για να παίξει. Ζούσε με τη μαμά και το μπαμπά του.

   Μέχρι που ήρθαν να κατοικήσουν κοντά τους κάποιες άλλες αρκούδες κι ένα αρκουδάκι. Ο Τόμυ, όταν το έμαθε χάρηκε κι αμέσως έτρεξε να πάει να τους χτυπήσει την πόρτα. Του άνοιξε η κυρία αρκουδίνα και του είπε να έλθει να παίξουν με το αρκουδάκι. Έτσι γνωρίστηκαν, το αρκουδάκι το έλεγαν Μπάρκι. Παίζανε για ώρες ώσπου τους φώναξαν οι μαμάδες τους.

   Ο Τόμυ στο όνειρό του είδε να γίνονται αχώριστοι με τον καινούριο του φίλο. Εκείνη τη στιγμή ένα μεγάλο χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό του.

   Έτσι ο Τόμυ δεν είναι πια μόνος του, απέκτησε φίλο και είναι τώρα ευτυχισμένος.

Ελισάβετ Μαρουφίδου Γ3

 

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΟΒΙΝΤΙΟΥ

Στις αρχές του 2008 ο μαθητής του σχολείου μας Οβίντιου Κιριάκ, ο οποίος κατάγονταν από τη Ρουμανία, μετά από 6 χρόνια περίπου παραμονής στην Ελλάδα έφυγε για την πατρίδα του. Ο Οβίντιου ήταν μαθητής του ΣΤ2 τμήματος και όλα τα παιδιά  στενοχωρέθηκαν, γιατί είχαν δεθεί με τον Οβίντιου. Έτσι του έγραψαν ένα γράμμα, στο οποίο  περιγράφουν αυτά  τα συναισθήματα.

 

Aγαπητέ Οβίντιου

   Λυπόμαστε πάρα πολύ που έφυγες ύστερα από τόσα χρόνια που ήμαστε μαζί. Μπορεί κάποια φορά να σε στενοχωρήσαμε  και να μας στενοχώρησες, αλλά παρόλα αυτά σ’ αγαπάμε. Ελπίζουμε εκεί που είσαι να περνάς καλά, να κάνεις φίλους, να είσαι χαρούμενος, να τα πας καλά στο σχολείο και με όλα τα πράγματα γύρω σου.

   Με την αλλαγή του χρόνου κόψαμε βασιλόπιτα μέσα στην τάξη και το φλουρί το έτυχε η Αρετή. Η τάξη μας ανέλαβε να βοηθήσει  στην προστασία του περιβάλλοντος και αρχίσαμε να δουλεύουμε ομαδικά. Γνωρίσαμε τον άντρα της κυρίας, τον Ιωνάθαν και στην εκδρομή που πήγαμε τις προάλλες τον πήραμε τηλέφωνο και του κάναμε φάρσα. Στα θρησκευτικά είδαμε ένα DVD «Το μυστικό». Πρόκειται για ένα αρχαίο μυστικό, πολύ απλό. Είναι ο νόμος της έλξης. Ό,τι σκεφτόμαστε το έλκουμε. Έτσι αν σκεφτόμαστε καλά και όμορφα πράγματα, αυτά έρχονται στη ζωή μας! Για παράδειγμα θέλεις πολύ να αποκτήσεις ένα αυτοκίνητο, αλλά δεν έχεις λεφτά. Αν το θέλεις πραγματικά μπορείς να το σκέφτεσαι πολύ και να ονειρεύεσαι ότι το έχεις. Έτσι θα το αποκτήσεις. Να σκέφτεσαι λοιπόν θετικά και όλα θα γίνουν.

   Ελπίζουμε να μας στείλεις κι εσύ ένα γράμμα με τα δικά σου νέα, που ανυπομονούμε να μάθουμε. Έφυγες ξαφνικά χωρίς να μας πεις τίποτα. Σου ευχόμαστε λοιπόν καλή χρονιά και καλή αρχή στον τόπο σου.     

Με αγάπη,

οι παλιοί συμμαθητές σου και η δασκάλα σου Λαμπρινή!

Υ.Γ. Τα παιδιά θυμούνται, όταν ήσουν μικρός, ότι είχες θάρρος και ότι έκανες σκανταλιές.

 

ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΜΑΣ «ΠΕΝΑ»

Α COMIC EVENT

   A week ago I went to my friend’s house with my dog. First, we played in the garden. Then, I and my friend watched TV, played video games, lego, chess and other games.

  Suddenly my dog disappeared. We looked for my dog in the garden and the neighbour rs’ houses but it wasn’t there. In the evening I went to my house.

In the next morning my friend called me and told me to go to his house. When I went to my

friend’s house, I saw my dog sleeping under the table.

   At noon I went with my dog to my house happily.

Γεωργακίδης Χρήστος   ΣΤ1

Α TRAGIC EVENT

Yesterday morning I was in the garden of my house, when my friend Nafsiκa called me. She was crying because her rabbits had disappeared. It was a tragic event. I didn’t feel well.

   In the afternoon I went to a shop which sold pets and I bought three beautiful cute rabbits.

   Then in the evening I went to her house with the rabbits   

                        but when I arrived there, she

                    had already bought two rabbits. I was embarrassed but my parents told me to keep these rabbits for me.

Περδίκη Ευθαλία   ΣΤ3

  

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΑΣ

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΥΠΟΓΕΙΟΥ (Ρόμπερτ Σουίντελς )

Ένα κορίτσι, διαφορετικό από τα υπόλοιπα παιδιά της τάξης της, ζει χωρίς φίλους σε ένα σπίτι που το τυλίγει μυστήριο. Μαζί με έναν καινούργιο συμμαθητή της θα προσπαθήσουν να βρουν τις μυστικές δυνάμεις της κατοικίας.

Ελένη Παπαδοπούλου ΣΤ2

Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑΣ (Μεγκ Κάμποτ)

Η Μία, κοπέλα της Α΄ Γυμνασίου μαθαίνει ότι είναι πριγκίπισσα μια μικρής ευρωπαϊκής χώρας, της Τζενόβια. Αναγκάζεται να αλλάξει τη ζωή της κλάνοντας πριγκιπικά μαθήματα. Ανακαλύπτει όμως ότι έχει και ένα κρυφό θαυμαστή. Η συνέχεια στο βιβλίο.

Μαρία Μελιοπούλου ΣΤ2

Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΙΤΣΑΣ

(Μάρτιν Ματίας)

Το βιβλίο αναφέρεται σε μια παρέα 12-13χρονων παιδιών που φοιτούν σε Γυμνάσιο της Γερμανίας, τον Πέτρο, τον Τόμυ, την Βίδα, τον Θήτα και τη Μίλυ. Μέσα από την ιστορία τους, μαθαίνουμε για τις σχέσεις των παιδιών που πηγαίνουν προς την εφηβική ηλικία με τις οικογένειές τους. Μαθαίνουμε ότι τα παιδιά αυτά είναι πολύ ευαίσθητα και ότι με την ανάλογη ζεστασιά και συμπεριφορά μπορούν να έχουν μια φυσιολογική ζωή.

Κατερίνα Λιακοπούλου ΣΤ2

ΚΟΝΤΙ ΜΑΒΕΡΙΚ-ΩΡΑ ΓΙΑ ΣΕΡΦ

(Σούζαν Κόρμαν)

Ο Κόντι Μάβερικ είναι ένας μικρός πιγκουΐνος θέλει να διαγωνιστεί σε διαγωνισμό σερφ. Οι φίλοι του και περισσότερο ο Πάτος προσπαθούν να το βοηθήσουν να κερδίσει στο διαγωνισμό. Μετά από πολλές περιπέτειες ο μικρός Κόντι καταφέρνει να νικήσει.

                        Γιάννης Καμάκας ΣΤ2

ΟΛΙΒΕΡ ΤΟΥΙΣΤ (Κάρολος Ντίκενς)

Ο  ορφανός Όλιβερ Τουίστ το σκάει από το σπίτι στο οποίο ζούσε βασανιστικά για το Λονδίνο. Μέσα από περιπέτειες και μια ζωή γεμάτη παρανομία - κακοποίηση και εκμετάλευση ζούμε την πορεία του Όλιβερ αλλά και πολλών άλλων παιδιών προς την ενηλικίωση.

Ξανθίππη Πολυζοπούλου ΣΤ2

ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑΣ

(Ευγένιος Τριβιζάς)

Ένα διασκεδαστικό βιβλίο που κάνει τον κόσμο των Μαθηματικών πιο εύκολο σε όλους μας. Διασκεδαστικό βιβλίο, με πολλές ασκήσεις μέσα από το οποίο μαθαίνεις παίζοντας.

Ελπίδα Μπαϊρακταρίδου-Μαρίνα&Λίζα Πιντόρε Ε2

ΜΠΟΜΠΙ ΝΤΙΚ ( Χέρμαν Μέλβιλ)

Ο Μπόμπι είναι μια μεγάλη άσπρη φάλαινα. Την κυνηγά μανιασμένος ο καπετάν-Άχαμπ, ο οποίος θα έφτανε στα πέρατα του κόσμου για να την πιάσει. Ο νεαρός Ισμαήλ πιάνει δουλειά στο φαλαινοθηρικό πλοίο του και μαζί με ένα τσούρμο ναύτες ξεκινούν για το κυνήγι της μεγάλης και θρυλικής άσπρης φάλαινας.

Γιώργος Τσερτικίδης ΣΤ2

 ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ (Μαγκρέτ Ρέττιχ)

Λένε πως κάτω από τα κλαδιά του χριστουγεννιάτικου δέντρου ο χρόνος παγώνει. Μα όχι σε τούτες εδώ τις ιστορίες. Ιστορίες που θα μπορούσαν να συμβούν σε μας, στον στριμμένο μας γείτονα, στη θεία μας ακόμα και σε ένα αληθινό άγγελο.

Ρωξάνη Τσακαλίδου Ε2

Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ

(Γιακ Ριβάι)

Η ιστορία μιας πριγκίπισσας που μόλις έφτασε στα 17 της χρόνια ήθελε να παντρευτεί αφού της είχαν κάνει μάγια δυο κακές νεράιδες. Σ΄ αυτό το βιβλίο μαθαίνουμε πως οι άνθρωποι πολλές φορές μπορούν να αλλάξουν, στο τέλος όμως θριαμβεύει ο καλός χαραχτήρας.

Καλλιόπη Χατζηπαυλίδου ΣΤ2

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ (

Άλκη Ζέη)

Ο Πέτρος είναι ένα εννιάχρονο αγόρι που ζει μέσα στη φτώχεια και στην πείνα τον καιρό της κατοχής. Παρ’ όλα αυτά όμως προσπαθεί με τους φίλους του και κάνουν τα πάντα για να ελευθερωθεί η πατρίδα μας.

Μαρία Ματάνα-Σοφία Καραποστόλη Ε2

 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΟΥΝ

ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω παιδίατρος, γιατί μου αρέσει η δουλειά αυτή, να εξετάζω όλα τα παιδιά. Πρέπει όμως να περάσω πρώτα όλες τις τάξεις. Χρειάζεται να σπουδάσω και να πάρω το πτυχίο μου. Θα πρέπει να περιμένω με ηρεμία και καθόλου αγωνία. έτσι λοιπόν περιμένω με υπομονή να μεγαλώσω. Βέβαια και τώρα μου αρέσει στο σχολείο μου.

Στέλλα Ζέττα Β3

Η ΤΣΑΝΤΑ ΜΟΥ

Η τσάντα μου έχει σχήμα ορθογώνιο. Το χρώμα της είναι στρατιωτικό. Είναι μεγάλη, έχει δυο πουλιά και τρία λουλούδια και αγγλικά γράμματα. Μπροστά, μπροστά βάζω τα τετράδια και πίσω τα βιβλία. Πίσω έχει μια θήκη για την κασετίνα μου. Επίσης έχει και δυο θήκες, στη μια βάζω το νερό και στην άλλη το φαγητό μου.

Μου αρέσει πολύ.

Κων/να Πιντόρε Β3

Ο ΣΟΦΡΑΣ

Η γιαγιά μου στο χωριό έχει ένα σοφρά. Ο σοφράς είναι ένα μικρό χαμηλό στρογγυλό τραπέζι. Παλιά όταν μαζευόταν όλη η οικογένεια το βράδυ, καθόταν στο πάτωμα γύρω από το σοφρά για να φάνε. Τώρα η γιαγιά μου το χρησιμοποιεί για να κάνει πίτες.

Θανάσης Τοπάλης Β2

ΤΟ ΜΠΡΑΚΑΤΣΙ

Το μπρακάτσι ήταν ένα μικρό δοχείο φτιαγμένο από μπρούντζο με χερούλι. Είχε μεγάλο στρογγυλό άνοιγμα και το χρησιμοποιούσαν για να μεταφέρουν νερό ή γάλα.

Κωστής Τσερμπάκ Β2

Ο ΝΕΡΟΜΥΛΟΣ

Το νερόμυλο το χρησιμοποιούσαν παλιά οι γιαγιάδες για να πλύνουν τα σκεπάσματά τους, τα χαλιά και πολλές φορές τα ρούχα τους. Ο νερόμυλος μοιάζει με μικρό καταρράχτη και το νερό πέφτει με μεγάλη δύναμη. Παρόλο που το νερό ήταν κρύο τα ρούχα και τα σκεπάσματα γίνονταν αστραφτερά και πεντακάθαρα.

Νίκος Κατσαμάγκας Β2

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΑΣΙΑ ΜΟΥ

   Πριν λίγα χρόνια ο παππούς μου, είχε φυτέψει μια κερασιά στην αυλή του σπιτιού μας. Όταν έγινα τετάρτη τάξη μου ήρθε η περιέργεια να μάθω πώς ζει αυτό το δέντρο. Πήρα το μπλοκάκι μου και βγήκα έξω για να του κάνω κάποιες ερωτήσεις αλλά και να γνωριστούμε καλύτερα.

   -Γεια σου κερασιά, με λένε Χάρη και είμαι ο εγγονός του ανθρώπου που σε φύτεψε. Θα μπορούσα να σε κάνω κάποιες ερωτήσεις;

 - Βεβαίως, αλλά για να σου απαντήσω θα μπορούσες να πάς στη βεράντα σου και να πάρεις ένα ξύλο για να διώξεις τα πουλιά που τρων τα κεράσια μου;

 Εγώ έτρεξα γρήγορα στο μπαλκόνι μου για να διώξω τα πουλιά αλλά επειδή δεν είχα ξύλο πείρα τη σκούπα της μαμάς μου. Όταν τα έδιωξα, πήγα κάτω για να ρωτήσω αυτά που ήθελα στη κερασιά.

 - Κερασιά, πώς είναι ο κορμός και οι καρποί σου;

 - Κάτω από τον κορμό μου υπάρχουν οι ρίζες μου, αυτές ρουφάνε από το χώμα κάποιες ουσίες οι οποίες πάνε σε όλα τα κλαδιά μου και τα φύλλα μου τρέφονται απ’ αυτές. Οι καρποί μου είναι τα κεράσια τα οποία στην αρχή είναι πράσινα και όταν ωριμάσουν γίνονται κόκκινα. Αυτά έχουν μέσα ένα κουκούτσι και το υπόλοιπο μέρος το τρώνε οι άνθρωποι και τα ζώα.

 - Τα φύλλα σου τι χρώμα είναι;

 - Την άνοιξη βγάζουν ανθάκια και με τον καιρό βγαίνουν τα φύλλα που είναι πράσινα και οι καρποί. Το φθινόπωρο τα φύλλα γίνονται καφέ και μετά πέφτουν.

 - Τι νιώθεις για τους ανθρώπους και για τα άλλα δέντρα;

 - Όλοι οι άνθρωποι αλλά και εσύ ο ίδιος με πονάτε όταν κρέμεστε από πάνω μου και όταν με κλαδεύετε. Όσο για τ’ άλλα δέντρα θα ήθελα πάρα πολύ να μπορούσα να περπατήσω και να πάω να τα κάνω κι εγώ κάποιες ερωτήσεις.

 - Μπορείς να καταλάβεις τα λόγια που λένε τα πουλιά πάνω στα κλαδιά σου;

 - Όχι δυστυχώς.

 -  Α! δεν πειράζει απλά ήθελα να σε ρωτήσω κάτι σχετικά μ’ αυτά.

- Εντάξει, άντε γεια και να έρχεσαι να με βλέπεις συχνά.

 - Εντάξει, γεια σου.

Θεοχάρης Μπεκιρόπουλος Δ2

ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΜΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

    Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, γεννήθηκε το 1877 στο Καρπενήσι και πέθανε στην Αθήνα το 1940. Λογοτέχνης, ποιητής, συγγραφέας ταξιδιωτικών κειμένων, κριτικός τέχνης, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους των γραμμάτων

   Οι γονείς του ήθελαν να σπουδάσει ιατρός και ήλθε νεότατος στη πρωτεύουσα και παρακολούθησε μαθήματα στην Ιατρική Σχολή. Αργότερα σπούδασε ζωγραφική και τελικά, στράφηκε στη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία. Συνεργάστηκε με εφημερίδες και στη συνέχεια πήγε στο Παρίσι (το 1908 έως το1910) ως ανταποκριτής.

   Επιστρέφοντας στην Αθήνα συνέχισε τη δημοσίευση άρθρων, διηγημάτων, ποιημάτων, ταξιδιωτικών εντυπώσεων, όχι μόνο σε εφημερίδες, αλλά και εγκυρότερα περιοδικά της εποχής.

   Υπηρέτησε ως νομάρχης στη Ζάκυνθο, στις Κυκλάδες και στην Καλαμάτα. Το 1918 διορίστηκε διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης και τιμήθηκε με το «Εθνικόν Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών». Διετέλεσε ακόμη καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και τεχνοκριτικός. Την ίδια χρονιά έγραψε τα «Ψηλά Βουνά» που μένουν ως σήμερα μοναδικά στη φτωχή, σχολική λογοτεχνία μας.

   Το 1938 εκλέχτηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Υπηρέτησε με ευσυνειδησία και συνέπεια τα ελληνικά γράμματα.

Μερικά από τα έργα του είναι:

Ποιητικές συλλογές

Πολεμικά τραγούδια, Χελιδόνια, Πεζοί ρυθμοί-πεζοτράγουδα, Θεία Δώρα

 Διηγήματα

Διηγήματα, Βυζαντινός Όρθρος, Η Θυσία, Το Άλογο

Ταξιδιωτικά

Άγιον Όρος, Ταξίδια

Διάφορα

Τα Ψηλά Βουνά(Αναγνωστικό Γ’ Δημοτικού(1918), Αλφαβητάριο,

Ο Όρκος Του Πεθαμένου

Ιάσων Παυλίδης-Κώστας Μαρινόπουλος Ε3

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Η ΤΖΟΚΟΝΤΑ

Η Τζοκόντα ήταν ωραία,

είχε μεγάλη ομορφιά

και την αγαπούσαν όλοι

μα πιο πολύ τα παιδιά.

 

Ήταν όμορφη πολύ

και την είχαν συμπαθήσει

κι ο ζωγράφος ο Νταβίντσι

την είχε ζωγραφίσει.

 

Βασίλης Αθανασιάδης-Παύλος Ιορδανίδης Ε1

ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΑΡΠΑ

Μία μουσικός - γελωτοποιός

έπαιζε την άρπα δυνατά

και βούιζε η γειτονιά

 

Βγήκαν όλοι στα μπαλκόνια

πέταγαν στον ουρανό μπαλόνια

και διασκέδαζαν πολύ.

 

Δημήτρης Κοντζές-Διονύσης Φτεριώτης Ε1

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ

Ένα κοριτσάκι νεαρό

στην καρέκλα κάθεται μοναχό

βιβλίο κρατάει

και κορδέλα κόκκινη κρατάει.

 

Έχει καστανά μαλλιά

ροζ ρούχα φοράει φωτεινά,

ματάκια έχει καφετιά

και χειλάκια τρυφερά.

 

Μαριάννα Βίζμπα-Μάγδα Μπατάλα Ε1

 

ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΝΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ

Η ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ

   Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Κοκκινοσκουφίτσα. Περπατώντας μέσα στο δάσος συνάντησε έναν ξυλοκόπο:

-Πού πας Κοκκινοσκουφίτσα ; τη ρώτησε.

-Στη γιαγιά μου που είναι άρρωστη, απάντησε και συνέχισε το δρόμο της.

   Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα. Τα πουλάκια κελαηδούσαν και τα λουλούδια μοσχομύριζαν. Σταμάτησε για λίγο, σκέφτηκε και ψιθύρισε:

-Θα μαζέψω λουλούδια και θα τα πάω στη γιαγιά μου. Θα χαρεί πολύ που είναι άρρωστη και μένει μόνη της.                                                                          

   Ο λύκος που ήταν κρυμμένος πίσω από ένα δέντρο σκέφτηκε και είπε:

-Θα τρέξω και θα πάω στο σπίτι της γιαγιάς πριν από σένα και θα την βοηθήσω.

   Και πράγματι, ο λύκος έφτασε γρήγορα στο σπίτι της γιαγιάς και χτύπησε την πόρτα.

 -Ποιος είναι; Ρώτησε η γιαγιά.

 -Είμαι ο λύκος του δάσους, έμαθα ότι είσαι άρρωστη και ήρθα να σε βοηθήσω.

   Έτσι ο καλός λύκος βοήθησε την άρρωστη γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας και όταν η Κοκκινοσκουφίτσα έφτασε στο σπίτι, έμεινε έκπληκτη. Η γιαγιά της ήταν καλύτερα, το σπίτι ήταν τακτοποιημένο, το τσάι ζεστό και η κατσαρόλα γεμάτη με φαγητό.

   Προτού νυχτώσει, ο λύκος πήρε την Κοκκινοσκουφίτσα και την πήγε στο σπίτι της.

   Κι έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

    Τζέλλου  Γεωργία  ΣΤ3

  Ο ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ

   Όλοι ξέρουν την ιστορία του  Ρομπέν των δασών ως κλέφτη και προστάτη των φτωχών. Εγώ ξέρω την ιστορία αλλιώς εξάλλου πήγα και στο παραμύθι. Ένα μυστικό χελιδόνι της Ινδίας μου είπε ότι ο Ρομπέν των δασών ήταν πρίγκιπας και τον έλεγαν Κων/νο Κατακουζηνό. Όταν έμαθε για την Ματίνα Μανταρινάκη ξετρελάθηκε από τον έρωτα.

   Μια μέρα πήγε στο παλάτι να την ζητήσει σε γάμο όμως ο κακός πατριός Νίκολας  Κέιτζ δεν τον άφησε. Εκείνος πληγώθηκε και την έκλεψε, έβγαλε και στίχο. Μια μέρα με πανσέληνο θα κλέψω την πριγκίπισσα.

   Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

                     Δημήτρης  Γκουζγκούρης ΣΤ3

Η ΣΤΑΧΤΟΜΠΟΥΤΑ

   Ήταν κάποτε η Σταχτομπούτα που ζούσε με τη μητριά της και τις δυο αδελφές.  Όταν ήρθε η μέρα του χορού στο παλάτι η μητριά της και οι αδελφές της πήγαν και τη Σταχτομπούτα την άφησαν να καθαρίσει. Τότε ήρθε η καλή νεράιδα και τη μεταμόρφωσε σε πριγκίπισσα.

   Η Σταχτομπούτα όμως έχασε το δρόμο για το παλάτι και βρέθηκε σε ένα άλλο μέρος. Εκεί συνάντησε ένα τέρας που όταν το φίλησε, έγινε ένας πρίγκιπας.

   Και έτσι οι δυο τους έζησαν σε εκείνο το μέρος για πάντα.

                                       Καρατζά Αναστασία ΣΤ3

 

ΑΠΟΚΡΙΕΣ

    Καρναβάλι, ένα μεγάλο ξεφάντωμα, που έρχεται από την αρχαία Ελλάδα και το θεό Διόνυσο, αφού πέρασε από τους Ρωμαίους και το Βυζάντιο για να αποκτήσει διεθνή σημασία. Είπα διεθνή; Μα στην Ελλάδα έχουμε σε κάθε πόλη κι ένα και το καθένα με τη δική του προσωπικότητα. Βέβαια κοινό στοιχείο είναι το γλέντι όμως οι Φιλαρμονικές στην Κέρκυρα δίνουν άλλο χαρακτήρα ενώ στη Μάνη ρίχνουν πιστολιές στον αέρα. Στη Σκύρο πολύ θόρυβο κάνουν τα κουδούνια που κρεμούν πάνω τους οι Γέροι και οι Κορέλλες,  Στη Λέσβο κυκλοφορούν ντυμένοι αρ­κούδες και στη Γορτυνία τραγουδούν:

Πώς το τρι... πώς το τρι... , πώς το τρίβουν το πιπέρι.

Πώς το τρίβουν, πώς το τρίβουν  και το ψιλοκοσκινίζουν..

   Στην Κοζάνη ανάβουν φανούς και στο Ζαγόρι της Ηπείρου ανάβουν φωτιά στην πλατεία και γύρω - γύρω στήνουν χορό.

   Στην Κρήτη παίζουν θεατρικά την ιστορία του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας,  ενώ στη Σπάρτη ενθουσιάζονται με το γνωστό Χαραλάμπη;

Έλα βρε Χαραλάμπη να σε παντρέψουμε

να φάμε και να πιούμε και να χορέψουμε.

   Ο κάθε τόπος λοιπόν, έχει τα έθιμα του, τον ξεχωριστό τρόπο ξεφαντώματος και πάντα το φαΐ πλούσιο και το κρασί άφθονο. Γιατί; Γιατί καρναβάλι σημαίνει πλούσια ζωή, γονιμότητα, καρποφορία, αρχή της Άνοιξης, αναγέννηση της φύσης.

   Η ζωή πλούσια σε όλα. Μόνο που δεν τρώγαμε, παλιά, κρέας

 γι αυτό οι γιορτές αυτές λέγονται και Αποκριές, επειδή κάναμε

αποχή από το κρέας. Αυτή η αποχή από το κρέας εξελίσσεται στη μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής, τη νηστεία των 40 ημερών δηλαδή, που γίνεται η ψυχική και η σωματική προετοιμασία για το Πάσχα, τη θυσία και την Ανάσταση του Χριστού.

   Η έναρξη της Μεγάλης Σαρακοστής γιορτάζεται πανηγυρικά. Είναι η Καθαρή Δευτέρα ή τα Κούλουμα η πρώτη και ξεχωριστή μέρα της που γιορτάζεται με έξοδο στις εξοχές, χαρταετούς και φυσικά τα νηστίσιμά μας, χαλβά, ταραμά, λαγάνες, ελιές,  θαλασσινά.

Παπακωνσταντίνου Αντώνης Τάξη  Ε1

Η ΣΥΝΤΑΓΗ ΜΑΣ (ΦΑΣΟΛΑΔΑ)

ΥΛΙΚΑ          

      500 γρ φασόλια χοντρά. 1 κρεμμύδι μεγάλο, 2 ή 3 καρότα, μαϊντανό, αλάτι, τοματοπολτό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Φουσκώνουμε τα φασόλια αποβραδίς. Την επόμενη μέρα τα στραγγίσουμε ,τα βάζουμε στην κατσαρόλα, τα βράζουμε για 40 λεπτά . Μετά ψιλοκόβουμε τα λαχανικά , τα ρίχνουμε μέσα στην κατσαρόλα, βάζουμε τον τοματοπολτέ, αλάτι, πιπέρι. Και βράσιμο μέχρι που να χυλώσει .

Και αυτά τα συνοδεύουμε με λαγάνα, ελιές, ταραμά, καλαμάρια και χαλβά .

Παρατήρηση : χωρίς λάδι η φασολάδα!

Θανάσης Πανωλής Ε1

 

ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

  • Η λίμνη της Νικαράγουας είναι η μόνη λίμνη που έχει καρχαρίες.

  • Η βαρύτερη κολοκύθα που βρέθηκε ζύγιζε 573 κιλά.

  • Αν το αλάτι της θάλασσας κάλυπτε τη γη, το ύψος του θα έφτανε τα 150 μέτρα.

  • Η πολική αρκούδα μυρίζεται τη φώκια από 30 χιλιόμετρα μακριά.

Κώστας Καραμανίδης Δ2

  • Σύμφωνα με μελέτες του Π.Ο.Υ. κάθε χρόνο και μέχρι το 2020 θα πεθαίνουν 2,2 εκατομμύρια Κινέζοι από το κάπνισμα.

  • Κάποια είδη μυρμηγκιών επιτίθενται σε φωλιές άλλων μυρμηγκιών, σκοτώνοντας την “βασίλισσα” και παίρνοντας τους “εργάτες” σαν σκλάβους. Μάλιστα, οι “εισβολείς” εξαναγκάζουν τους “δούλους” να κάνουν τις δυσκολότερες εργασίες.

Ειρήνη-Γεωργία Σταμκοπούλου ΣΤ1

 

ΔΙΑΦΟΡΑ-ΔΙΑΦΟΡΑ-ΔΙΑΦΟΡΑ

ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

   Το άγαλμα της Ελευθερίας που βρίσκεται στο λιμάνι της  Νέας Υόρκης, το δώρισε ο λαός της Γαλλίας στις ΗΠΑ σαν δείγμα φιλίας. Είναι έργο του γλύπτη Φρεντερίκ Μπαρτολντί και τα αποκαλυπτήρια έγιναν το 1886.

   Το άγαλμα αποτελείται από λεπτά φύλλα χαλκού στερεωμένα σε ένα σιδερένιο σκελετό που ζυγίζει 225 τόνους. Το ύψος του είναι 46 μέτρα μαζί όμως με τη βάση και το πανύψηλο βάθρο φτάνει συνολικά τα 93 μέτρα. Για να μεταφερθεί στην Αμερική το διέλυσαν σε 350 κομμάτια και το συσκέυασαν σε 214 κιβώτια. Μέχρι πριν λίγα χρόνια μπορούσε κανείς να φτάσει στο στέμμα του αγάλματος ανεβαίνοντας 354 σκαλοπάτια.

Θεοδώρα Μακρή Δ1

ΜΑΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ

   Η αγιογραφία μου αρέσει πολύ. Υπάρχουν σχολές αγιογραφίας για τα παιδιά που θέλουν να μάθουν.  Έτσι ξεκίνησα φέτος κι εγώ. Πηγαίνω κάθε Σάββατο. Ο δάσκαλος μας ξεκίνησε να μάθουμε με τα βυζαντινά γράμματα. Όλα τα παιδιά συμμετέχουμε με πολλή προσοχή. Αργότερα μας έμαθε να ζωγραφίζουμε και εικόνες. 

   Νιώθω πολύ ωραία που πηγαίνω.

Δημήτρης Μέλλιος Ε2

ΚΑΤΑΚΟΜΒΕΣ

Οι κατακόμβες ήταν υπόγειες κρύπτες στις οποίες οι Χριστιανοί των πρώτων αιώνων είχαν τους τάφους των νεκρών. Με το πέρασμα του χρόνου οι κρύπτες πήραν μεγάλη έκταση κάτω από τη γη σαν αληθινοί λαβύρινθοι, αφού είχαν πολλές στοές ειδικά δε στη Ρώμη έγιναν αληθινές πόλεις στις οποίες κρύβονταν οι Χριστιανοί. Οι περισσότερες κατασκευάστηκαν από τον  2ο  μέχρι τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Σ’ αυτές υπάρχουν και πολλές τοιχογραφίες με σπάνιες παραστάσεις.

Ναυσικά Ζιάκου- ΑρχοντίαΠαπαγεωργίου ΣΤ3

 

ΑΝΕΚΔΟΤΑ-ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Ένας αθλητής πηγαίνει στο γιατρό του και του λέει:

- Γιατρέ πόσο πυρετό

  έχω;

- Τριάντα οχτώ.

- Και ποιο είναι το παγκόσμιο ρεκόρ;

 

Μια κυρία πλησιάζει ένα κορίτσι και του λέει:
- Μην κλαις κορίτσι μου. Το κλάμα ασχημαίνει τις γυναίκες.

- Φαντάζομαι πόσο είχατε κλάψει εσείς όταν είσατε μικρή!

Αθανασία Πινακίδου ΣΤ1

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΗΝΕΣ

Του Γενάρη το φεγγάρι, ήλιος της ημέρας μοιάζει.

 

Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό.

 

Απ τ΄Αι-Λιος, γυρνάει ο καιρός αλλιώς.

 

Οκτώβρη και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θά ‘χεις.

 

Γύρω γύρω του Χριστού, η καρδιά του χειμωνιού.

Μαρία Φτεργιώτη Δ3

ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Ένας πελάτης ρωτά τον υπάλληλο στο κατάστημα υφασμάτων:

- Ώστε αυτό το ύφασμα είναι της μόδας;

- Της τελευταίας μόδας κυρία μου.

- Μήπως ξεθωριάζει εύκολα;

- Μα τι λέτε κυρία μου. Δυο χρόνια στη βιτρίνα και δεν έπαθε τίποτα!!!

Μαλβίνα Τοσούνη Δ1

Ο μπαμπάς μαλώνει τον Τοτό για τους βαθμούς του:
- Τοτέ τι χάλια είναι αυτά; γιατί πήρες 0 στο τεστ;

- Δεν το πήρα εγώ μπαμπά, ο κύριος μου το έδωσε!

Γιώργος Λαζαρίδης Δ1

 

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ