Κεντρική σελίδα Επάνω 1ο Τεύχος 2ο Τεύχος 3ο Τεύχος 4ο Τεύχος 5ο Τεύχος 6ο Τεύχος 7ο Τεύχος 8ο τεύχος 9ο Τεύχος Βράβευση 10ο Τεύχος 11ο Τεύχος 12ο Τεύχος 13ο τεύχος 14ο τεύχος 15ο τεύχος 16o τεύχος


"Η ΠΕΝΑ ΜΑΣ"

Περιεχόμενα του 1ου τεύχους

 

  • Συνέντευξη με το Δήμαρχο Κατερίνης

  • Απελευθέρωση Κατερίνης 

  • Αφιέρωμα Κ. Καβάφης                

  • "Ο πόλεμος" του Ν. Βρεττάκου

  • Πολυτεχνείο

  • Κάλαντα Χριστουγέννων-Πρωτοχρονιάς

  • Ημέρα χωρίς αυτοκίνητα

  • Καθαρισμός ακτών

  • Σκέφτομαι και γράφω

  • Ανέκδοτα

  • Αινίγματα-Γρίφοι

  • Νέα του σχολείου μας

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

Με το ξεκίνημα της έκδοσης του περιοδικού μας, σκεφτήκαμε να πάρουμε συνέντευξη από το Δήμαρχο Κατερίνης. Έτσι πριν λίγο καιρό μια ομάδα μαθητών και δασκάλων του σχολείου μας επισκέφτηκε το γραφείο του Δημάρχου και μίλησε με τον κ. Γιάννη Αμοιρίδη, ο οποίος τους δέχτηκε πολύ πρόθυμα και απάντησε στις ερωτήσεις με μεγάλη ευχαρίστηση. Τον ευχαριστούμε πολύ.

 

Τι ήταν αυτό που σας έκανε να ασχοληθείτε με τα κοινά;

Μου έγινε μια πρόταση το 1990 από τον τότε δήμαρχο το κ. Τερζόπουλο να ασχοληθώ με τα κοινά. Η συνεχής ενασχόληση έφερε και την αγάπη και το όραμα γι’ αυτήν την πόλη και την προσωπική φιλοδοξία του καθένα να προσφέρει από μια ψηλότερη θέση κάτι περισσότερο ευελπιστώντας ότι και αυτός θα βάλει ένα λιθαράκι για την ανάπτυξη αυτής της πόλης θα κάνει κάτι παραπάνω από τους προηγούμενους.

Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας σας και εκλέγεστε για δεύτερη φορά;

Θα πρέπει γι’ αυτό να ρωτήσετε τον κόσμο μάλλον , αλλά νομίζω ότι όλα βγαίνουν μέσα από τη δουλειά. Εκτιμάται πάντα η δουλειά που κάνει κάποιος και όχι γιατί έχει μια άλφα εμφάνιση ή ανήκει σε κάποια φυλή ή σε θρησκεία ή έχει άλλες ιδέες. Όλα οφείλονται στην εργασία και στο όραμα που έχει κάποιος για την πόλη.

Υπάρχουν οι συνεργάτες τους οποίους έχεις που κι αυτοί βοηθούν σε πολύ μεγάλο βαθμό στην εκλογή ενός δημάρχου και βέβαια η μεγαλύτερη επιτυχία είναι η τετραετία που δουλεύεις, τι συνεργασία υπάρχει μέσα στο δήμο και κατά πόσο ο δήμος ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των δημοτών του.

Ποια είναι τα σχέδιά σας για την πόλη της Κατερίνης;

Η πόλη μας επειδή είναι μια νέα πόλη, δεν έχει να αναδείξει πολλά ιστορικά της σημεία. Προσπαθήσαμε να αναδείξουμε όλα αυτά τα χρόνια, κάποια σημεία που προσδιορίζουν την ταυτότητά της. Έτσι λοιπόν το 5ο Γυμνάσιο, η πλατεία της παλιάς αστυνομίας, το 1ο Δημοτικό Σχολείο, το πάρκο μας, το Τζαμί, ο Πέλεκας, το πάρκο των Ευαγγελικών, είναι κάποια σημεία τα οποία αναδεικνύεις για να δώσεις κάποια ταυτότητα στην πόλη ώστε να βρεις την ιστορική της διαδρομή, αλλάι βέβαια πρέπει να δώσεις και καινούρια στοιχεία.

Ο χώρος υγειονομικής αφής απορριμμάτων, ο βιολογικός καθαρισμός , ο χώρος στάθμευσης των αυτοκινήτων , οι χώροι των πάρκων που ανανεώνονται, οι χώροι πολιτισμού, τα περισσότερα σχολεία οι παιδικοί σταθμοί, οι χώροι για τους ηλικιωμένους, οι χώροι για τα ανάπηρα παιδιά, όλες αυτές οι δράσεις είναι σ’ ένα στόχο να φτιάξουμε μια πόλη η οποία θα είναι σύγχρονη, θα πλησιάζει τα ευρωπαϊκά πρότυπα, θα αποκτήσει μια νέα ταυτότητα σύγχρονης και ανθρώπινης πόλης.

Τι πρόκειται να κάνετε για τις παιδικές και τους χώρους πράσινου που λείπουν από τις γειτονιές μας;

Κάνουμε παρεμβάσεις σε ορισμένες περιοχές όπως στο πάρκο ή στις πλατείες αλλά και σε κάποιες συνοικίες που είναι πραγματικά υποβαθμισμένες, στην περιοχή του Πέλεκα, στο Βατάν και στον Παράδεισο. Επίσης προσδιορίζουμε κάθε χρόνο τα βασικά έργα υποδομής, όπως είναι στην αρχή οι διανοίξεις των δρόμων η κρασπεδώσεις και ο φωτισμός, τα επόμενα χρόνια έρχεται η ύδρευση και η αποχέτευση και στο τέλος κάνουμε τις παρεμβάσεις στο χώρο πρασίνου και στις πλατείες.

Πώς βλέπετε την κατάσταση στα σχολεία μας και τι κάνετε ώστε κα υπάρξουν καλύτερες συνθήκες.

Πολύ καλή η ερώτησή σας. Πιστεύω ότι σήμερα τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων ρεύμα- πετρέλαιο, αντιμετωπίζονται . Το βασικό πρόβλημα σήμερα στην πόλη μας είναι η διπλή βάρδια . Οκτώ – εννιά σχολεία της πόλης δουλεύουν διπλή βάρδια. Η μόνη αρμοδιότητα των Δήμων είναι η συντήρηση των διδακτηρίων, το ρεύμα, το πετρέλαιο, η καθαριότητα και το βάψιμο του σχολείου. Τα υπόλοιπα είναι θέμα της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης και του κράτους. Παρόλα αυτά προσπαθήσαμε, φροντίσαμε σαν Δήμος να περισσέψουμε ή να βρούμε κάποιες πηγές χρηματοδότησης ώστε να καλύψουμε κάποιους τομείς των σχολείων. Κάναμε 6 καινούρια νηπιαγωγεία με δικά μας χρήματα, ολοκληρώνουμε τη μελέτη για το 12ο Δημ. Σχ. , για το 5ο Δημ. προχωράμε τη διαδικασία να αγοράσουμε ένα κτίριο απέναντι ώστε να γίνει και αυτό πρωινό, μια μελέτη για το 1ο Δημ. και αγοράσαμε με 200 εκατομ. το οικόπεδο. Υπάρχουν ακόμα το 15ο και το 4ο Δημ. για τα οποία προσπαθούμε να βρούμε λύσεις. Έγιναν πολλές παρεμβάσεις στις αυλές σχολείων, νηπιαγωγείων, γυμνασίων, λυκείων, ενώ φτιάξαμε το χώρο που θα στεγαστούν τα Τ.Ε.Ι.

Τι γίνεται με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη;

Θα κάνετε υπομονή ένα πεντάμηνο, εξάμηνο ακόμη. Τα έργα υποδομής έχουν ολοκληρωθεί .και περιμένουμε τον εξοπλισμό. Το πιο πιθανόν είναι μέχρι το Πάσχα να την έχουμε ολοκληρώσει.

Σας ευχαριστούμε που μας δεχτήκατε.

Εγώ σας ευχαριστώ και θα ήθελα να σας συγχαρώ για τις ερωτήσεις σας, που ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρουσες, γι αυτό είχαμε και τόση συζήτηση. Μπράβο σε σάς και τους δασκάλους σας που αποκτήσατε το θάρρος της γνώμης, την άποψη, που έχετε ερωτηματικά . Να ευχηθώ μέσα από την καρδιά μου καλή πρόοδο και να τα ξαναπούμε όποτε το ζητήσετε.

 

16η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1912 - ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ (ιστορικό)

Στις 5 Οκτωβρίου 1912 κηρύχθηκε επίσημα ο Βαλκανικό πόλεμος. Η απελευθέρωση της Πιερίας ανατέθηκε στην VIIη Μεραρχία του Στρατού Θεσσαλίας, με διοικητή τον Κλεομένη ή Κλεομένους, συνταγματάρχη πυροβολικού.

Η προέλαση του Ελληνικού στρατού άρχισε από τη Λάρισα. Σε λίγες μέρες η Ελασσόνα και το Σαραντάπορο καταλαμβάνονται από το νικηφόρο στρατό. Στις 13 Οκτωβρίου η Μεραρχία στάθμευε στη Φουσκίνα (σημ. Αγία Τριάδα ή Ζωοδόχο Πηγή). O λοχαγός Κ. Μαζαράκης αρχηγός των Σωμάτων των Προσκόπων κατέλαβε τα Στενά της Πέτρας, γιατί είχε την πληροφορία ότι δυνάμεις του τουρκικού στρατού θα κινούνταν προς την ίδια κατεύθυνση.

Με διαταγή του Κ. Μαζαράκη, ο Αλέξανδρος Δ. Ζάννα (καταγόμενος - από το Βλαχολείβαδο- Λιβάδι του Ολύμπου), συνάντησε το μέραρχο Κλεομένη Κλεομένους στο χωριό Άγιο Δημήτριο του παρουσίασε την κατάσταση των επιχειρήσεων και την ανάγκη της άμεσης κίνησης της μεραρχίας.

Ο Μέραρχος, έδωσε αμέσως διαταγή για την αναχώρηση των μονάδων. Πράγματι τα Συντάγματα της 7ης Μεραρχίας άρχισαν την πορεία τους προς τα Στενά της Πέτρας, όπου έφθασαν το απόγευμα της 14ης Οκτωβρίου και στάθμευσαν στην θέση Καρακόλι.

Το πρωί της 15ης ο Μέραρχος έδωσε γραφτή « διαταγή Επιχειρήσεων » :

  • Η Μεραρχία πηγαίνει προς Αικατερίνη και Κίτρος (Πύδνα) προς εκδίωξη του εκεί εχθρού.

  • Μία φάλαγγα θα βαδίσει προς Κίτρος (Πύδνα) περνώντας από το Χάνι της Μηλιάς, και από εκεί Κεραμίδι - Κίτρος.

  • Η άλλη φάλαγγα αποτελούμενη από το υπόλοιπο της Μεραρχίας θα βαδίσει από τον αυτοκινητόδρομο προς την Κατερίνη .

  • Το πρωινό της 15ης Οκτωβρίου η Μεραρχία αναχώρησε για την απελευθέρωση της Κατερίνης και προχωρούσε κανονικά και χωρίς προβλήματα από την πλευρά του εχθρού. Γύρω στις 2 το μεσημέρι κι ενώ μονάδα του 20ου Συντάγματος, πλησίαζε προς το Κολοκούρι (σημ. Σβορώνο) ο ελληνικός στρατός δέχθηκε σφοδρά πυρά από τα βορειοδυτικά του χωριού, εντελώς αιφνιδιαστικά.

    Τούρκοι στρατιώτες είχαν κρυφτεί στο πυκνό από παλούρια δάσος της περιοχής και έβαλαν κατά του ελληνικού στρατού, με αποτέλεσμα να πανικοβληθούν οι στρατιώτες και μάλιστα ένας λόχος άρχισε να υποχωρεί. Την κατάσταση έσωσε ο διοικητής του 20ου Συντάγματος, αντισυνταγματάρχης Δημήτριος Σβορώνος, που έτρεξε μπροστά έφιππος και εμψύχωσε τους στρατιώτες του.

    Όμως οι Τούρκοι διέκριναν τα γαλόνια και το βαθμό του και έστρεψαν τα πυρά τους εναντίον του. Ο γενναίος Σβορώνος τραυματί­στηκε βαριά. Συνέχισε, όμως, έφιππος να επιτί­θεται, μέχρις ότου βαλλόμενος διαρκώς, ξεψύχησε. Το γεγονός προκάλεσε απερίγραπτη συγκίνηση και τόνωσε το ηθικό των Ελλήνων στρατιωτών (Κερκυραίων και Ζακυνθινών το πλείστον), οι οποίοι με αλαλαγμούς και γενναιό­τητα επιτέθηκαν ακάθεκτοι πλέον κατά των Τούρκων.

    Η μάχη κράτησε 3,5 ώρες συνολικά. Ο τουρκικός στρατός κατά τις 5,30 το απόγευμα αναγκάσθηκε να υποχωρήσει πέρα από τον ποταμό Πέλεκα προς την Κατερίνη.

    Στις 3 τα ξημερώματα της 16ης Οκτωβρίου έφτασε διαταγή του Γεν. Στρατηγείου να επιταχυνθεί η προσπέλαση.

    Το 20ο Σύνταγμα προχώρησε Β.Α. της Κατερίνης , ενώ το 19ο παρέμεινε πίσω στη διάθεση του Μεράρχου. Το πυροβολικό πήρε κατάλληλη θέση στα υψώματα στο Κολοκούρι για να υποστηρίζει τις κινήσεις του Πεζικού. Η 7η Μεραρχία πορεύτηκε χωρίς επεισόδια- αφού ο τουρκικός στρατός και πολλοί από τους Τούρκους της Κατερίνης είχαν εγκαταλείψει τη νύχτα την πόλη.

    Στις 7,30 το πρωί της 16ης Οκτωβρίου 1912, ημέρα Τρίτη, τα ελληνικά στρατεύματα μπαίνουν στην πανηγυρίζουσα Κατερίνη. Οι κάτοικοι από τα μπαλκόνι των σπιτιών και στις άκρες των δρόμων ζητωκραύγαζαν τον στρατό που περνούσε από τις κεντρικές οδούς 7ης Μεραρχίας και Μ. Αλεξάνδρου. O ελληνικός στρατός πορεύτηκε μέχρι τον Κισλά, τουρκικός στρατώνας (πάρκο), όπου τον υποδέχτηκε αντιπροσωπεία κατοίκων της πόλης με επικεφαλής τον Επίσκοπο Παρθένιο Βαρδάκα. Ξεχύθηκαν δάκρυα χαράς και υποδέχτηκαν τους ελευθερωτές με ελληνικές σημαίες, λέγοντας « Χριστός Ανέστη». Ένας λόχος με τη σημαία και τις σάλπιγγες διέτρεξε την πόλη παιανίζοντας εμβατήρια και προκαλώντας ακράτητο ενθουσιασμό στους κατοίκους.

    Λαός και στρατός, ανάμεσά τους και ο Δήμαρχος της Κατερίνης Μουχαρέμ Ρουστέμ, πήγαν στην εκκλησία της Θείας Ανάληψης, όπου τελέστηκε Δοξολογία για την απελευθέρωση της πόλης από τον Επίσκοπο.

    Με ανάμεικτα συναισθήματα χαράς και λύπης , κηδεύτηκαν οι ήρωες νεκροί της μάχης της Κατερίνης: Δημήτριος Σβορώνος Αντισυνταγματάρχης, Δημήτριος Νίκας Υπολοχαγός, Λοχίας Βίγκος Θωμάς,

    Στρατιώτες: ο ανήλικος Κρητικός Κονταξάκης, Βασίλλας Γεώργιος, Σαράντης Αντώνιος, Ανευλαβής Β και 6 άνδρες ( Τρύφων Γιαννουλάκης) και 3 γυναίκες που σκότωσαν φεύγοντας οι Τούρκοι.

    Ο στρατός αφού παρέδωσε τη διοίκηση της πόλης στον Λιβαδιώτη Γεώργιο Λαναρίδη συνέχισε την καταδίωξη του εχθρού προς το Κίτρος.

    Στο σημείο της μάχης στήθηκε μνημείο πεσόντων, όπου εδώ και 91 χρόνια κοιμούνται τον αιώνιο ύπνο οι γενναίοι, οι ήρωες της Κατερίνης.

     

    ΑΦΙΕΡΩΜΑ : ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ

    Το 2003 είναι χρονιά αφιερωμένη στο μεγάλο μας ποιητή Κωνσταντίνο Καβάφη στον οποίο αναφέρεται το μικρό μας αυτό αφιέρωμα.

    Ο Κ. Καβάφης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1863 από γονείς που κατάγονταν από παλιές οικογένειες της Κωνσταντινούπολης.

    Τα πρώτα του γράμματα καθώς επίσης και τα αγγλικά και τα γαλλικά, τα διδάχτηκε στο σπίτι, ενώ συνέχισε τις σπουδές του στην Αλεξάνδρεια. Το 1870 ο πατέρας του πέθανε και η άλλοτε εύπορη οικογένεια έπεσε σε οικονομικό μαρασμό. Το 1877 ταξίδεψε στην Αγγλία, όπου έμεινε για τρία χρόνια και έπειτα στην Κωνσταντινούπολη, όπου έζησε για άλλο τόσο.

    Το 1884 εγκατέλειψε τις περιπλανήσεις και αποφάσισε να εγκατασταθεί οριστικά στη Αλεξάνδρεια. Προκειμένου να αντιμετωπίσει τις οικονομικές του δυσχέρειες αναγκάστηκε να εργαστεί άλλοτε ως δημοσιογράφος, άλλοτε ως μεσίτης και άλλοτε ως δημόσιος υπάλληλος, χωρίς ωστόσο να κατορθώσει να αποκτήσει την παλιά οικονομική του άνεση. Από τη δημόσια υπηρεσία, στην οποία εργαζόταν επί τριάντα χρόνια, παραιτήθηκε το 1922. Όλο αυτό το διάστημα είχε πραγματοποιήσει σύντομα ταξίδια σε διάφορες χώρες, όπως στην Αγγλία, τη Γαλλία και την Ελλάδα.

    Το 1932 αρρώστησε και ήλθε στην Ελλάδα για θεραπεία. Ύστερα από τέσσερις μήνες επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια και τον επόμενο χρόνο, 29 Απριλίου 1933, ημέρα των γενεθλίων του, πέθανε, αφήνοντας πίσω του τη φήμη μεγάλου ποιητή με ολοένα ανερχόμενη δόξα, ώστε να θεωρείται σήμερα από τους μεγαλύτερους ποιητές του κόσμου.

    Η ποίησή του έχει ένα καθαρό προσωπικό χαρακτήρα, πρωτοτυπία και βαθύτερη πνοή. Δημοσίευσε τους στίχους του σε περιοδικά. Η γλώσσα του είναι ένα εντυπωσιακό πάντρεμα της δημοτικής και της καθαρεύουσας

    Όλο του το ποιητικό έργο, αριθμεί 200 ποιήματα. Κατά καιρούς έχουν γίνει μεγάλες συζητήσεις γύρω από το μικρό σε έκταση, αλλά πλούσιο σε περιεχόμενο έργο του Κωνσταντίνου Καβάφη. Μερικά από τα χαρακτηριστικότερα ποιήματά του είναι τα “Κεριά”, “Τείχη”, “Θερμοπύλες”, “Ιθάκη”

    ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

    Τιμή σ’ εκείνους όπου την στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.

    Ποτέ από το χρέος μη κινούνται.

    Δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις, αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία.

    Γενναίοι οσάκις είναι πλούσιος ,κι όταν είναι πτωχοί, παλ' εις μικρόν γενναίοι,

    πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε.

    Πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες πλην χωρίς μίσος για τους ψευδόμενους.

    Και περισσότερη τιμή πρέπει όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος

    κ’ οι Μήδoι επί τέλους θα διαβούνε

    Λήδα Βαΐτση ΣΤ3

    Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΝΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ ΜΑΣ

    Ένας στρατιώτης μουρμουρίζει στο αλβανικό μέτωπο

    Ποιος θα μας φέρει λίγον ύπνο εδώ που βρισκόμαστε;

    Θα μπορούσαμε τότες τουλάχιστο να ιδούμε πως έρχεται τάχατε η μάνα μας βαστάζοντας στη μασχάλη της ένα σεντόνι λουλακιασμένο* με μια ποδιά ζεστασιά και κατιφέδες* από το σπίτι μας.

     Ένα φθαρμένο μονόγραμμα στην άκρη του μαντιλιού: ένας κόσμος χαμένος.

    Τριγυρίζουμε πάνω στο χιόνι με τις χλαίνες* κοκαλιασμένες.

    Ποτέ δεν βγήκε ο ήλιος σωστός απ’ τα υψώματα του Μοράβα,

    ποτέ δεν έδυσε ο ήλιος αλάβωτος απ’ τ’ αρπάγια της Τρεμπεσίνας.

    Τρεκλίζω στον άνεμο χωρίς άλλο ρούχο, διπλωμένος με το ντουφέκι μου, παγωμένος και ασταθής.

    (Σαν ήμουνα μικρός καθρεφτιζόμουνα στα ρυάκια της πατρίδας μου

    δεν ήμουν πλασμένος για τον πόλεμο).

    Δε θα μου πήγαινε αυτή η προσβολή περασμένη υπό μάλης*,

    δε θα μου πήγαινε αυτό το ντουφέκι αν δεν ήσουν εσύ,

    γλυκό χώμα που νιώθεις σαν άνθρωπος,

    αν δεν ήτανε πίσω μας λίκνα* και τάφοι που μουρμουρίζουν

    αν δεν ήτανε άνθρωποι κι αν δεν ήταν βουνά με περήφανα

    μέτωπα, κομμένα θαρρείς απ’ το χέρι του θεού

    να ταιριάζουν στον τόπο, στο φως και το πνεύμα του.

    Η νύχτα μας βελονιάζει τα κόκαλα μέσα στ’ αμπριά.

    εκεί μέσα μεταφέραμε τα φιλικά μας πρόσωπα και τ’ ασπαζόμαστε

    μεταφέραμε το σπίτι και την εκκλησιά του χωριού μας το κλουβί στο παράθυρο,

    τα μάτια των κοριτσιών, το φράχτη του κήπου μας, όλα τα σύνορα μας, τ

    ην Παναγία με το γαρούφαλο, ασίκισσα*, που μας σκεπάζει τα πόδια πριν απ’ το χιόνι,

    που μας διπλώνει στη μπόλια* της πριν απ’ το θάνατο.

    Μα ό,τι κι αν γίνει εμείς θα επιζήσουμε.

    Άνθρωποι κατοικούν μες στο πνεύμα της Ελευθερίας αμέτρητοι,

    Άνθρωποι όμορφοι μες στη θυσία τους, Άνθρωποι.

    Το ότι πέθαναν, δεν σημαίνει πως έπαψαν να υπάρχουν εκεί,

    με τις λύπες, τα δάκρυα και τις κουβέντες τους.

    Ο ήλιος σας θα ‘ναι ακριβά πληρωμένος.

    Αν τυχόν δεν γυρίσω, ας είστε καλά, σκεφτείτε για λίγο πόσο μου στοίχισε.

    (Σαν ήμουνα μικρός καθρεφτιζόμουνα στα ρυάκια της πατρίδας μου

    δεν ήμουν πλασμένος για τον πόλεμο).

    N. Βρεττάκος

     

    ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

    Την τελευταία εβδομάδα στο σχολείο όλοι προετοιμαζόμαστε για να γιορτάσουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου.

    Οι δάσκαλοι στο σχολείο, οι γονείς μου στο σπίτι όλοι μιλούν γι’ αυτό το γεγονός. Όπως λένε θέλουν να μάθουμε κι εμείς τι έγινε τότε.

    Όπως κατάλαβα όλα ξεκίνησαν πολλά χρόνια πριν, όταν στης 21 Απριλίου 1967 κάποιοι αξιωματικοί του Ελληνικού στρατού έκαναν πραξικόπημα.

    Διέλυσαν την Ελληνική βουλή ,κατάργησαν την δημοκρατία και έφεραν την δικτατορία στην Ελλάδα Για πολλά χρόνια οι Έλληνες υπέφεραν. Πολλοί εξορίστηκαν ,άλλοι φυλακίστηκαν .

    Όλα αυτά γίνονταν μέχρι το Φεβρουάριο του 1973, όπου για πρώτη φορά οι φοιτητές άρχισαν να διαμαρτύρονται για την άσχημη κατάσταση στην παιδεία .

    Οι φασαρίες έγιναν πιο έντονες το Νοέμβριο του 1973. Φοιτητές από διάφορες σχολές συγκεντρώθηκαν όλοι στο Πολυτεχνείο για να διαμαρτυρηθούν για την άσχημη κατάσταση που επικρατούσε .

    Μέσω ενός ραδιοφωνικού σταθμού φώναζαν συνθήματα όπως ψωμί παιδία ελευθερία.

    ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ, ΖΗΤΩ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

    Με τα συνθήματα αυτά ξεσήκωσαν όλο το λαό της Αθήνας. Η αστυνομία προσπάθησε να σταματήσει την εξέγερση των φοιτητών με δακρυγόνα και πολλές συλλήψεις. Επειδή δεν τα κατάφερε ανέλαβε ο στρατός. Τα τανκς βγήκαν στους δρόμους της Αθήνας κι έσπερναν τον πανικό παντού. Ένα από αυτά, το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου 1973 γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου. Έτσι η εξέγερση σταμάτησε. Πολλοί άνθρωποι, κυρίως φοιτητές και απλοί πολίτες, τραυματίστηκαν κι άλλοι σκοτώθηκαν. Έγιναν πολλές συλλήψεις και πολλοί βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν. Οι αξιωματικοί νόμιζαν πως θα σταματούσαν την αντίσταση του λαού. Όμως δεν τα κατάφεραν. Μετά από λίγους μήνες τον Ιούνιο του 1974 η δικτατορία έπεσε. Οι αξιωματικοί της χούντας συνελήφθησαν, δικάστηκαν και φυλακίστηκαν. Έτσι αποκαταστάθηκε η δημοκρατία στην Ελλάδα. Εμείς πρέπει να την κρατήσουμε για πάντα.

    Καραποστόλης Γιώργος ΣΤ1

    ΚΑΛΑΝΤΑ

    ΚΑΛΑΝΤΑ ΠΟΝΤΙΑΚΑ

    Χριστός γεννέθεν χαράν σον κόσμον

    Χα καλή ώρα καλήν ημέρα

    Χα καλόν παιδί οψέ γεννέθεν

    Οψέ γεννέθεν κι ουρανοστάθεν

    Τον εγένεσεν η Παναϊα-Τον ενέστεσεν η Παρθένος

    Έρθαν τη Χριστού τα παλικάρια

    Και θυμίζνε τον νοικοκύρην-Νοικοκύρην και βασιλέαν

    Δέβα σο ταρέζ και έλα σην πόρτα

    Δω΄ς μας ουβάς και λεπτοκάρυα

    Κι αν ανοίσμας χαράν σην πόρτα

    Πάντα και του χρόνου.

                       Ειρήνη Παντελιά Ε2

     

    Βλαχικα καλαντα

    Κατερίνη 1935

    Κόλιντα μέλιντα ντεν μαι κουλάκου

    Κ’ βα τζουκ αλλ πάπου,

    Βα τσα κάτσου κουκότλου,

    Βα σλα ντάρου φιλί - φιλί,

    Βα σλα μούκ τ’ στι Μηρίη.

            Κοντσέ Αφροδίτης Ε2

     

    Προδρομητικο απο το Καταφυγι Πιεριων

    Κυρά μ’ ψηλή, κυρά μ’ λιγνή, κυρά μ’ καγκηλουφρύδου (δις)

    Κυρά μ’ πούνι ου δίσκους σας, πούνι κι τα πουτήρια ( δις)

    Σ’ γκουζίνα είνι ου δίσκους μας, σ’ γκουζίνα κι τα πουτήρια.

    Κυρά μ’ κι αν ξέρς γρανάμματα πες μας την αλφαβήτα ( δις)

    Κι αν έχεις άσπρα δως μας τα φλουρά μην τα λυπάσι ( δις)

    Κι αν έχεις κι γλυκό κρασί κέρνα τα παληκάρια ( δις)

    Σ’ αυτό το σπίτι που’ ρθαμι πέτρα να μη ραγίσει

    Κι ου νοικοκύρης του σπιτιού χρονιά πουλλά να ζής ( δις)

                                               Πούλιου Δημοσθένη Ε2

     

    Βλαχικα καλαντα Πρωτοχρονιας

    Άγιος Βασίλης έρχεται Γενάρης ξημηρώνει

    Φραγκίτσα εδώ, Φραγκίτσα εκεί ,

    Φραγκίτσα πάει στη βρύση με το γιορντάνι στο λαιμό με το σπαθί στη μέση

                           Κοντσέ Αφροδίτης Ε2

     

    ΚΑΛΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΒΡΟΝΤΟΥΣ

    Άγιος Βασίλης έρχεται Γενάρης ξημερώνει .

    Βασίλη μ’πούθεν έρχεσαι κι πούθεν κατεβαίνεις.

    Από τη μάνα μ’ έρχομαι και στο σχολειό πηγαίνω.

    Πάνου να μάθου γράμματα, πάνου να μάθου γνώμη.

    Τα γράμματα είν’στο χαρτί κι η γνώμη πέρα πέρα.

    Κι τώρα κι του χρόνου.

                                   Καρατζιούλας Κων/νος Ε2

     

    ΑΡΧΗ ΚΑΛΑΝΤΑ

    Αρχή Κάλαντα κι αρχή του χρόνου - και αρχή του χρόνου

    Πάντα κάλαντα , πάντα του χρόνου - πάντα του χρόνου

    Αρχή μήλον έν κι αρχή κυδών’ εν - κι αρχή κυδώνεν

    Κι αρχή βάλσαμον το μυριγμένον - το μυριγμένον

    Εμυρίστεν άτο ο κόσμος όλεν - ο κόσμος όλεν

    Για μυριστ’ άτο κι εσύ αφέντα - καλέ μ’ αφέντα

    Τα καλά παιδία έρθαν σήν πόρτας - και ξαν σήν πόρτα σ’

    Άψον το κερί σ’ κι έλα σήν πόρτα σ’ - κι έλα σήν πόρτα σ’

    Χα μηλόπα , χα ξερά τζιρόπα - ξερά τζιρόπα

    Χα ξερά μαύρα κομμιμελόπα - κοκκιμελόπα

    Χρόνια πολλά πάντα και του χρόνου

                                 Τσικλιάς Φοίβος Ε2

     

    ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΑΚΤΩΝ

    Η 19η Σεπτεμβρίου είναι αφιερωμένη παγκόσμια στον εθελοντικό καθαρισμό ακτών.

    Το 3ο Δημ. Σχ. Κατερίνης συμμετείχε, με ένα τμήμα της Ε΄, για δεύτερη χρονιά φέτος στον εθελοντικό καθαρισμό ακτών που οργάνωσε ο Δήμος Κατερίνης.

    Το πρωί της Παρασκευής το Ε΄2 με τη δασκάλα μας κ. Μαυρομάτη Δήμητρα πήγαμε στον οικισμό της Ολυμπιακής ακτής. Εκεί με τα παιδιά του Στ2 του 4ου Δημ. Σχ. και αφού προμηθευτήκαμε γάντια και μαύρες σακούλες απλωθήκαμε κατά πλάτος της ακτής και αρχίσαμε τον καθαρισμό.

    Για μας ήταν μια εμπειρία . Όταν καθαρίσαμε το τμήμα της ακτής που μας αντιστοιχούσε ξαφνιαστήκαμε δυσάρεστα. Το θέαμα με τόσες πολλές σακούλες γεμάτες σκουπίδια ήταν θλιβερό. Τα πιο πολλά σκουπίδια ήταν πλαστικά και γυάλινα μπουκάλια, τενεκεδάκια αναψυκτικών, χαρτιά, κομμάτια από πετονιές και δολώματα, γκαζάκια υγραερίου!, μα τα πρωτεία κατείχαν τα αποτσίγαρα των γονιών μας. Κοιτούσαμε ο ένας τον άλλο και δεν πιστεύαμε στα μάτια μας.

    Τι θα γινόταν αν δε βγαίναμε εμείς οι μαθητές να καθαρίσουμε τις ακτές μας;

    Θα φθάναμε στο σημείο να μη μπορούμε να χαρούμε τη θάλασσα;

    Ήρθαν στα μάτια μας οι εικόνες που βλέπουμε καμιά φορά σε περιοδικά και στην τηλεόραση, παραλίες με ταμπέλες: « Απαγορεύεται το κολύμπι »,

    « Προσοχή, κίνδυνος μόλυνσης ».

    Αν συνεχίσουμε να αφήνουμε τα σκουπίδια μας στις ακτές αυτό θα το πάθουμε κι εμείς είπε ένας συμμαθητής μας.

    Σκέφτομαι ότι έχει δίκαιο. Εμείς μόνοι μας καταστρέφουμε και μολύνουμε το περιβάλλον, νομίζοντας ότι δε μας ανήκει. Είμαστε τόσο απερίσκεπτοι εμείς οι άνθρωποι ώστε να μη βλέπουμε τι μας ωφελεί και τι μας βλάπτει;

    Και δεν κινδυνεύουν μόνο οι άνθρωποι. Μεγάλο κίνδυνο διατρέχουν και τα ζώα της θάλασσας ,από τις σακούλες, τα μπουκάλια και ότι άλλο πετιέται στη θάλασσα.

    Πρέπει όλοι μας να φροντίζουμε να διατηρούμε τις ακτές καθαρές, γιατί για όλη μας τη ζωή εδώ στη γη θα είμαστε. Αυτό είναι το περιβάλλον μας, ο τόπος μας, το σπίτι μας. Όπως προσέχουμε τα πράγματα που μας ανήκουν, πολύ περισσότερο πρέπει να προσέχουμε το περιβάλλον που ανήκει σε όλους μας και περισσότερο σε μας τα παιδιά.

    Φοίβος Τσικλιάς Ε2

     

    « ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥ »

    Την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2003, ο Δήμος Κατερίνης διοργάνωσε και φέτος εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Ευρωπαϊκής Ημέρας Χωρίς Αυτοκίνητο. Γι΄ αυτό το λόγο, από τις 8.30 το πρωί έως τις 5.00 το απόγευμα, δεν κυκλοφορούσαν αυτοκίνητα στο κέντρο της πόλης.

    Το πρωί της Κυριακής ο Δήμαρχος  Κατερίνης κ. Γιάννης Αμοιρίδης παρέδωσε  140 ποδήλατα  σε παιδιά σχολείων   του Δήμου μας και στην συνέχεια  στις 11.30 π.μ., έγινε συμβολικός ποδηλατικός  γύρος στο κέντρο της πόλης όπου δεν κυκλοφορούσαν αυτοκίνητα.

    Από το σχολείο μας στον ποδηλατικό γύρο πήραμε μέρος αρκετά παιδιά και χειροκροτήσαμε και τους συμμαθητές μας (Βαϊτσοπούλου Αφροδίτη, ) που στάθηκαν τυχεροί και κέρδισαν τα ποδήλατα.

    Ένιωσα πολύ ελεύθερη και ασφαλής κάνοντας ποδήλατο στην πόλη χωρίς τα αυτοκίνητα και σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο αν χρησιμοποιούσαμε τα αυτοκίνητα μόνο για να διανύσουμε μεγάλες αποστάσεις ή όταν οι καιρικές συνθήκες το επιβάλλουν.

    Έτσι θα εξασφαλίζαμε και ένα καθαρό περιβάλλον και χρήματα θα εξοικονομούσαμε αλλά και θα γυμνάζαμε το σώμα μας.

    Για μας τα παιδιά θα ήταν το καλύτερο δώρο αν μπορούσαμε να κυκλοφορούμε με το ποδήλατο δίχως τον κίνδυνο των αυτοκινήτων. Για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί βέβαια αυτή μας η επιθυμία θα πρέπει και ο Δήμος Κατερίνης από την πλευρά του να βοηθήσει φτιάχνοντας ποδηλατόδρομους .

    Νομίζω ότι είναι καιρός να καταλάβουν οι μεγάλοι την αξία και την ανάγκη της κίνησης με ποδήλατο και να επιτρέψουν αυτή την «πολυτέλεια» στη ζωή μας.

    Γιατί αξίζουμε ένα καλύτερο, καθαρότερο αύριο.

    Αφροδίτη Κοντσέ Ε2

    ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ

    Ο καιρός σήμερα

    Το πρωί όταν σηκώθηκα έβρεχε καταρρακτωδώς. Όταν σε λίγο πήγα στο σχολείο είχε μόνο συννεφιά. Δεν είμαι μετεωρολόγος αλλά νομίζω ότι σε λίγο πάλι θα βρέξει. Τα σύννεφα από τον Όλυμπο πλησιάζουν και όλο και μαυρίζουν.

    Μακάρι αύριο να έχει ήλιο.

    Τσερτεκίδης Γεώργιος Β2

    Ένα ταξίδι που μου έκανε εντύπωση

    Το περασμένο Σαββατοκύριακο πήγα με την οικογένειά μου και την ξαδέρφη μου στην Νάουσα.

    Εκεί εκτός από δέντρα, είχε λουλούδια, παπαρούνες, τριαντάφυλλα και κυκλάμινα. Επίσης είχε μικρά ποταμάκια που σχημάτιζαν ρυάκια. Ακόμη είχε και ένα λούνα πάρκ με συγκρουόμενα και άλλα πολλά Το πιο σημαντικό ήταν ένα τρενάκι που έκανε βόλτα γύρω απ’ την περιοχή.

    Σ’ αυτό το τρένο ανεβήκαμε. Μας σταμάτησε σε μια λιμνούλα που είχε πάπιες και χήνες. Κατεβήκαμε και τις ταΐσαμε. Ύστερα ανεβήκαμε στα κουρσάκια και φάγαμε ψάρια. Βλέπαμε πως τα βγάζανε από το νερό και αυτά έτρεμαν από φόβο. Κατά το απόγευμα φύγαμε.

    Αυτό το ταξίδι μου έκανε εντύπωση.

    Αναστασία Μακρή Γ2

    Ένα βράδυ στη γειτονιά

    Αυτό το καλοκαίρι το πέρασα στο χωριό μου , την Καρίτσα. Όταν νύχτωνε και έπεφτε παντού σκοτάδι μαζευόμασταν όλα τα παιδιά της γειτονιάς και παίζαμε κρυφτό. Παίζαμε η Αθανασία, ο Γιώργος, ο Στέργιος, η Φανή κι εγώ. Φιλούσε η Φανή κι εμείς κρυφτήκαμε. Τη στιγμή που η Φανή τελείωνε το μέτρημα ακούστηκε το γάβγισμα ενός σκύλου ήταν τόσο δυνατό που όλοι τρομάξαμε. Τα άστρα στον ουρανό ήταν εκθαμβωτικά και τα κοιτούσαμε για αρκετή ώρα. Στο κοντινό σπίτι είχαν γενέθλια και ακουγόταν φωνές και μουσική. Μετά ήρθε η γιαγιά και με πήρε για το σπίτι. Τους ευχαρίστησα όλους. Πόσο ωραία είναι να παίζεις στη γειτονιά.

    Κατωνίδης Γιώργος Δ1

     

    ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ

    Ενώνω αυτό που έχει το αυγό με άνθρωπο δειλό και έχω ζώο τρομερό.

    Τι είναι;

    Είμαι φίδι τρομερό, μα αν μου κόψεις την ουρά, αμέσως όχι θα σου πω.

    Τι είναι;

    Είμαι μικρό ερπετό, μα αν με αποκεφαλίσεις, τον κόσμο θα δροσίσεις.

    Τι είναι;

    Δεν πετά κι ας είναι πουλί. Βαλε στην ουρά του α και κρύο γίνεται πολύ.

    Τι είναι;

    Σε λουλούδια βάζω ξ και πόλη έχω στη στιγμή.

    Τι είναι;

    Είμαι έναι νησί, μα αν το πι το κάνω φι, τη νύχτα κάνω φωτεινή.

    Τι είναι;

    Φωτιάδης Αλέξανδρος ΣΤ1

     

    ΓΡΙΦΟΙ

    Τι είναι αυτό που το σερβίρεις, αλλά δεν το τρως;

    Ποιο ρολόι δε δουλεύει τη νύχτα;

    Τι κοινό έχουν ένα δέντρο με το χέρι;

    Πώς λέγεται αυτός που κρατά το άλογο;

    Πώς λέγεται ο καρχαρίας που ζει σε γλυκά νερά;

    Μαρία Τσικοπούλου Γ΄

     

    ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ

    Τα μύδια μπορούν να ζήσουν μέχρι και 150 χρόνια.

    Η Ελλάδα έχει 764 είδη φυτών που δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου.

    Έχει βρεθεί ένα αρχαίο απολίθωμα κατσαρίδας που χρονολογείται 300 εκατομμύρια χρόνια.

    Μέχρι τον 14ο αιώνα τα ρολόγια δεν είχα λεπτοδείχτες, παρά μόνο ωροδείχτες.

    Η πόλη Γιακούτσκ της Ρωσίας το χειμώνα έχει –35ο Κελσίου και το καλοκαίρι +43ο

    Π. Κολλάρου-Μ. Μαντζώλη Ε3

    ΑΝΕΚΔΟΤΑ

    Το χαμένο χιλιάρικο

     - “Μπαμπά, βρήκα ένα χαμένο χιλιάρικο στο δρόμο.”

    - “Και που ξέρεις παιδί μου ότι το χιλιάρικο είναι χαμένο;”

    - “Το ξέρω μπαμπά! Το έψαχνε μια κυρία!!!”

    Θαρραλίδης Νεκτάριος Ε3

     

    Στο μάθημα της ιστορίας:

    - “Πότε χτίστηκε παιδί μου η Ρώμη;”

    - “Την νύχτα.”

    - “Την νύχτα; Πως σου ήρθε αυτό;”

    - “Ο μπαμπάς μου λέει ότι δεν χτίστηκε σε μια μέρα...

    Άρα χτίστηκε σε μια νύχτα!!!”

    Κοτροκόης Γεράσιμος Ε3

     

    Η μαμά μιλάει στη κόρη της:

    -Λένα, δε σου είπα πως δε μιλάμε στο τραπέζι;

    -Μα μητέρα, δε μιλάω στο τραπέζι, στο Σπύρο μιλάω.

    Ο Τοτός λέει στον καινούργιο μαθητή του σχολείου:

    - “Ο καινούργιος διευθυντής δεν σου δίνει στα νεύρα;”

    Και το καινούργιο παιδί λέει:

    - “Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Ο γιος του!!!”

    Και ο Τοτός:

    - “Εσύ ξέρεις ποιος είμαι εγώ;

    - “Όχι.”

    - “Πάλι καλά!!!”

    Λευτέρης Κεσίδης Γ2

     

    Η μητέρα της Σοφίας λέει:

    - “θα πάμε αύριο εκκλησία γιατί έχει ένα μήνα να πάμε.”

    - “Μαμά θα έρθω και εγώ.”

    - “Φυσικά.”

    Την επόμενη μέρα ξεκινάνε να πάνε εκκλησία. Σε μια στιγμή ο ιερέας λέει:

    - “Σοφία ορθή.”

    Μετά την εκκλησία, λέει η Σοφία:

    - “Δεν μου άρεσε καθόλου αυτή η εκκλησία.”

    - “Γιατί κόρη μου;” ρωτάει η μητέρα της.

    - “Επειδή ο ιερέας μου είπε να σταθώ και δεν μου είπε να καθίσω.”

    Λένα Παπαδημητρίου Δ1

     

    ΝΕΕΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ

    Δυο νέες αίθουσες διδασκαλίας προστέθηκαν από φέτος σ’ αυτές που υπήρχαν για να καλύψουν τις ανάγκες των μαθητών μας, ο αριθμός των οποίων αυξάνεται κάθε χρόνο. Με τις ενέργειες του Δντη του σχολείου, τη συνεργασία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, αλλά και την οικονομική βοήθεια του Δήμου οι μαθητές 2 τμημάτων της Α΄ τάξης κάνουν τα μαθήματά τους σε νέες, καλαίσθητες αίθουσες. Τα εγκαίνια έγιναν από το Νομάρχη Πιερίας κ. Γιώργο Παπαστεργίου και τον Αντιδήμαρχο Κατερίνης κ. Θεόδωρο Παυλίδη την ημέρα του αγιασμού. Ευχαριστούμε πολύ όσους βοήθησαν.

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

    Με την έναρξη της χρονιάς ο σχολικός σύμβουλος της περιφέρειάς μας, ο κ. Νίκος Καραΐσκος διοργάνωσε στο σχολείο μας εκπαιδευτικό σεμινάριο για τους δασκάλους της α΄ περιφέρειας, με θέματα σχετικά με τις νέες τεχνολογίες, το θεσμό της ευέλικτης ζώνης στα σχολεία και το ολοήμερο σχολείο. Το σεμινάριο τίμησαν με την παρουσία τους, αλλά και με την εισήγησή τους ο Προϊστάμενος Π/θμιας Εκπ/σης του νομού κ. Κώστας Αρβανίτης και ο Δντης του 2ου Γραφείου Π/θμιας Εκπ/σης κ. Δημήτρης Τζήκας.

    ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ

    Οι μαθητές του 1ου τμήματος της Γ΄ τάξης συνοδευόμενοι από το δάσκαλό τους επισκέφτηκαν το Δημαρχείο Κατερίνης. Εκεί ξεναγήθηκαν στους χώρους του και συζήτησαν με τον Αντιδήμαρχο Κατερίνης κ. Παυλίδη Θεόδωρο θέματα σχετικά με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και άλλα διάφορα θέματα.

    ΓΙΟΡΤΕΣ 16ης - 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

    Με την πρέπουσα τιμή γιορτάστηκαν στο σχολείο μας η γιορτή της απελευθέρωσης της Κατερίνης και η γιορτή του ΟΧΙ.

    Στην επέτειο της απελευθέρωσης η δασκάλα Δήμητρα Μαυρομάτη παρουσίασε στα παιδιά το χρονικό της απελευθέρωσης , ενώ η χορωδία με τη καθηγήτρια Φανή Παπαντωνίου τραγούδησε πατριωτικά τραγούδια.

    Στην επέτειο του ΟΧΙ το χρονικό παρουσίασε ο δάσκαλος Στέριος Παπαχρήστου, ενώ οι δάσκαλοι και οι μαθητές της Β΄ και Δ΄ τάξης παρουσίασαν με ποιήματα και σκέτς το πρόγραμμα της γιορτής και η χορωδία με υπεύθυνο τον δάσκαλο παπα-Θανάση Τσικόπουλο παρουσίασε το μουσικό της μέρος. Συγχαρητήρια σ’ όλους.

    ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ

    Οι μαθητές και οι δάσκαλοι της ΣΤ΄ τάξης πραγματοποίησαν διδακτική επίσκεψη στο Στρατιωτικό Αεροδρόμιο Λάρισας, με την ευκαιρία της γιορτής των Μιχαήλ και Γαβριήλ, οι οποίοι είναι προστάτες της αεροπορίας. Οι μαθητές ξεναγήθηκαν στο χώρο του αεροδρομίου, ανέβηκαν σε αεροπλάνα και γνώρισαν από κοντά ότι σχετίζεται με την πολεμική μας αεροπορία. Στη συνέχεια επισκέφθηκαν το παραδοσιακό χωριό Αμπελάκια.