Κεντρική σελίδα Επάνω 1ο Τεύχος 2ο Τεύχος 3ο Τεύχος 4ο Τεύχος 5ο Τεύχος 6ο Τεύχος 7ο Τεύχος 8ο τεύχος 9ο Τεύχος Βράβευση 10ο Τεύχος 11ο Τεύχος 12ο Τεύχος 13ο τεύχος 14ο τεύχος 15ο τεύχος 16o τεύχος


 

"Η ΠΕΝΑ ΜΑΣ"

Περιεχόμενα του 2ου τεύχους

  • Η Πιερία κατά των Τούρκων:
    Λαζαίοι-Λιτόχωρο 1878

  • Οι τρεις Ιεράρχες

  • Μια παράξενη μεταμόρφωση

  • Αποκριάτικα έθιμα

  • Σκέφτομαι και γράφω

  • Ανέκδοτα

  • Αινίγματα-Γρίφοι

  • Νέα του σχολείου μας

 

Η ΠΙΕΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΛΑΖΑΙΩΝ

Σ’ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας έγιναν αρκετές προσπάθειες αποτίναξης του τουρκικού ζυγού σχεδόν σε όλη την πατρίδα μας. Στην περιοχή μας ξακουστός έμεινε ο αγώνας των Λαζαίων τον 18ο και 19ο αιώνα.

Γενάρχης των Λαζαίων θεωρείται ο Ολύμπιος Λάζος που κατάγονταν από το Λιβάδι κατά μερικούς ιστορικούς ή από τη Βλαχοφτέρη κατά τον Κασομούλη, έζησε όμως στην περιοχή της Μηλιάς. Οι Λαζαίοι απόγονοι του Ολύμπιου Λάζου, μαζί με άλλους κλεφταρματολούς, πολέμησαν γενναία τον Αλή πασά ο οποίος κυριαρχούσε από την Ήπειρο μέχρι τη Μακεδονία. Αναγκάστηκαν όμως να φύγουν για ένα διάστημα από την περιοχή για τις Σποράδες, όπου συνέχισαν τον αγώνα τους με πειρατείες και από όπου γύρισαν μετά από συμφωνία με τον Αλή πασά. Το 1813 όμως ο Αλή σπάζοντας τη συμφωνία καταστρέφει τη Μηλιά με στρατό του οποίου ηγείτο ο γιος του Βελής. Τότε σκοτώνονται και αρκετοί Λαζαίοι. Όσοι ξέφυγαν αντιμετώπισαν του Τουρκαλβανούς για να αναγκασθούν όμως σε παράδοση.

Ακολούθησε το δεύτερο χρόνο της επανάστασης, το 1822 η δεύτερη και μεγαλύτερη καταστροφή της Μηλιάς, η πυρπόληση του Πύργου των Λαζαίων και ο διασκορπισμός τους στη Νότια Ελλάδα. Σύντομα όμως το χωριό κατοικήθηκε και πάλι από τους διασκορπισμένους κατοίκους ενώ επισκευάστηκε και ο Πύργος γύρω στο 1859. Η ιστορία βέβαια των Λαζαίων δεν τελειώνει αφού οι απόγονοι Λαζαίοι συνέχισαν τα επαναστατικά κινήματα μαζί με άλλους Μακεδόνες αγωνιστές ακολουθώντας τα βήματα των προγόνων τους.

ΟΙ ΛΑΖΑΙΟΙ

Ένας πασάς διαβαίνει κι άλλος έρχεται μες στη Μηλιά πηγαίνουν μέσα στα βουνά

παλιούς κλέφτες γυρεύουν, κλέφτες κυνηγούν γυρεύουν τους Λαζαίους τους αρματολούς.

Λαζαίοι τρων και πίνουν μέσα στη Μηλιά στρώνουνε τ’ άρματά τους λάμπουν τα βουνά

κι αρπάζουν τα σπαθιά τους, στους κάμπους τρέχουνε,  τους Τούρκους για να σφάξουν, θα γίνει μακελειό.

Δημοτικό τραγούδι

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΙΤΟΧΩΡΟΥ ΤΟ 1878

Η ελληνική επανάσταση του 1821 είναι το σημαντικότερο γεγονός στην ιστορία της νέας Ελλάδας αφού ιδρύθηκε το πρώτο ελεύθερο ελληνικό κράτος το οποίο όμως περιλάμβανε μόνο τις περιοχές της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδας. Οι άλλες περιοχές συνέχισαν τον αγώνα τους κατά των Τούρκων για να πετύχουν την απελευθέρωσή τους.

Τέτοιοι ηρωϊκοί αγώνες έγιναν και στον τόπο μας. Η σπουδαιότερη είναι η επανάσταση του Λιτοχώρου και ο ξεσηκωμός του Κολινδρού και όλης της περιοχής το 1878. Ας δούμε τα γεγονότα:

Το Φεβρουάριο του 1878 έγινε στο Λιτόχωρο η σημαντικότερη ίσως προσπάθεια ξεσηκωμού των Ελλήνων της Μακεδονίας ενάντια των Τούρκων. Στις 15 Φεβρουαρίου ένα σώμα Ελλήνων εθελοντών αγωνιστών αποβιβάζονται στην Πλάκα Λιτοχώρου όπου τους περιμένουν κάτοικοι με αναμμένες φωτιές, που καρτερούσαν χρόνια αυτή τη στιγμή. Όλοι μαζί ανεβαίνουν στο Λιτόχωρο και αποβιβάζουν τα εφόδια στο Μετόχι του Αγίου Διονυσίου. Αφού κατέφθασαν αντιπρόσωποι από άλλες περιοχές οι οποίες είχαν προετοιμασθεί και ξεσηκωθεί κυρίως από τον Επίσκοπο Κίτρους Νικόλαο, που είχε έδρα τον Κολινδρό, εκλέγουν πρόεδρο της προσωρινής επαναστατικής κυβέρνησης το Λιτοχωρίτη Ευάγγελο Κοροβάγκο και αρχηγό τον Κοσμά Δουμπιώτη. Στις 21 Φεβρουαρίου υψώνεται η ελληνική σημαία στον Κολινδρό και αρχίζει η επανάσταση.

Αρχίζουν οι πρώτες επιχειρήσεις των Ελλήνων οι οποίοι πολιορκούν το Κάστρο του Πλαταμώνα και τη Τόχοβα και σιγά σιγά φαίνεται ότι θα κυριαρχήσουν στην περιοχή από τα Τέμπη μέχρι τον Αλιάκμονα.

Όμως οι διεθνείς συνθήκες δεν ήταν οι κατάλληλες για μια τέτοια κίνηση ενώ δεν υπήρχε άλλη βοήθεια. Οι Τούρκοι πολιορκούν και μπαίνουν στο Λιτόχωρο το οποίο καταστρέφουν. Τα γυναικόπαιδα τρέχουν να σωθούν στο Μοναστήρι.

Στις 19 Απριλίου του 1878 υπογράφεται το τέλος των εχθροπραξιών και η διάλυση των επαναστατικών ομάδων που απέμειναν. Οι συνέπειες για το Λιτόχωρο ήταν καταστροφικές. Σπίτια, ναοί κάηκαν, άνθρωποι δολοφονήθηκαν, ενώ πολλοί αναγκάσθηκαν ναν φύγουν πρόσφυγες στη Θεσσαλονίκη , από όπου επέστρεψαν αργότερα.

Αυτός ο ξεσηκωμός του 1878 δεν είχε την κατάληξη που όλοι περίμεναν, όμως το αίμα και θυσίες των κατοίκων του Λιτοχώρου και όλης της περιοχής μας δεν πήγαν χαμένα. Έγιναν ο σπόρος που θα βλαστήσει αργότερα για να φέρει την λευτεριά το 1912-13.

 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Η εκκλησία μας γιορτάζει κάθε χρόνο στις 30 Ιανουαρίου τους 3 Ιεράρχες, τους Αγίους της πίστης μας, αλλά και των γραμμάτων. Τους γιορτάζουν όλοι οι Χριστιανοί μα περισσότερο εμείς τα παιδιά, οι μαθητές γιατί αγαπούσαν το Χριστό, αγαπούσαν και τους ανθρώπους στους οποίους αφιέρωσαν τη ζωή τους.

Μέγας Βασίλειος

Ο Μέγας Βασίλειος γεννήθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας από οικογένεια χριστιανική. Ο πατέρας του ήταν ρήτορας. Η μητέρα του Εμμέλεια ήταν από τις πιο μορφωμένες και ενάρετες γυναίκες της εποχής. Από τέτοιους γονείς έλαβε ο Βασίλειος τη χριστιανική του ανατροφή και τη φροντίδα για τη μόρφωσή του. Σπούδασε πρώτα στην Καισάρεια έπειτα στην Κωνσταντινούπολη τη θεολογία και τα νομικά και αργότερα στην Αθήνα. Πέντε χρόνια στην Αθήνα διδάχτηκε πολλές επιστήμες.Τότε συνδέθηκε με βαθιά φιλία με τον συσπουδαστή του Γρηγόριο Ναζιανζινό. Αργότερα πήγε στα μέρη όπου έζησηε ο Χριστός και ζούσε μοναχική ζωή, προσευχόμενος. Γυρίζοντας στην πατρίδα του με δικά του χρήματα έχτισε γηροκομείο, νοσοκομείο και άλλα ιδρύματα, δείχνοντας την αγάπη του στους ανθρώπους φροντίζοντάς τους μέχρι το θάνατό του. Έγραψε πολλά συγγράμματα και ονομάστηκε «Μέγας».

Γρηγόριος Ναζιανζηνός

Ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός γεννήθηκε στην Αριανζό, της Καπποδοκίας, από ευσεβείς και μορφωμένους γονείς. Ο πατέρας του ήταν Επίσκοπος στη Ναζιανζό και η μητέρα του Νόνα έφερε στο μικρό Γρηγόριο κοντά στο Χριστό. Ο Γρηγόριος αφού έμαθε τα πρώτα του γράμματα στη γενέτειρά του, σπούδασε στη Καισάρεια και αργότερα στην Αλεξάνδρεια. ΄Υστερα φοίτησε στην Αθήνα, όπου σπούδασε φιλοσοφία και ρητορική. Συνδέθηκε με βαθιά φιλία με το συμφοιτητή του Βασίλειο. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στην πόλη του. Αντιμετώπισε με πείσμα τους αιρετικούς που εκείνα τα χρόνια προσπαθούσαν να κυριαρχήσουν και πήγε στην «Πόλη». Ονομάστηκε «Θεολόγος» και θεωρείται ένας από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας αφού εκτός από πολλά συγγράματα, έγραψε λόγους, επιστολές και ωραία θρησκευτικά ποιήματα.

Ιωάννης Χρυσόστομος

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας, στο μεγάλο αυτό κέντρο του Χριστιανισμού. Ο Ιωάννης έμεινε νωρίς ορφανός από πατέρα. ΄Ετσι την ανατροφή του και τη μόρφωσή του την ανέλαβε η μητέρα του Ανθούσα, μια ευσεβέστατη, ενάρετη και μορφωμένη χριστιανή. Στην αρχή εξάσκησε στην Αντιόχεια, τη δικηγορία και απόχτησε μεγάλη φήμη. Αργότερα έγινε ιερέας και επίσκοπος. Όλοι έτρεχαν να τον ακούσουν οπουδήποτε. Αργότερα ως Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, εργάστηκε για τη διάδοση του Χριστιανισμού σε βάρβαρους λαούς, προστάτεψε τους φτωχούς και δυστυχισμένους, ιδρύοντας πολλά φιλανθρωπικά ιδρύματα. Όλοι μιλούσαν για το χρυσάφι των λόγων του, που έβγαιναν απ΄ το στόμα του. Γι΄ αυτό και τον ονόμασαν Χρυσόστομο . Έγραψε συγγράμματα, πολλούς λόγους, επιστολές και βιβλία.

 

ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

Μια ηλιόλουστη καλοκαιρινή ημέρα είχα πάει στην παραλία με μια φίλη μου. Καθώς περπατούσαμε στην αμμουδιά είδαμε μια σπηλιά.. Μπήκαμε μέσα και αντικρίσαμε μια γυναίκα με μωβ μάτια, φαλακρή με τετράγωνα πόδια, να’ χει συντροφιά της ένα φίδι. Δεν άργησε να μας αντιληφθεί και περπατώντας αργά και σταθερά ήρθε κοντά μας. Το ρυτιδιασμένο της πρόσωπο συσπάστηκε και χαμογέλασε. Με γρήγορες κινήσεις έβγαλε δυο μπουκαλάκια πράσινο αηδιαστικό φίλτρο με ποδαράκια και κεραίες σκαθαριών μέσα. Το έχυσε πάνω μας και μετά.....

Ξύπνησα και όλα ήταν τεράστια. Ένα αποκρουστικό γέλιο αντηχούσε στη σπηλιά. Tρόμαξα τόσο πολύ που το έβαλα στα πόδια. Βγήκα έξω όταν ένιωσα κάτι να μ’ ακολουθεί. Για καλή μου τύχη ήταν .... ένα σκαθάρι. Φαινόταν ίσα μ’ εμένα . Τότε συνειδητοποίησα πως ήμουν κι εγώ σκαθάρι! Το δεύτερο σκαθάρι ήταν η φίλη μου. Ήμασταν τόσο τρομαγμένες που τρέχαμε και τρέχαμε, άρχισαν να φαίνονται οι βάτοι και τα χόρτα μετά την αμμουδιά.. Τα πόδια μας είχαν φύγει από τη θέση τους κι έτσι αποφασίσαμε να ξεκουραστούμε κάτω από τη σκιά μιας πέτρας. Παραδίπλα ήταν οι οικογένειές μας. Θέλαμε να πάμε αλλά..... Τι να λέγαμε. Άκουγα την μητέρα μου να φωνάζει πως φεύγουμε και να μην κρύβομαι γιατί θα μου τις βρέξουν. Είχα ξεσπάσει σε λυγμούς και δεν ήξερα τι να κάνω. Στο τέλος μου ήρθε μια ιδέα. Θυμήθηκα πως στην αδελφή μου άρεσε να παίζει με σκαθάρια. Σηκώθηκα στον αέρα και βολίδα έφτασα κοντά στην αδελφή μου. Ζουζούνιζα ώρες γύρω από το κεφάλι της. Στο τέλος με είδε, με έπιασε με μια πετσέτα και με παρατηρούσε. Η μητέρα μου πείστηκε από τον πατέρα μου να κάνουν δήλωση για εξαφάνιση παιδιού. Σε όλο το ταξίδι η αδελφή μου με περιεργάζονταν και δεν με άφηνε στην ησυχία μου. Όταν φτάσαμε σπίτι η αδελφή μου με έβαλε μέσα στη γυάλα με τα υπόλοιπα σκαθάρια. Οι γονείς μου πήγαν στο αστυνομικό τμήμα και η αδερφή μου καθόταν και με χάζευε. Προσπάθησα να της μιλήσω αλλά η φωνή μου ήταν πολύ σιγανή. Εκείνη όμως κατάλαβε πως κάτι ήθελα να της πω. Έτσι με πήρε στη χούφτα της και μ’ έβαλε κοντά στο αφτί της. Άρχισα να της λέω την ιστορία μου από την αρχή. Ώσπου να έρθει η μητέρα μας της τα είχα πει όλα χαρτί και καλαμάρι. Με πήγε γρήγορα με το μηχανάκι της στην παραλία που με βρήκε. Έτσι όπως έψαχνα τη σπηλιά ακούμπησα σ ’ ένα μωβ φυτό και μετατράπηκα σε χρυσομπούρμπουλα..

Δίπλα του υπήρχε ένα άλλο φυτό κόκκινο και δίπλα του ένα άσπρο, ένα κίτρινο κι ένα καφετί . Τα άγγιξα με τη σειρά και μετατράπηκα σε πεταλούδα , σε μέλισσα , σε τυφλοπόντικα , και σε σκίουρο. Προχώρησα κοντά στην αδερφή μου σαν σκίουρος αυτή τη φορά. Σε λίγο άρχισα να αλλάζω, μια γινόμουν σκαθάρι , μια σκίουρος , μια πεταλούδα , μια μέλισσα , μια τυφλοπόντικας. Σε κάθε βήμα μου άλλαζα . Η αδερφή μου δεν ήξερε τι να με κάνει έτσι γύρισε πίσω. Πήρε ένα καφέ χόρτο το έτριψε πάνω μου και παρέμεινα σκίουρος.

Λίγα μέτρα πιο εκεί είδαμε τη σπηλιά. Μπήκαμε μέσα αλλά η μάγισσα έλειπε. Μόνο υπήρχαν κάτι φυτά. Ανάμεσά τους ένα που αντί για φύλλα είχε καθρέφτες Η αδερφή μου έκοψε ένα καθρεφτάκι και μ’ έβαλε να κοιταχτώ μέσα του και ευθύς άρχισα να ζαλίζομαι, να νυστάζω. Όταν ξύπνησα ήμουν και πάλι άνθρωπος. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Είχα πάλι τα χέρια μου, τα πόδια μου. Τότε θυμήθηκα τη φίλη μου. Τι να είχε γίνει αυτή; Τότε η αδερφή μου, μου έδειξε πως άλλο ένα καθρεφτάκι έλειπε από το φυτό. Το λουλούδι μέσα του αντί για γύρη είχε έναν καθρέφτη που ήταν χωρισμένος στα τέσσερα . Στο ένα κουτάκι καθρεπτιζόταν ένα σκιουράκι και δίπλα εγώ, από πάνω ένα σκαθάρι και δίπλα η φίλη μου.

Φυσικά όλα αυτά τα είπα ψέματα στον ξάδερφό μου που ήθελε να μ’ ακολουθήσει στη φίλη μου. Από τότε φοβάται το γείτονα ο οποίος είναι φαλακρός!

Κρυσταλία Φελεκίδου ΣΤ3

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ

ΧΑΣΚΑ ΣΤΑ ΦΩΤΕΙΝΑ ΠΙΕΡΙΑΣ

Την Κυριακή της Τυρινής, πηγαίνουμε στον παππού και τη γιαγιά. Μαζευόμαστε όλα τα ξαδέλφια, τα εγγόνια του παππού. Το βράδυ κάνουμε μετάνοιες στον παππού, στη γιαγιά στους θείους και τις θείες και λέμε « σχωρεμένα ». Αυτοί μας δίνουν χρήματα.

Ύστερα ο παππούς παίρνει ένα βρασμένο αυγό και το δένει με μια κλωστή. Εμείς καθόμαστε στο πάτωμα γύρω από τον παππού και βάζουμε τα χέρια μας στη μέση. Ο παππούς περνάει το αυγό μπροστά από το πρόσωπό μας κι εμείς πρέπει να το δαγκώσουμε. Όποιος το δαγκώσει, το κερδίζει και το τρώει. Το έθιμο αυτό δείχνει ότι θα ξαναφάμε αβγά το Πάσχα.

Παπανικολάου Ειρήνης Δ1 - Νικολαϊδου Χριστίνα Ε2

ΚΕΔΡΑ ΣΤΗ Κ. ΜΗΛΙΑ ΠΙΕΡΙΑΣ

Παραμονές της Αποκριάς οι νέοι του χωριού πήγαιναν στο δάσος για να κόψουν και να μεταφέρουν κέδρα στην πλατεία του χωριού. Τα τοποθετούσαν το ένα πάνω στο άλλο.

Την Κυριακή της Αποκριάς το βράδυ μαζεύονταν όλοι οι κάτοικοι του χωριού στην πλατεία για να κάψουν τα κέδρα. Μετά ακολουθούσε μεγάλο γλέντι μέχρι τα μεσάνυχτα με τοπικούς οργανοπαίχτες. Οι πιο τολμηροί πηδούσαν πάνω από τη φωτιά.

Δήμητρα Ζαφειροπούλου Δ1

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΚΟΤΙΝΑ ΠΙΕΡΙΑΣ

Την εβδομάδα πριν την Κυριακή της Αποκριάς οι κάτοικοι του χωριού ντύνονταν καρναβάλια και γύριζαν παρέες-παρέες τα βράδια στα φιλικά σπίτια και στα καφενεία του χωριού με σκοπό να διασκεδάσουν χωρίς ν’ αποκαλύψουν τα πρόσωπά τους. Στις παρέες αυτές συμμετείχαν άτομα κάθε ηλικίας και οι δρόμοι και οι γειτονιές γέμιζαν κόσμο ,φωνές και γέλια.

Την Κυριακή της Αποκριάς , μόλις έπεφτε το σούρουπο, γινόταν το κάψιμο των κέδρων ή της ΄τσαγκάλας΄ όπως λέγεται στο χωριό.

Παλιότερα η κάθε γειτονιά είχε την ΄τσαγκάλα΄της. Τα τελευταία είκοσι χρόνια όμως υπάρχει μια ΄τσαγκάλα΄ στην αυλή του σχολείου , γύρω από την οποία χορεύουν, ενώ αυτή καίγεται , ντόπιοι και επισκέπτες. Προσφέρονται άφθονο κρασί, ψητή σαρδέλα και πίτες.

Μετά το κάψιμο των κέδρων πήγαιναν για συγχώρεση στους μεγαλύτερους της οικογένειας. Στους νιόπαντρους πρόσφεραν συμβολικά χαλβά, ένα κουτάλι, ένα πιρούνι κι ένα πιάτο για το ξεκίνημα του νέου νοικοκυριού.

Το μεσημέρι της Καθαρής Δευτέρας γινόταν το μεγάλο γλέντι στην πλατεία του χωριού. Η κάθε γειτονιά ή παρέα προσπαθούσε να ετοιμάσει το καλύτερο θέμα για το καρναβάλι. Ο χορός και τα τραγούδια κρατούσαν μέχρι αργά το απόγευμα .

Καρατζιούλας Κώστας Ε2

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΡΑΒΕΝΝΙΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Η Κυριακή της Κρεατίνης και η Κυριακή της Τυρινής ήταν μέρες μασκαρέματος και γλεντιού στο μεσοχώρι, στην πλατεία του χωριού. Το μασκάρεμα ήταν απλό, μόνο από άνδρες , ενώ οι γυναίκες φορούσαν επίσημα για να δώσουν εορταστικό χαραχτήρα στις μέρες αυτές. Παλιόσκουτια, φέσια, κάπες, ταλαγάνια, μουστάκια και αλογότριχες, καθώς και φούμε από το τζάκι ήταν τα υλικά. Καθιερωμένη όμως συνήθεια ήταν να φορούν οι άντρες τα ρούχα των γυναικών και μάλιστα μεγάλων σε ηλικία. Τ καθιερωμένο γλυκό των ημερών ήταν οι δίπλες.

Το απόγευμα της Κυριακής της Τυρινής μαζεύονταν οι συγγενείς για ευχές και συγχώρεση όλων όσων έχουν γίνει κατά τη διάρκεια του έτους. Ακολουθεί το κοινό τραπέζι από το οποίο δε λείπουν τα αστεία, τα πειράγματα και τα παιχνίδια, όπως η χάψα ή χάψαρος το πιο γνωστό με το αυγό που προσπαθούν να πιάσουν από την κλωστή.

Μετά όλοι μαζεύονταν στο μεσοχώρι που άναβαν οι περίφημες φωτιές, που παλιότερα ονομάζονταν ουφανοί. Τα ξύλα μάζευαν τις προηγούμενες μέρες τα παιδιά από όλα τα σπίτια του χωριού τραγουδώντας:

Άιστε παιδιά για ξύλα, κοπέλες για μανούσια,

παπάδες για παράδες, γριές για παλιοσκούτια.

Για να είναι η φωτιά εντυπωσιακή, τέτοια που να φαίνεται από άλλα χωριά, μάζευαν και κλαδιά από κούρια (δάση) , πουρνάρια, φράξο και δημιουργούσαν μεγάλο σωρό.

Το γλέντι διαρκούσε όσο η φωτιά ήταν αναμμένη, συνήθως μέχρι το πρωί της Καθαροδευτέρας.

Περσεφόνη Χρυσάφη ΣΤ2

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙ ΚΟΖΑΝΗΣ

Μια εβδομάδα πριν τις Απόκριες ντυνόταν καρναβάλια οι νέοι συνήθως και πήγαιναν τα βράδια από σπίτι σε σπίτι .

Την Κυριακή της Αποκριάς από νωρίς το απόγευμα πήγαιναν οι νεώτεροι στα σπίτια των γεροντότερων συγγενών και ζητούσαν συγχώρεση.Επίσης πήγαιναν και στα γειτονικά σπίτια για να συγχωρεθούν με τους γείτονες για ό,τι λόγια αντάλλαξαν όλο το χρόνο. Κατόπιν οι άντρες κάθε γειτονιάς άναβαν φωτιές και βγαίναν παρέες- παρέες χορεύοντας , τραγουδώντας γύρω από τις φωτιές και πίνοντας κόκκινο κρασί.

Όσοι έμεναν στα σπίτια έστρωναν τραπέζι για τους καλεσμένους. Πριν φάνε έκαναν μετάνοιες οι μικρότεροι στους μεγαλύτερους και τους « έδιναν » χρήματα. Στη συνέχεια καθόταν στο τραπέζι και ο γεροντότερος της οικογένειας έκανε τη λεγόμενη « χάσκα » σε όλους. Έδενε δηλαδή ένα αυγό βραστό ή ένα κομμάτι χαλβά με μακρύ σχοινί από έναν πλάστη και το περνούσε από τον καθένα, που προσπαθούσε να το πιάσει μόνο με το στόμα.

Δημοσθένης Πούλιος Ε2

  ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Δυο φίλοι συζητούν:

- Μια φορά βρέθηκα μπροστά σε μια φοβερή τίγρη τόσο άγρια, που ήταν έτοιμη να με κατασπαράξει.

- Ποπο! Και συ τι έκανες;

- Τίποτα. Πήγα να δω και τα’ άλλα ζώα του ζωολογικού κήπου!

Συζητούν δυο φίλοι:

-Γιατί δεν κάνεις ποτέ γενέθλια στην κόρη σου;

-Μα δεν ακούς το τραγούδι που λέει «Ηαppy Birthday του γιου”;

-Γιατί οι Πόντιοι φυτρώνουν καρφίτσες στον κήπο τους;

-Για να φυτρώσουν και να γίνουν κάγκελα!

Μαρία Μπέλη-Κων/να Καραδημήτρη ΣΤ3

ΤΕΣΤ ΓΝΩΣΕΩΝ

Λεγόταν ο βασιλιάς στην αρχαία Κρήτη:

Μίνωας

Θησέας

Μινώταυρος

Γιορτάζουμε στις 25 Μαρτίου:

τη Γέννηση της Θεοτόκου

την Κοίμιση της Θεοτόκου

τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου

Το νερό αποτελείται από:

οξυγόνο και άζωτο

υδρογόνο και οξυγόνο

οξυγόνο και βροχή

Μαρία Πιατίδου Γ2

ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ

Τα λύνω κάθονται, τα δένω φεύγουν.

Τι είναι;

Γυρίζει, γυρίζει, και στη γωνία όλο καθίζει.

Τι είναι;

Τρέχω πάντα βιαστικό τη ζωή για να μετρώ.

Το μεγάλο μου ποδάρι γρηγορότερα κουνώ.

Τι είναι;

Άννα Παυλίδου Γ1

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

Σκύλος που γαβγίζει, δε δαγκώνει.

Μη φυτρώνεις εκεί που δε σε σπέρνουν.

Όποιος δεν ξέρει να βοηθάει, μένει κατάμονος και δυστυχάει.

Άνθρωπος χωρίς ανατροφή, δέντρο χωρίς κορμό.

Δεν είναι το πηγάδι βαθύ, αλλά το σχοινί κοντό.

Ξέφυγα τον κεραυνό κι έπεσα στην αστραπή.

Γιώργος Παυλίδης Δ2

ΑΚΡΟΣΤΙΧΙΔΑ

__ __ __ __ __                                Όμορφο δέντρο του δάσους

__ __ __ __ __ __ __                     Το βρήκε ο Αλαντίν

__ __ __ __ __ __                            Εποχή

__ __ __ __                                      Φτιάχνεται από γάλα

__ __ __ __ __ __ __                      Πλατεία της Αθήνας

__ __ __ __ __ __ __ __                Ρήμα που ανεβάζει τη διάθεση

__ __ __                                           Έχει 60 λεπτά

__ __ __ __ __                                 Το ποδήλατο έχει δύο ...............

__ __ __ __ __ __ __ __ __ __     Άθλημα της θάλασσας

Ραφαήλ Στρογγυλός ΣΤ1

ΑΝΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ

1. ιτιπσ                           __ __ __ __ __

2. θαιμωνα                    __ __ __ __ __ __ __

3. βουλικ                       __ __ __ __ __ __

4. παλδι                        __ __ __ __ __

5. σωμεας                     __ __ __ __ __ __

6. ταρχης                      __ __ __ __ __ __

7. χινιπαδι                    __ __ __ __ __ __ __ __

8. αξιδε                         __ __ __ __ __

Θάνος Κουλιανόπουλος ΣΤ1

ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ

Ο δικός μου παππούς

Ο παππούς μου μένει μαζί με τη γιαγιά μου. Τον λένε Αντώνη και είναι εβδομήντα ενός χρόνων. Μένει κάτω από το σπίτι μας ,στην Κατερίνη. Ο παππούς μου είναι λίγο αδύνατος και δεν έχει μουστάκι. Είναι λίγο ψηλός και δεν πάει στο καφενείο. Μαζί του παίζω διάφορα όμορφα παιχνίδια. Είναι πολύ ευγενικός και πολύ καλός. Ο παππούς μου μ’ αγαπάει πάρα πολύ. Αλλά και εγώ τον αγαπάω πολύ.

Τζήμας Αθανάσιος Β1

Ένα όνειρο που είδα

Συνήθως δε θυμάμαι τα όνειρα που βλέπω στον ύπνο μου. Ένα που είδα κάποιο βράδυ ήταν τόσο ζωντανό που το θυμάμαι μέχρι σήμερα. Ονειρεύτηκα πως ήμουν σε ένα άγνωστο μέρος. Έβλεπα να με κυνηγούν, χωρίς λόγο, κάτι μεγάλοι. Εγώ προσπαθούσα να τρέξω, αλλά δεν μπορούσα, λες και κάποιος με κρατούσε προς τα πίσω. Εκείνοι εξακολουθούσαν να με κυνηγούν. Με μια γρήγορη κίνηση μπήκα σ’ ένα αυτοκίνητο και άρχισα να το οδηγώ για να τους ξεφύγω. Όταν κατάλαβα ότι δεν γνώριζα οδήγηση άρχισα να τσιρίζω χωρίς όμως να βγαίνει άχνα. Εκείνη την ώρα ξύπνησα καταϊδρωμένος και κατάλαβα ότι όλα ήταν ένα άσχημο όνειρο.

Τρικαλόπουλος Πλούταρχος Γ2

Μια επίσκεψη στον οδοντίατρο

Μια μέρα με πόνεσε πολύ το δόντι. Η μητέρα μου τηλεφώνησε στον οδοντίατρο και ξεκινήσαμε. Όταν φτάσαμε αισθανόμουνα φόβο , αγωνία και πολύ πόνο. Το ιατρείο ήταν γεμάτο μηχανήματα και ένα κρεβάτι να ξαπλώνουν οι πελάτες. Ένα φως πάνω από το κρεβάτι φώτιζε το στόμα. Ο γιατρός μου μιλούσε όλη την ώρα και προσπαθούσε να κάνει κάτι να μην πονέσω. Στην αρχή μου έκανε μια ένεση. Με τα εργαλεία του μου έκανε το πονεμένο δόντι. Ήταν συνέχεια χαμογελαστός και πολύ καλός. Όταν έφυγα αισθάνθηκα ανακούφιση , γιατί το δόντι μου δεν πονούσε πια. Ευχαρίστησα το γιατρό και πήγαμε στο σπίτι.

Ζαρκανέλα Γεωργία Δ1

A FUNNY ACCIDENT

It was Saturday evening. I went to the cinema with my mum. We wanted to watch ‘ The Lord of the Rings’. My mum had a bad feeling and she didn’t want to come. When we got to the cinema the floor was slippery. My mum slipped and fell down. All the people started laughing and my mum told me that the bad feeling was the accident. Then we got into the room where we would watch the film. The film was great but this accident was better than the film!

Μαρία Μπέλλη ΣΤ3

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

ΓΙΟΡΤΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Σε μια όμορφη ατμόσφαιρα οι μαθητές της Γ΄ τάξης παρουσίασαν σε όλους μας τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή, λίγο πριν τις διακοπές, στη στολισμένη “φάτνη” του σχολείου. Οι μικροί μαθητές με τα θεατρικά και τα ποιήματα, με την καθοδήγηση των δασκάλων των τάξεων, αλλά και η χορωδία του σχολείου μας, με την επίβλεψη της καθηγήτριας μουσικής, μετέφεραν το μήνυμα της Γέννησης του Θεανθρώπου. Η δασκάλα Βέργη Πηνελόπη με την ομιλία της μας συγκίνησε όλους. Συγχαρητήρια σε μαθητές και εκπαιδευτικούς που δούλεψαν για την παρουσίαση της γιορτής.

ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

Τη καθιερωμένη βασιλόπιτα, προσφορά του Συλλόγου Γονέων, έκοψαν και φέτος όλα τα τμήματα του σχολείου και ο Σύλλογος Διδασκόντων. Ο κάθε τυχερός μαθητής κέρδισε ένα βιβλίο, όπως επίσης και ο δάσκαλος Μπατζογιάννης Τάσος, ο “τυχερός” από τους εκαπιδευτικούς του σχολείου. Ευχόμαστε καλή χρονιά σε όλους.

 

ΧΟΡΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Με μεγάλη επιτυχία έγινε και φέτος ο ετήσιος χορός του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας σε οικογενειακό κέντρο της πόλης. Στο χορό παραβρέθηκαν πολλοί γονείς, μαθητές, αλλά και φίλοι του σχολείου και επίσημοι του τόπου. Την εκδήλωση άνοιξαν τα χορευτικά τμήματα του Συλλόγου με μαθητές μας και ακολούθησε το πρόγραμμα που διασκέδασε μικρούς και μεγάλους. Το κέφι κράτησε μέχρι τις πρωινές ώρες. Ευχαριστούμε όσους παραβρέθηκαν και βοήθησαν με την παρουσία τους και την οικονομική τους συνεισφορά το Σύλλογο και μέσω αυτού το σχολείο μας.

ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

Το Ιανουάριο οι μαθητές και οι δάσκαλοι της Ε΄και ΣΤ΄ τάξης πραγματοποίησαν επίσκεψη στο Χιονοδρομικό Κέντρο του Ελατοχωρίου. Τα παιδιά χάρηκαν το παιχνίδι με το χιόνι, ενώ πολλοί μαθητές και δάσκαλοι έκαναν σκι με μεγάλη επιτυχία.

Επίσης οι μαθητές της Β΄ και Γ΄ τάξης επισκέφθηκαν το Μουσείο και τον Αρχαιολογικό χώρο του Δίου, όπου είδαν τα ευρήματα και έμαθαν για την ιστορία της περιοχής.

Ακόμα οι μικροί μαθητές μας της Α΄ τάξης επισκέφθηκαν τη Χαρτοβιομηχανία “ΜΑΧΙ” και ξεναγήθηκαν στους χώρους του εργοστασίου. Στη συνέχεια πήγαν στην Κατερινόσκαλα για παιχνίδι.