Κεντρική σελίδα Επάνω 1ο Τεύχος 2ο Τεύχος 3ο Τεύχος 4ο Τεύχος 5ο Τεύχος 6ο Τεύχος 7ο Τεύχος 8ο τεύχος 9ο Τεύχος Βράβευση 10ο Τεύχος 11ο Τεύχος 12ο Τεύχος 13ο τεύχος 14ο τεύχος 15ο τεύχος 16o τεύχος


 

"Η ΠΕΝΑ ΜΑΣ"

Περιεχόμενα του 4ου τεύχους

  • Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής

  • Ιστορία με τον Καραγκιόζη

  • Οι μικροί μας ποιητές

  • Ο πόλεμος του 40 από τους παππούδες μας

  • Ζωγραφιές

  • Χριστούγεννα στο Καταφύγι Κοζάνης

  • Επίσκεψη σε αποστακτήρα

  • Σκέφτομαι και Γράφω

  • Ανέκδοτα

  • Τα νέα μας

 

ΠΑΡΚΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

Πριν από λίγο καιρό το σχολείο μας επισκέφθηκε την περιοχή στο Ν. Κεραμίδι Πιερίας, όπου βρίσκεται και λειτουργεί το Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής με  τη φροντίδα του Δήμου Κατερίνης. Εκεί οι μαθητές των τριών τμημάτων της ΣΤ΄ τάξης ξεναγήθηκαν στο χώρο του Πάρκου και ενημερώθηκαν από την Υπεύθυνο για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, τα προβλήματα που συναντούν καθημερινά πεζοί και οδηγοί, αλλά και τι πρέπει να κάνουμε όλοι μας για να μην υπάρχουν αυτά τα προβλήματα, ιδιαίτερα δε οι μικροί μαθητές που θα πρέπει να αποκτήσουν από τώρα κυκλοφοριακή συνείδηση, αφού το σχολείο μας είναι μέρος του αστικού μας περιβάλλοντος με πολλά κυκλοφοριακά προβλήματα.

Ήταν μια πολύ χρήσιμη επίσκεψη και οι μαθητές μας ωφελήθηκαν πάρα πολύ.

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ

Την Τετάρτη  20 Οκτωβρίου,  η ΣΤ΄ τάξη του σχολείου μας  επισκεφτήκαμε  το Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής του Δήμου Κατερίνης στο Ν. Κεραμίδι.

Μας υποδέχτηκε η υπεύθυνη κα  Κορίνα και μας ξενάγησε στο χώρο.

Στη συνέχεια καθίσαμε όλοι οι μαθητές στο αμφιθέατρο, όπου  μας μίλησε και μας εξήγησε τα σήματα του ΚΟΚ. Επίσης μας ενημέρωσε για τους κινδύνους που διατρέχουμε ως οδηγοί ποδηλάτων.

Στη συνέχεια γίναμε πεζοί , οδηγοί, σταθμάρχες και τροχονόμοι   και περιπλανηθήκαμε στη μικρή  πόλη,  τηρώντας τους κανόνες  και τα σήματα .

Όλοι οι μαθητές ενθουσιαστήκαμε και φύγαμε ικανοποιημένοι και με περισσότερες γνώσεις. Την επομένη συμπληρώσαμε ερωτηματολόγια για να δούμε αν όλα όσα ακούσαμε  έγιναν κατανοητά. Διαπιστώσαμε ότι τα περισσότερα παιδιά είχαμε κατανοήσει τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Απομένει να τους εφαρμόζουμε καθημερινά

                                                                           Γάτου Βικτώρια – Κοντσέ Αφροδίτη ΣΤ2

Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΣΤΟ ΧΟΝΓΚ-ΚΟΝΓΚ

ΚαρΟρέ μανούλα μου  τι έπαθα μ΄ αυτό  τ’ όνειρο!

Κολλ:  Μπαμπάκο μου τι έπαθες και κλαψουρίζεις σαν μωρό;

Καρ.   Πεθαίνω  απ’ την πείνα.

Διον:  Καλημέρα  σιορ Καραγκιόζο. Πώς πάει;

Καρ.Δεν ξέρω. Με τρένο, με πλοίο, με αεροπλάνο, πάντως κάπως πάει.

Διον.:  Όχι, ψυχούλα μου Καραγκιόζο, δεν κατάλαβες. Πώς είσαι, εννοώ.

Καρ.:   Πώς να είμαι βρε στραβούλιακα;  Όπως με βλέπεις.

Διον.:  Καααλά! Εσύ βρε είσαι πιο ζώο και από μένα. Τι κάνεις εννοώ.

Καρ.:  Ε, τσαπρρρρρ... Δε βλέπεις, κάθομαι.

Διον.:  Εντάξει, εντάξει, ας το αφήσουμε αυτό το θέμα, γιατί δε βγάζουμε άκρη.

Κολ.:  Μπαμπάκο, μπαμπάκο !!

Καρ.:  Τι θες βρε παιδί μου και σκούζεις έτσι;

Κολ.:   Ο πασάς σε ζητάει. Πήγαινε μπορεί να...φάμε.

                     ( Στο παλάτι του Πασά)

Καρ.:  Καλημέρα πολύ...χαμένε μου πασά.

Πασ: Καραγκιόζη σου έχω μια αποστολή. Πρέπει να πας στο Χονκ-Κονγκ.

Καρ.: Πού είπες πατσά μου; Χουκ- Κουνγκ; Τι να κάνω εκεί;

Πασ.:  Πρέπει να πας να βρεις το πολύτιμο σμαράγδι  που μου έκλεψαν.

Καρ.:  Πασά μου, μου, καλά να πάω στο εκεί που λες. Αλλά πώς να να πάω.

Πασ.:  Με αεροπλάνο θα πας βρε Καραγκιόζη. Πού έχεις το μυαλό σου, έξω από το κεφάλι σου;

Διον.:  Σιορ πασά μου, μπορώ να  συνοδεύσω τον Καραγκιόζη στο μακρινό ταξίδι του;

                  (Ο  Διονύσιος σκουντά τον Καραγκιόζη )

Καρ.:  Τι θες βρε βλάκα και με σκουντάς;

Πασ.:  Και βέβαια μπορείς να πας.

Κολ.:  Μπαμπάκο να ‘ρθω κι εγώ ;

Καρ.: Αμάν ! Εσύ  περίεργε μην ακούσεις κάτι, αμέσως να πεταχτείς σαν ...

              ( Ο Καραγκιόζης  δίνει μια καρπαζιά στο Κολλητήρι.)

Κολ.:    Αχ!  Τι βαράς  μπαμπάκο, πονάει.

Καρ.:  Άιντε , μπρος μαρς τεμπελόσκυλα, κουνηθείτε.

                   ( Ξεκίνησαν για το Χονκ-Κονγκ)

Κολ.:   Μπαμπάκο φτάσαμε να ανοίξω την πόρτα;

Καρ.:  Πάψε βρε Κολλητήρι και μου ήρθε το στομάχι στο στόμα.  Σ’ αρέσει αυτό το  εξωγώνιο  μέρος;

Διον.:  Σιορ Καραγκιόζη, σαλέψατε τελείως. Εξωγήινο μέρος, θέλετε να πείτε.

                  ( Κατεβαίνουν από το αεροπλάνο)

Καρ.:  Παναγίτσα μου, τι ήταν αυτό! Ούτε ναύτης να ήμουν δε θα είχα τέτοια ναυτία.

           ( Προχωρούν στους δρόμους του Χονκ-Κονγκ παρατηρώντας προσεχτικά )

Καρ.:  ( ξύνοντας το κεφάλι του) Πού  να κρύβεται άραγε αυτός ο κακός με το σμαράγδι;

Διον.:   Μη στενοχωριέσαι Καραγκιόζο. Ας ρωτήσουμε αυτόν τον γέρο.

( Κατευθύνονται προς τον γέρο)

Διον.:   Ε, σιορ μπαμπόγερε, μήπως  ξέρεις  τον  κακό που έκλεψε  

            το πολίτιμο σμαράγδι του Πασά μας;

                     (ο γέρος ακούγοντας αυτά του δίνει  μια και το βάζει στα πόδια)

Καρ.:   Ε, μπαμπόγερε που πας, περίμενε.

                      ( Όπως έτρεχε ο γέρος του έπεσε η περούκα )

Γέρ:     Ωχ!, η περούκα μου. Τώρα θα με καταλάβουν.

Κολ.:   Μπαμπάκο , αυτός θα είναι ο κλέφτης. Μόνο οι κακοί    

             μεταμορφώνονται.

Διον.:  Καραγκιόζη, έτσι είναι, τρέχα γρήγορα να τον

            πιάσουμε.

Καρ.:   Απάνω του παλικάρια, αέρα!

            ( Ο γέρος  απ’ τη βιασύνη του σκοντάφτει και πέφτει σ’ ένα δέντρο)

Καρ.:   Μπράβο μας παιδιά τον πιάσαμε.

Διον.:   Ευτυχώς που έβαλα κι εγώ τα δυνατά μου.

Κολ.:    Μπράβο μας, είμαστε άπαιχτοι. Πάμε τώρα για φαΐ.

Καρ.:   Σε λίγο παμφάγο μου  Κολλητήρι.

                ( Με το σμαράγδι στα χέρια επιστρέφουν)

Πασ.:   Καραγκιόζη μου ήρθες κιόλας;  Τα νέα σου θα είναι ευχάριστα πιστεύω.  Πες μου, λοιπόν πώς πήγε η αποστολή;

Καρ.:  Μια χαρά,  πολυχαμένε μου Πατσά. Ορίστε και το σμαράγδι.

Πασ.:  Μπράβο Καραγκιόζη, μπράβο παιδιά μου. Πάμε όλοι μαζί τώρα να σας κάνω το τραπέζι.

Κολ.:   Μπαμπάκο, πάμε, πάμε να φάμε.

Καρ.:  Φλάτς! Σκάσε, γρουσούζικο.

Κολ. :  Ωχ !

Καρ.:  Άντε και συ Νιόνιο. Πάμε όλοι μαζί, να φάααααμε, να πιούμε και νηστικοί να κοιμηθούμεεε!!

Την ιστορία έγραψαν οι μαθήτριες της ΣΤ2 Μανάκου Μαρία-Παντελιά Ειρήνη

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΑΣ ΠΟΙΗΤΕΣ

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Το φθινόπωρο φυσάει αγέρα στον αιθέρα.

Οι άνθρωποι τρέχουν αλαλιασμένοι

βιαστικοί και θυμωμένοι

με ομπρέλες φορτωμένοι.

 

Τα δέντρα νιώθουν ανατριχίλα

και ρίχνουνε στη γη τα φύλλα.

Τα ζώα πέφτουν σε χειμερία νάρκη

και κοιμούνται σαν τ’ αρνάκι.

 

Τα φύλλα κιτρινίζουν

και με κίτρινο τη γη γεμίζουν.

Η βροχή όλο δυναμώνει

και με νερό τη φουσκώνει.

Γκούτα Αρ.-Τσαγκαλίδου Ιωσ.-Ζαφειροπούλου

Δήμ.-Ζαρκανέλα Γεωργ.-Πολιτίδης Σάβ. Ε1

 

Η ΡΟΔΙΑ

Ροδιά μου όμορφη και φουντωτή

που στολίζεις τον κήπο μας αυτήν την εποχή.

 

Φορτωμένη κατακόκκινα, ζουμερά ρόδια

προσκαλείς τα παιδιά να παίξουν στη σκιά σου

και να φάνε απ’ τα κλαδιά σου.

 

Είσαι και γούρικη πολύ,

σε βάζουν σ’ όλα τα νοικοκυριά

για να φέρεις γούρι  όλη τη χρονιά!

  Ματίνα Παύλου ΣΤ3

 

ΤΟ ΜΟΡΤΑΚΙ

Στην αμμουδιά τρέχει ένα παιδί

φορά ένα κοχύλι για χαϊμαλί

κι ένα καπέλο στο κεφάλι

και είναι όλο καμάρι.

 

Είδε ένα άσπρο τοπίο

και κοντά του ένα πλοίο.

Είδε ένα καλάμι

και τόπιασε με την παλάμη

 

Το μικρό το μορτάκι

φορούσε κοντό παντελονάκι

πήγε να πιάει ένα μπαλόνι

και χτύπησε στο σαγόνι.

Αθανασιάδης Ηρ.-Κατωνίδης Γ.-Παπαδημητρίου Λ.-Σαραπτσή Ελ.-

Τσελεπής Θ.-Πουλικίδης Φ. Ε1

  

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙ  ΚΟΖΑΝΗΣ

    Πριν τα Χριστούγεννα γυρνούσαν οι περισσότεροι υλοτόμοι από τα μακρινά τους ταξίδια. Την παραμονή των Χριστουγέννων τα παιδιά παρέες-παρέες γυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι για τα κάλαντα. Οι νοικοκυρές τα κερνούσαν ξηρούς καρπούς, ξυλοκέρατα, σταφίδες, μήλα,

αμύγδαλα (μπαιάμια). Πολλές οικογένειες για τις ανάγκες του σπιτιού εξέτρεφαν από ένα γουρούνι. Το σφάξιμο των γουρουνιών γινόταν ως εξής: Μαζευόταν οι άνδρες του κάθε μαχαλά (γειτονιάς), το ακινητοποιούσαν και το έσφαζαν. Πριν το γδάρουν η νοικοκυρά το θυμιάτιζε γύρω-γύρω και έριχνε τα αναμμένα κάρβουνα στην τομή του γουρουνιού. Επίσης όσοι βρισκόταν εκεί, έπλεναν  τα χέρια με το αίμα του γουρουνιού. Έτσι πίστευαν ότι εξιλέωναν τα κακά πνεύματα ή το χρησιμοποιούσαν για την  προστασία των χεριών.

   Αφού το τεμάχιζαν, η  νοικοκυρά ετοίμαζε την παραδοσιακή τηγανιά, μαζί με κόκκινο κρασί και στηνόταν  ένα μικρό γλέντι. Το δέρμα το χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή παπουτσιών. Λόγω έλλειψης ψυγείων το λίπος το αποθήκευαν σε πιθάρια για το μαγείρεμα.

Εκείνη την εποχή τα παιδιά για μπάλα χρησιμοποιούσαν την ουροδόχο κύστη  του γουρουνιού, αφού την στέγνωναν και τη φούσκωναν.

    Άλλη μεγάλη θρησκευτική γιορτή που γιόρταζαν ήταν τα Θεοφάνια.

Αν και με βουνά από χιόνι που άνοιγαν τρύπες για να περάσουν οι κάτοικοι πήγαιναν στην ιστορική βρύση (πηγάδια) και έριχναν το σταυρό.

     Σαν ολοκλήρωση των γιορτών ήταν το έθιμο των Προδρομητών την ημέρα του Αι-Γιάννη. Ομάδες ανδρών ντυμένοι με τις παραδοσιακές τους στολές και αφού τους ευλογούσε ο παπάς γυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι σ’ όλο το χωριό τραγουδώντας τα τοπικά τους τραγούδια που αναφέρονταν στη σκλαβιά των Ελλήνων από τους Τούρκους. Οι οικοδέσποινες τους κερνούσαν κρασί, τσίπουρο, λουκούμια. Μέσα στους τρουβάδες (σάκους) τους έριχναν ξερά σύκα και λίγες δεκάρες.

Σαν σκοτείνιαζε μαζευόταν στην πλατεία του χωριού μικροί μεγάλοι όπου γινόταν ο μεγάλος χορός. Εκεί τραγουδούσαν τραγούδια που αναφερόταν στον πόνο και τη φτώχια που ζούσαν οι σκλαβωμένοι Έλληνες. Ένα απ’ αυτά ήταν το :   

«Ένα μικρό μικρούτσικο

μικρό κι χαιδεμένο

μικρό τούχιν η μάνα του

στου δάσκαλου του πάινιν.

Κι ου δάσκαλους μόν’ τό κρουγε

                                                                μι τη μικρή τη βέργα».                                                                

    Η επιτροπή του χορού κρεμούσε στους Προδρομήτες  θηλιά  από ξεραμένα σύκα. Αυτό είχε σαν στόχο το μάζεμα χρημάτων για την αγορά όπλων στον πόλεμο για την απελευθέρωση από τους Τούρκους.

Δημοσθένης  Πούλιος  ΣΤ2

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ 40

Συνέντευξη με τον παππού μου

   Όταν ξέσπασε ο πόλεμος  ο παππούς ο Σίμος έφυγε για το μέτωπο αφήνοντας πίσω τη γυναίκα του με τα τρία μικρά παιδιά τους . Δεν θα μπορούσε να κάνει αλλιώς, γιατί  και αυτός όπως και τόσοι άλλοι Έλληνες ,  θεώρησε το χρέος προς την πατρίδα και την ελευθερία της μεγαλύτερο.  Εκεί στα βουνά της Πίνδου ο παππούς χάθηκε για πάντα πολεμώντας για αυτά τα ιδανικά και η οικογένεια του δεν τον ξαναείδε .

Εγώ μίλησα με τα παιδιά του, σημερινούς παππούδες μου πια, οι οποίοι μου εξιστόρησαν τι έγινε τότε.

- Παππού , πόσο χρονών ήσουν όταν άρχισε ο πόλεμος ;

-  Ήμουν μόνο 11χρονών .

-  Πότε έφυγε ο πατέρας σου για τον πόλεμο ;

-  Το 1940. Οι στρατιώτες άρχισαν να φεύγουν  για το μέτωπο  στις αρχές Νοεμβρίου .

 -  Τι θυμάσαι από εκείνη τη μέρα του αποχαιρετισμού;

-  Ήμαστε μαζεμένοι στο μεσημεριανό τραπέζι όταν ήρθε ο πατέρας μου και μας είπε ότι θα φύγει για το μέτωπο . Θυμάμαι ακόμη  ότι οι καμπάνες χτυπούσαν συνέχεια και ότι όλοι είχαν βγει έξω και οι γυναίκες κλαίγανε .

 -  Είχατε ποτέ νέα του .

-  Από τότε δεν τον ξαναείδαμε . Με την κατάρρευση του αλβανικού  μετώπου πέρασε ένας  συνταγματάρχης από την Βέροια που ήταν μαζί στο μέτωπο και μας είπε ότι ο πατέρας μου τραυματίστηκε βαριά και τον πήραν για το νοσοκομείο. Από τότε δεν ξαναγύρισε μαζί τους . Μετά από πολλά χρόνια κάποιος άγνωστος περνούσε μπροστά από το μαγαζί μου και βλέποντας το όνομα στην ταμπέλα  μπήκε και μας μίλησε . Από αυτόν μάθαμε ότι ήταν μαζί στο μέτωπο και τον είδε που χτυπήθηκε. Είπε ότι το χτύπημα ήταν πολύ μεγάλο και δεν θα μπορούσε να  επιζήσει .

- Τι άλλο θυμάσαι από εκείνη την εποχή;

-  Κατά την οπισθοχώρηση όταν περνούσαν οι φαντάροι κουρασμένοι και πεινασμένοι θυμάμαι ότι καθόμουν σε ένα σταυροδρόμι και όποιον έβλεπα τον έπαιρνα σπίτι για να φάει . Μια μέρα η μητέρα μου δεν είχε βγάλει το ψωμί από τον φούρνο και με έστειλε σε μια γειτόνισσα . Ενώ μύριζε το σπίτι ψωμί δε μου έδωσε και μου είπε ότι δεν έχει . Ο κόσμος δεν είχε πολλά τότε και φοβόταν μην πεινάσει η οικογένεια του. Εγώ σε κάθε φαντάρο έβλεπα τον πατέρα μου.

 - Πώς ζούσατε την περίοδο της γερμανικής κατοχής ;

 - Τα χρόνια ήταν δύσκολα αλλά είχαμε τη γεωργία και λίγα ζώα , αγελάδες και βόδια . Περάσαμε και μέρες πείνας αλλά λίγες όχι όπως στις μεγάλες πόλεις . Βρίσκαμε λίγα χόρτα και με αλεύρι φτιάχναμε ψωμί , μπομπότες, σούπες.

Υπήρχε και ο φόβος από τους Γερμανούς και τους προδότες .

-  Μέσα στο φόβο και την πείνα υπήρχε αντίσταση;

 -  Πολλοί άνθρωποι αντιστάθηκαν με κάθε τρόπο. Κάποιοι βγήκαν στα βουνά και πολέμησαν . Εγώ τότε ήμουν αετόπουλο . Μαζί με άλλα μικρά παιδιά κουβαλούσαμε σημειώματα στους αντάρτες  . Πηγαίναμε με τα πόδια μέχρι την Κουντουριώτισσα και κάποιες φορές χρειάστηκε να μείνουμε στα χωράφια ,γιατί οι φρουρές της πόλης απαγόρευαν την κυκλοφορία τις νύχτες . Μια φορά μάλιστα κουβαλήσαμε δυο γαϊδούρια φορτωμένα με άδεια μπουκάλια . Οι αντάρτες  θα έβαζαν μέσα βενζίνη για κάποιο σαμποτάζ στους Γερμανούς .

Πέρασαν τα χρόνια  και η μητέρα του παππού έφυγε με τον καημό . Ποτέ δεν έμαθε πού και πώς σκοτώθηκε ο άντρας της . 

Μιλώντας με την αδερφή του παππού :

-  Μάθατε ποτέ κάτι άλλο :

- Σε μια εκδρομή  πήγα στο πολεμικό μουσείο στο Καλπάκι . Εκεί ένας στρατιώτης επειδή με είδε  να κοιτάζω επίμονα τις φωτογραφίες με βοήθησε . Ψάξαμε σε ένα μεγάλο βιβλίο και εκεί βρήκαμε το όνομα του πατέρα μου στους αγνοούμενους . Ήταν η πρώτη φορά που έμαθα κάτι επίσημο.

 - Πώς αισθανθήκατε;

-  Η συγκίνηση ήταν μεγάλη . Ήταν η πρώτη φορά που έμαθα κάτι επίσημο . Αν και τον είχαν στους αγνοούμενους για μένα έστω και έτσι ήταν σαν να βρήκα τον πατέρα μου .

      Μαρτυρίες πήραμε από τον Δημήτριο Χαϊλατζίδη και την αδερφή του Ανθούλα Σιδηροπούλου. Τους ευχαριστούμε θερμά

Φοίβος Τσικλιάς ΣΤ2

 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΚΤΗΡΕΣ

 Την Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2004 οι μαθητές των Ε3, ΣΤ1 και ΣΤ2 τμημάτων του σχολείου μας με συνοδεία των δασκάλων Γαλάνη Αντώνη, Σπηλιώτη Θωμά και Δήμητρας Μαυρομάτη ύστερα από προγραμματισμένη δραστηριότητα επισκέφτηκαν τον αποστακτήρα τσίπουρου του κ. Σωτήρη Βρούζου  στην  Περίσταση.

    Η μετάβαση έγινε με αστικό λεωφορείο μέχρις ενός σημείου και από εκεί και μετά με τα πόδια. Κατά την επίσκεψη στο χώρο μας υποδέχτηκε ο ιδιοκτήτης του αποστακτηρίου κ. Σωτήρης Βρούζος με τους συνεργάτες του.

    Ζητήσαμε από τον κ. Σωτήρη να μας κάνει μια εισήγηση για το τι θα δούμε και το τι παράγεται από τον αποστακτήρα. Έγινε αναφορά στους αμπελοκαλλιεργητές και στη διαδικασία καλλιέργειας του αμπελιού και πως κόβονται τα σταφύλια με τον τρυγητό. Τα σταφύλια, είπε ο κ. Βρούζος, λιανίζονται και χωρίζεται ο χυμός (μούστος) από τα στέμφυλα (υπολείμματα). Αυτά τα στέμφυλα υφίστανται μια επεξεργασία ΄΄ζύμωση΄΄ η οποία διαρκεί – ανάλογα με την ποιότητα των σταφυλιών και τον καιρό- από 20 ως 40 ημέρες. Η ζύμωση γίνεται καλύτερα όταν τα στέμφυλα ζυμώνονται μαζί με τον μούστο.

     Η απόσταξη του τσίπουρου είναι ολόκληρη επιστήμη. Στον αποστακτήρα προστίθενται εκτός από τα στέμφυλα και διάφορες αρωματικές ύλες σε ποσότητες και αναλογίες που συνήθως είναι μυστικά του κάθε μάστορα. Ο γλυκάνισος είναι αυτός που κάνει το τσίπουρο να ΄΄γαλανώνει΄΄, να ασπρίζει δηλαδή με την προσθήκη νερού, αλλά δίνει και ωραίο άρωμα.

     Η απόσταξη χωρίζεται σε κεφαλή, καρδιά και ουρά. Η κεφαλή έχει μεγάλο αλκοολικό βαθμό, η καρδιά λιγότερο και η ουρά ελάχιστο. Όλο το απόσταγμα υποβάλλεται σε δεύτερη απόσταξη από την οποία παράγεται προϊόν απόσταξης πολύ καλής ποιότητας και ο ίδιος με το γραδόμετρο μετράει τα γράδα, δηλαδή πόσους βαθμούς οινόπνευμα θέλουμε να περιέχει το τσίπουρο. Το διπλό αποσταγμένο τσίπουρο έχει καθαρότερο και λεπτότερο άρωμα και γεύση.

     Τσίπουρο παράγεται και από την απόσταξη φρούτων, μούρων, σύκων, κούμαρων και από άλλες πρώτες ύλες. Το ούζο είναι παρόμοιο με το τσίπουρο, αλλά έχει λίγο απόσταγμα και το περισσότερο προϊόν είναι χημικό παρασκεύασμα.

     Ακολούθησαν ερωτήσεις και απορίες από τους μαθητές οι οποίοι εντυπωσιάστηκαν από την επίσκεψη αυτή. Εμείς οι δάσκαλοι και οι μαθητές ευχαριστήσαμε θερμά για τη φιλοξενία, ξενάγηση και ενημέρωση τον κ. Βρούζο με τους συνεργάτες του και πήραμε το δρόμο της επιστροφής.                     

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ

Όταν μέσα στην τάξη ξεκινήσαμε τη συζήτηση για τη διαδικασία και την ιστορία παραγωγής τσίπουρου, στο μυαλό μας ήρθαν εικόνες από τα καλοκαιρινά βράδια στο χωριό με τους παππούδες μας που μαζεύονταν και οι συζητήσεις τους διαχέονταν με τη μυρωδιά του τσίπουρου.

Ξεκινήσαμε με το λεωφορείο από το σχολείο μας και σε λίγη ώρα ήμασταν στο οινοποιείο της Περίστασης. Στο χώρο που πήγαμε μας καλωσόρισε ο κύριος Σωτήρης. Ήτανε ένας μικρός χώρος και μέσα υπήρχε το  καζάνι μέσα στο οποίο έβραζε το τσίπουρο. Πάνω στο καζάνι υπήρχε σωλήνας από όπου οι ατμοί οδηγούνταν  σε έναν ψυκτήρα και υγροποιούνταν. Μετά είδαμε το γραδόμετρο. Μ’ αυτό μετράμε πόση ποσότητα οινοπνεύματος περιέχει το τσίπουρο μετά τη δεύτερη βράση όταν έχουν προσθέσει και γλυκάνισο. Μετά είδαμε τη μεγάλη δεξαμενή για τα φλούδια, δηλαδή τα στέμφυλα. Αργότερα μιλήσαμε και είπαμε κάποιες απορίες που είχαμε.

Ήταν μια πιολύ καλή εμπειρία για όλους μας.

 Άρτεμις Γεωργακίδου-Μαρία Τσικοπούλου ΣΤ1

ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ

Τι βλέπω στην τηλεόραση.

Στο σπίτι μας έχουμε δύο τηλεοράσεις. Βλέπουμε όλη η οικογένεια. Μόνο που εγώ πρέπει να βλέπω αυτά που είναι κατάλληλα για την ηλικία μου. Στο χέρι μας είναι να χρησιμοποιούμε σωστά την τηλεόραση. Εγώ συνήθως βλέπω τα Σαββατοκύριακα ή τ’ απογεύματα μετά τα μαθήματα.                                               

                   ΠέτροςΓαναλόπουλος Β1

Μια αστεία ιστοριούλα

Φέτος το καλοκαίρι πήγαμε με τη μαμά μου και τους παππούδες στη θάλασσα. Μείναμε

σε ένα ξενοδοχείο μπροστά στη θάλασσα.

  Ένα απόγευμα πήγαμε να κάνουμε μπάνιο. Εγώ ετοιμάστηκα να βουτήξω. Έκλεισα τα μάτια, το στόμα και τη μύτη και προσπάθησα να βουτήξω έτσι, και πάω να βουτήξω και σπάω το κεφάλι μου!

  Ήταν ένα κούτσουρο ένα μέτρο. Φοβήθηκα πολύ. Ύστερα το πήρα κι έκανα τον καπετάνιο επάνω του. Δεν ήξερα ότι έστριβε και «μπλουμ» έπεσα μέσα. Η μαμά μου έτρεξε

και μου είπε «Πρόσεχε!». Εκείνη τη στιγμή φοβήθηκα τόσο πολύ που η καρδιά μου χτυπούσε 30 φορές το λεπτό. Όλοι έλεγαν: «Άνθρωπος στη θάλασσα!».

  Εύχομαι να μη μου ξανασυμβεί!

                  Γιώργος Τσερτεκίδης Γ2

Τ’ αδέρφια μου

Εγώ δυστυχώς δεν  έχω αδέρφια αλλά κατά κάποιο τρόπο είμαι τυχερή γιατί τα έχω όλα δικά μου.

Ξέρω πως τα μικρά αδέρφια είναι όλα

« Καπετάν  της φασαρίας», δεν σ’ αφήνουν σε ησυχία. Εγώ άμα είχα αδέρφια θα ήθελα να έχω άλλα δύο. Επίσης θα ήθελα να ήταν  κορίτσια, όμορφα, με καστανά μαλλιά και μάτια. Όμως θα ήθελα να ήταν το μυαλό τους « καθαρό » και να μη μου αντιμιλάν, αλλιώς θα έτρωγαν δυο μπατσούλες. Καλά είναι να τα ‘χεις γιατί έχεις να εκτονωθείς πάνω τους. Είναι ωραία να έχεις αδέρφια κι ας είναι και εννιά μηνών κι ας σε ξυπνάν το βράδυ κι ας σου  «σπαν τα νεύρα», είναι αδέρφια σου, αυτό πιστεύω εγώ. Όταν μεγαλώσεις θα σου χρειαστούν στο να πηγαίνεις εκεί και να λες τα μυστικά σου και πολλά άλλα.

Μακάρι να είχα αδέρφια.

Χριστίνα  Σιαμάγκα  Δ2

ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Μια μέρα η μαμά έστειλε τον Τοτό να αγοράσει δύο γάλατα Νουνού. Αυτός γύρισε σπίτι κρατώντας μόνο ένα. Τον ρωτά η μαμά του:

-Που είναι το άλλο;

-Και ο Τοτός απαντά:

-Γάλατα υπάρχουν πολλά. Νουνού όμως ένα.

                      Μπήτου Ναυσικά Γ3

 

Δύο ψύλλοι βγαίνουν από τον κινηματογράφο:

-Λοιπόν θα πάμε με τα πόδια ή θα πάρουμε κανέναν άνθρωπο.

         Παπαγρηγορίου Δημήτριος Ε2

 

Ο ταχυδρόμος φέρνει γράμμα στον Γιωρίκα κι εκείνος του λέει: Διάβασέ το εσύ, γιατί έχω λίγη δουλειά.

Ο ταχυδρόμος το ανοίγει και του λέει:

-Μα εδώ δε λέει τίποτα.

Κι ο Γιορίκας του απαντά:

-Α! θα είναι από τον Κωστίκα. Δε μιλιόμαστε!

                 Κώστας Μητσιμπόνας Δ3

 

Δύο φαλακροί συζητούν έντονα:

-Πρόσεξε τα λόγια σου γιατί θα πιαστούμε από τα μαλλιά!

 

Ο Τοτός γκρινιάζει στη μητέρα του που το αυγό του

είναι κρύο:

-Καλά ρε μαμά. Το αυγό μου σε κρύο νερό το βράζεις;

                                 Γεωργία Τσικοπούλου Ε3

ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ

ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

Επιμορφωτικό σεμινάριο πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας στις αρχές της σχολικής χρονιάς από τον Σχολικό Σύμβουλο της α΄ εκπαιδευτικής περιφέρειας του νομού μας, κ. Νίκο Καραϊσκο. Τα θέματα του Σεμιναρίου ήταν: 1. Καθημερινή διδακτική πράξη και 2. Παρουσίαση του ΚΔΑΥ (Κέντρο Διάγνωσης, Αξιολόγησης και Υποστήριξης). Το σεμινάριο παρακολούθησαν οι εκπαιδευτικοί των σχολείων της πόλης που ανήκουν στην α΄ περιφέρεια, οι οποίοι άκουσαν με ενδιαφέρον τις εισηγήσεις του Σχολικού Συμβούλου και των Υπευθύνων του ΚΔΑΥ.

ΗΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΠΟΔΗΛΑΤΟ

Το Σεπτέμβριο ο Δήμος Κατερίνης συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις για μια πόλη χωρίς αυτοκίνητο, διοργάνωσε ημέρα αφιερωμένη στο ποδήλατο, μοιράζοντας συμβολικά ποδήλατα σε μαθητές σχολείων της πόλης και διοργανώνοντας ποδηλατοδρομία. Από το σχολείο μας κληρώθηκαν οι μαθητές Φαρφούρης Κων/νος και Ουκουτζιόγλου Σόνια οι οποίοι παρέλαβαν τα ποδήλατά τους από το Δήμαρχο.

ΕΠΕΤΕΙΟΙ 16ης-28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Με μεγάλη τιμή γιορτάστηκαν στο σχολείο μας οι επέτειοι της απελευθέρωσης της Κατερίνης και του “ΟΧΙ” Οι μαθητές της Γ΄ και Δ΄ τάξης με τη βοήθεια της χορωδίας  είπαν ποιήματα, έπαιξαν σκετς, τραγούδησαν και μας έκαναν να θυμηθούμε τα γεγονότα εκείνα, τα τόσο ηρωικά και ένδοξα για την πόλη μας και την πατρίδα μας. Ομιλίες έγιναν από τους δασκάλους Μπατζογιάννη Τάσο και Ζιάκα Τζένη. Συγχαρητήρια σε όλους.

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Γιορτάστηκε και φέτος  στο σχολείο μας η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Οι μαθητές της Ε΄ τάξης με τη φροντίδα των δασκάλων τους μίλησαν για το χρονικό των ημερών εκείνων που συγκίνησαν όλους τους Έλληνες. Ομιλία έκανε η δασκάλα Μαλεζά Βάσω. Συγχαρητήρια σε όλους.

ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

Δύο θεατρικές παραστάσεις παρακολούθησαν μαθητές του σχολείου μας το Σεπτέμβριο. Οι μαθητές των τάξεων Α΄-Β΄-Γ΄ παρακολούθησαν στο Κινηματοθέατρο Ευκαρπίδη το έργο “Αργώ”  από τον θίασο “Πήγασος”, ενώ οι μαθητές των τάξεων Δ΄-Ε΄-ΣΤ΄ παρακολούθησαν στην “Εκάβη” την παράσταση “Οι Άθλιοι” από τον θίασο “Νεανική Σκηνή”.