Κεντρική σελίδα Επάνω 1ο Τεύχος 2ο Τεύχος 3ο Τεύχος 4ο Τεύχος 5ο Τεύχος 6ο Τεύχος 7ο Τεύχος 8ο τεύχος 9ο Τεύχος Βράβευση 10ο Τεύχος 11ο Τεύχος 12ο Τεύχος 13ο τεύχος 14ο τεύχος 15ο τεύχος 16o τεύχος

 

"Η ΠΕΝΑ ΜΑΣ"

Περιεχόμενα του 5ου τεύχους

  • Τόποι της Πιερίας: Πέτρα-Μόρνα-Άγιος Δημήτριος

  • Διήγημα: Μια περιπέτεια στο κάστρο

  • Ο Οδοντίατρος μας συμβουλεύει

  • Ποντιακός Ελληνισμός

  • Τσουνάμι: Η μεγάλη καταστροφή

  • Εφευρέσεις που άλαξαν τη ζωή μας

  • Σκέφτομαι και Γράφω

  • Ανέκδοτα

  • Τα νέα μας

 

ΤΟΠΟΙ ΤΗΣ ΠΙΕΡΙΑΣ

                                                                                                        ΠΕΤΡΑ ΟΛΥΜΠΟΥ                                                                                                                                

     Το χωριό Πέτρα Ολύμπου χτίστηκε στις αρχές του 20 αιώνα.  Το  χωριό πήρε το όνομά του από το μοναστήρι της Πέτρας που υπάρχει μέχρι σήμερα στο Σανατόριο αλλά και από τα στενά της Πέτρας που βρίσκονται κοντά. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν εργάτες της μονής ενώ αργότερα το χωριό επεκτάθηκε λόγω ερχομού και άλλων κατοίκων από γύρω χωριά (Κοκκινοπλό), αλλά και από νομάδες που μετακινούνταν με τα κοπάδια τους. Ο οικισμός τα πρώτα χρόνια ανήκε στην κοινότητα Βροντούς και τη δεκαετία του 1970 στην κοινότητα Φωτεινών. Σήμερα ανήκει στον ομώνυμο Δήμο της Πέτρας.

    Πολύ παλιότερα, στη θέση αυτή υπήρχε η Λόκοβη, που είχε πολλούς κατοίκους. Οι παλιοί κάτοικοι ζούσαν από τη γεωργία και τη κτηνοτροφία. Η Λόκοβη όμως καταστράφηκε λόγω μιας φοβερής αρρώστιας, χολέρας, που μάστιζε την περιοχή. Πριν χτιστεί το μοναστήρι η περιοχή ανήκε στον Αλή πασά των Ιωαννίνων. Έχουν βρεθεί παλιά πήλινα σκεύη, δικέλια, τσαπιά από την εποχή της παλιάς Λόκοβης.

    Πέντε χιλιόμετρα πριν από τον οικισμό βρίσκονται τα ιστορικά στενά της Πέτρας μέσα σε μία εντυπωσιακή ρεματιά του Ολύμπου. Στην ανατολική τους είσοδο, σε ένα εντυπωσιακό απόκρημνο βράχο βρίσκονται υπόλοιπα Βυζαντινού Κάστρου, κτισμάτων και λιθόστρωτου δρόμου. Μία τοξωτή γέφυρα και μία εκκλησία είναι τα μοναδικά δείγματα που μαρτυρούν την μακραίωνη ιστορία του παλιού οικισμού της Πέτρας.

Στο χώρο του παλιού σανατορίου βρίσκεται η Ιερά Μονή της Παναγίας του 11ου αιώνα.

    Η περιοχή προσφέρεται για ήρεμους περιπάτους, ξεκούραση, πεζοπορία και ορειβασία, ενώ ακολουθώντας το δασικό δρόμο, συναντούμε τις μοναδικές φυσικές ομορφιές του Ολύμπου.

Κώστας Φαρφούρης-Κουτσής Δημήτρης ΣΤ1

 

ΜΟΡΝΑ

     Ανάμεσα σε δύο κατάφυτες πλαγιές των Πιερίων, γεμάτες από πλούσια δάση με οξιές, πεύκα, καστανιές, βελανιδιές, βρίσκεται το παλιό χωριό Μόρνα .  Το χωριό πήρε το όνομά του ή από πολλά δέντρα  μουριάς, συκιάς και βάτων που παρήγαγαν μούρα και που υπήρχαν στη γύρω περιοχή όταν ιδρύθηκε ή από το τούρκικο Μόρνο που σημαίνει Σκοτεινό . Αργότερα ονομάστηκε  Σκοτεινά επειδή βρίσκεται στο βάθος  της χαράδρας και είναι ανήλιο τις περισσότερες ώρες της ημέρας . Το χωριό χτίστηκε στη δύσβατη αυτή περιοχή για να προφυλαχτεί από τους Τούρκους, γιατί ιδρύθηκε την εποχή της Τουρκοκρατίας.  

    Ο πρώτος που ήρθε στο χωριό ονομαζόταν Γάκης και ήρθε μάλλον από τα χωριά του Σουλίου, όπως και άλλες οικογένειες. Άλλοι πάλι ήρθαν από το Καταφύγι ή από το Πλατανόρεμα Κοζάνης.

   Το χωριό είχε περίπου τριάντα διώροφα λιθόχτιστα σπίτια και οι κάτοικοί του ασχολούνταν με τη γεωργία των δημητριακών, της πατάτας, των φασολιών, αλλά και με την κτηνοτροφία και την υλοτομία

   Προπολεμικά λειτουργούσε στο χωριό εργοστάσιο ξυλείας, όπου εργάζονταν πολλοί άνθρωποι. Το εργοστάσιο γύρω στα 1960 μεταφέρθηκε στο Λιτόχωρο. Οι κάτοικοι τότε αποφάσισαν να μετακινηθούν στην τοποθεσία του σημερινού χωριού Φωτεινά, επιλέγοντας σε αντίθεση με το παρελθόν ένα μέρος προσήλιο.

    Η Μόρνα βρίσκεται στα ομώνυμα στενά απ όπου περνάει ο δρόμος προς Φτέρη και Σέρβια. Την περίοδο της Κατοχής το 1943 έγιναν μια σειρά από σαμποτάζ στις οδικές αρτηρίες και συγκρούσεις με τους Γερμανούς σε διάφορα χωριά. Ησημαντικότερη σύγκρουση έγινε γύρω από το δασαρχείο της Μόρνας όπου οι Γερμανοί περικύκλωσαν το διοικητή της 10ης Μεραρχίας και τους άντρες του.

   Σήμερα υπάρχει δρόμος ευκολοδιάβατος που συνδέει την Πιερία με την Κοζάνη μέσω της οδού Φωτεινών-Σκοτεινών-Φτέρης.

   Η θέα του εγκαταλειμένου οικισμού της Μόρνας μας μεταφέρει σε περασμένους αιώνες, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και ανέσεις, με ανθρώπους που προσπαθούν να βρούν μέρη απρόσιτα για να κατοικήσουν ασφαλείς από διάφορους εχθρούς.

     Υπάρχουν δυο εκκλησίες η Αγία Παρασκευή που βρίσκεται στο κοιμητήριο του χωριού και έχει ρυθμό  βασιλικής με τρούλο. Εκεί κατέφυγαν οι κάτοικοι του χωριού την περίοδο της κατοχής για να γλιτώσουν από τους Γερμανούς, οι οποίοι σκότωσαν τον παπά του χωριού μαζί με 14 χωριανούς και δύο μικρά παιδιά.

  Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, με εικόνες από την τουρκοκρατία, έπεσε δύο φορές, ενώ γινόταν  λειτουργία χωρίς να πάθει κανείς τίποτα. Την τελευταία φορά έπεσε το 1950 και χτίστηκε καινούρια που την εγκαινίασε το 1957 ο Μητροπολίτης Βαρνάβας.           

Παπανικολάου Ειρήνη Ε1

 

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Ο Άγιος Δημήτριος Πιερίας είναι ένα  ορεινό χωριό κοντά στα όρια (σύνορα) με το νομό Λάρισας. Παλιά στη θέση αυτή υπήρχε ένα μοναστήρι  του Αγίου Δημητρίου. Γύρω από το οποίο συγκεντρώθηκαν οι κάτοικοι τεσσάρων οικισμών που βρίσκονταν στην περιοχή καθώς και άλλοι κυνηγημένοι απ τους Τούρκους.

Οι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Τα προϊόντα που έπαιρναν, πατάτες, φασόλια, καρύδια, κάστανα, τυρί , κρέατα κ.ά.  εκτός από τη διατροφή τους τα  εμπορεύονταν. 

Υπήρχαν όμως και άλλα επαγγέλματα, όπως: σαμαράδες, κουρείς, τσαγκάρηδες, μαραγκοί, χτίστες, σιδεράδες( χαλκιάδες) κ.ά.

Οι γυναίκες εκτός απ τη δουλειά στο σπίτι και στα χωράφια ύφαιναν και κεντούσαν.

Αρχηγός στην οικογένεια ήταν ο πατέρας και στις μεγάλες οικογένειες ο παππούς. Αυτός έπαιρνε τις αποφάσεις και διαχειρίζονταν τα οικονομικά του σπιτιού.

Οι διασκεδάσεις τους ήταν : οι γιορτές, τα πανηγύρια, οι γάμοι και τα βαφτίσια.

Πανέμορφο είναι το δάσος του χωριού, αλλά και όλη η διαδρομή προς και από το χωριό. Λίγα χιλιόμετρα μακριά του χωριού έχει βρεθεί και αρχαίο νεκροταφείο.

Ένα από τα σπουδαιότερα έθιμα είναι Τα Λαγκατζάρια που γίνονται την Πρωτοχρονιά. Μια μεγάλη ομάδα από 15-20 άνδρες μεταμφιέζονται και φορώντας κουδούνια πηγαίνουν σε όλα τα σπίτια όπου τους κερνούν.

Σας περιμένουμε όλους στο χωριό μας για μια όμορφη εκδρομή.

Όλγα Γκουτζήκα ΣΤ2-Αλέξανδρος Τσαούσης ΣΤ1

 

ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ

  Το απόγευμα, καθώς τελείωσα τα μαθήματά μου, βγήκα στο μπαλκόνι κι είδα το Στράτο να κάθεται σε μια καρέκλα στο μπαλκόνι του. Το σπίτι του ήταν απέναντι απ το δικό μου.

-Γεια σου Στράτο, τι κάνεις; ρώτησα χαιρετώντας το Στράτο που γύρισε προς το μέρος μου.

-Καλά, μόλις τελείωσα τα μαθήματά μου και δεν ξέρω τι να κάνω, είπε ο Στράτος ξεφυσώντας.

-Έχω μια ιδέα, είπα χαρούμενος.

-Τι είδους ιδέα, ρώτησε ο Στράτος ανέμελα.

-Πάμε να εξερευνήσουμε το κάστρο; ρώτησα.

~-Ωραία, πάμε. Λοιπόν θα συναντηθούμε εδώ κατά τις εννιά η ώρα, είπε ο Στράτος μπαίνοντας μέσα.

  Βράδιασε γρήγορα. Εγώ -αφού ετοιμάστηκα-, βγήκα στην αυλή του σπιτιού μου. Μετά από λίγα λεπτά βγήκε κι ο Στράτος, χωρίς να με δει. Εγώ του έκανα σινιάλο κι εκείνος με είδε.

-Τι πήρες μαζί σου, με ρώτησε ο Στράτος.

-Το μεταλλικό σπαθί, που μας έφεραν οι γονείς μας, όταν πήγαν στη Βιέννη. Πήρα ακόμη, σπάγκο, μαντίλια, γάντζους και φακούς, είπα δείχνοντας την τσάντα μου.

-Κι εγώ τα ίδια πήρα, είπε α Στράτος.

  Ξεκινήσαμε, χωρίς να χάσουμε χρόνο. Ώσπου φτάσαμε στο δάσος, λίγα χιλιόμετρα απ τα σπίτια μας.

  Μόλις διασχίσαμε το δάσος και φτάσαμε στο τέλος, το θέαμα ήταν τρομακτικό: Όλα ήταν θεοσκότεινα, το κάστρο δε φαινόταν, παρά μόνο όταν το φώτιζαν οι κεραυνοί. Στο πρόσωπο του Στράτου ζωγραφίστηκε μια έκφραση τρόμου. Ανάψαμε τους φακούς μας και προχωρήσαμε, μα σταματήσαμε απότομα, γιατί παραλίγο να πέσουμε στον γκρεμό που υπήρχε μπροστά μας.

  Κοιτάξαμε τριγύρω κι είδαμε ένα στενό πέρασμα.

  Προχωρήσαμε προσεχτικά, για να μην πέσουμε. Κάποια στιγμή ο Στράτος γλίστρησε, αλλά τον έπιασα αμέσως.

Μόλις επιτέλους!- φτάσαμε στο τέλος του περάσματος με σκυμμένα τα κεφάλια -για να κοιτάμε που πατάμε όταν περνούσαμε απ το στενό πέρασμα-, ξεχαστήκαμε και δεν τα σηκώσαμε. Ξαφνικά, είδα μπροστά μου δυο μεγάλα παπούτσια, σήκωσα το κεφάλι μου κι είδα έναν μεγαλόσωμο φρουρό μ ένα κοντάρι στο χέρι.

-Τρέχα, Στράτο! του φώναξα ξεφεύγοντας μέσα απ τα πόδια του.

~Κάναμε πολλούς κύκλους και σε κάθε κύκλο έβγαιναν κι άλλοι φρουροί, λες και το κάστρο τους γεννούσε.

  Όταν κάναμε πια πέντε κύκλους φώναξα λαχανιασμένος στο Στράτο:

-Πρέπει να κοιτάξουμε καλύτερα για να βρούμε την πόρτα.

-Σωστά. Να τη! φώναξε ο Στράτος δείχνοντας μια τεράστια ξύλινη πόρτα.

  Όρμησα τράβηξα, μαζί με το Στράτο, μεμιάς το μοχλό κι εκείνη άνοιξε αυτόματα. Τρέξαμε με το Στράτο μέσα.

  Το κάστρο ήταν σκοτεινό, κρύο, και κάθε τόσο πετούσαν νυχτερίδες πάνω απ το κεφάλι σου.

Μετά από πολύ τρέξιμο, οι φρουροί μας έχασαν. Περπατούσαμε, ώσπου φτάσαμε σε μια στροφή. Στον τοίχο είδαμε μια τεράστια σκιά, ενός μεγαλόσωμου φρουρού. Κολλήσαμε με το Στράτο στο τοίχο και κρατήσαμε τις ανάσες μας. Η έκπληξή μας ήταν μεγάλη μόλις είδαμε πως ο φρουρός ήταν ένας κοντός και μικρόσωμος άντρας. Ευτυχώς πέρασε χωρίς να μας δει. Μόλις απομακρύνθηκε, εγώ έστριψα κι ο Στράτος έκανε το ίδιο. Όμως κατά λάθος κλότσησε ένα πετραδάκι κι ο φρουρός μας κατάλαβε. Γύρισε και μας πήρε στο κυνήγι.

  Μετά από ώρες τρεξίματος φτάσαμε σε αδιέξοδο. Ο φρουρός μας βρήκε. Εγώ ψιθύρισα κάτι στο αυτί του Στράτου. Τέντωσα το χέρι μου κι έπιασα το σπαθί, ο φρουρός έκανε το ίδιο.

  Ξέσπασε μια φοβερή μάχη. Εγώ απέκρουα επιδέξια τις αδέξιες κινήσεις του φρουρού. Τότε ο Στράτος μπήκε στη μέση με το σπαθί στο χέρι και χτύπησε το σπαθί του φρουρού. Εκείνο γύρισε και κατευθυνόταν προς τον άντρα. Εκείνος πανικοβλημένος έκανε ένα μικρό βήμα καθώς και τα πόδια του ήταν μικρά-. Αλλά το σπαθί τον πέτυχε απ το πίσω μέρος του γιακά, μετά καρφώθηκε στο πάτωμα. Ο φρουρός είχε παγιδευτεί, το σπαθί ήταν περασμένο απ το πίσω μέρος του γιακά και καρφωμένο στο πάτωμα. Εγώ του έδεσα τα χέρια και του έκλεισα το στόμα με μαντίλι και γυρίσαμε για να φύγουμε, αλλά σταματήσαμε. Από πίσω μας εμφανίστηκαν οι φρουροί κι άρχισαν να μας κυνηγούν. Μάλλον δεν ήταν αδιέξοδο, αλλά μυστικό πέρασμα.

 -Στράτο τρέξε προς την πόρτα, φώναξα και ξεκινήσαμε να τρέχουμε για τρίτη φορά σήμερα.

  Βρήκαμε αμέσως την πόρτα και βγήκαμε έξω. Οι φρουροί μας κυνηγούσαν. Φτάσαμε στο στενό. Οι φρουροί συνέχισαν να μας ακολουθούνε. Όταν φτάσαμε στη μέση του στενού, οι φρουροί γλίστρησαν κι έφυγαν όλοι μαζί κάτω, μόνος ένας έμεινε και μας κυνηγούσε.

   Φτάσαμε στο δάσος. Τώρα πηγαίναμε προς μια κατεύθυνση. Ο φρουρός ήταν ακριβώς από πίσω μας τέντωσε τα χέρια του για να μας πιάσει εμείς στρίψαμε ο φρουρός καρφώθηκε πάνω στο δέντρο που μας έκανε να στρίψουμε. Μετά έπεσε κάτω λιπόθυμος μ ένα μεγάλο καρούμπαλο στο κεφάλι του. Σε λίγο φτάσαμε σπίτια μας.

   Αυτή την περιπέτεια δεν θα την ξεχάσω ποτέ!

Γιώργος Κατωνίδης Ε1

 

Ο ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ ΜΑΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ

Το σχολείο μας επισκέφθηκε πριν λίγο καιρό εθελοντική ομάδα του ΙΚΑ Κατερίνης αποτελούμενη από τον οδοντίατρο κ. Θεοτοκάτο Χρήστο και την κ. Χριστοδούλου Αγγελική, οι οποίοι συμμετέχοντας σε πρόγραμμα προληπτικού οδοντιατρικού ελέγχου, έκαναν οδοντολογική εξέταση στους μαθητές της Α΄ τάξης και ενημέρωσαν τους ίδιους και τους γονείς τους σχετικά με την υγιεινή των δοντιών.

Είναι μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία και προσπάθεια με θετικά αποτελέσματα που ελπύζουμε να συνεχιστεί. Τους ευχαριστούμε πολύ.

Ο κ. Θεοτοκάτος είχε την προθυμία και ευχαρίστηση να μας δώσει μερικές συμβουλές για την υγιεινή των δοντιών μας.

 

Τα δόντια μας είναι ένα μικρό κομμάτι του σώματός μας, αλλά παίζουν σημαντικό ρόλο για να έχουμε καλή υγεία και να ζούμε χαρούμενοι.

Ο πρώτος ρόλος τους είναι ότι μας βοηθάνε να μασήσουμε τις τροφές μας. Ο δεύτερος ότι μας βοηθάνε να μιλάμε σωστά και ο τρίτος ότι με το λευκό χρώμα που έχουν μας κάνουν πιο όμορφους.

Όταν όμως τα δόντια μας δεν είναι καλά (δηλ. είναι άρρωστα) το χρώμα τους αλλάζει και φαίνονται μαύρα. Αυτές οι μαυρίλες δεν είναι τίποτα άλλο από τρύπες, που έγιναν στα δόντια και εμείς οι οδοντίατροι τις λέμε τερηδόνες. Όταν τα δόντια μας έχουν τερηδόνες, δεν μπορούμε να μασήσουμε καλά το φαγητό μας γιατί πονάνε, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουμε να χαλάσουμε το στομάχι μας. Επίσης εξαιτίας των τερηδόνων, τα δόντια μας δε φαίνονται ωραία και το στόμα μας μυρίζει άσχημα και έτσι ντρεπόμαστε να μιλήσουμε ή να γελάσουμε.

Τα δόντια μας χαλάνε επειδή: α) δεν τα πλένουμε, β) τρώμε πολλά γλυκά και ειδικά αυτά που κολλάνε ανάμεσα στα δόντια, και 3) δεν πάμε τακτικά (ανά 6 μήνες) στον οδοντίατρό μας για προληπτικό έλεγχο και καθαρισμό.

Αντίθετα για να έχουμε όμορφα και γερά δόντια πρέπει:

1)Να τα πλένουμε κάθε μέρα, το βράδυ και το πρωί (αν μπορούμε και το μεσημέρι) με την δική μας οδοντόβουρτσα  (και ποτέ κάποιου άλλου). Αυτή την οδοντόβουρτσα να την αλλάζουμε κάθε 4 μήνες.

2) Να τρώμε κάθε μέρα τις σωστές τροφές, στις σωστές ώρες. Έτσι ποτέ δε θα πηγαίνουμε το πρωί στο σχολείο χωρίς να έχουμε φάει καλά. ένα καλό πρωινό, μας βοηθάει να έχουμε δύναμη για το σχολείο.

Στα διαλείμματα θα τρώμε μόνο σάντουιτς και χυμούς χωρίς ζάχαρη.

Το μεσημέρι στο σπίτι, θα τρώμε το φαγητό που έχει φτιάξει η μητέρα μας μαζί μα σαλάτα. Μετά το φαγητό θα τρώμε πάντοτε φρούτα και στο τέλος λίγο γλυκό.

Το απόγευμα θα τρώμε κάτι ελαφρά, ενώ το βράδυ θα τρώμε το φαγητό με τη σαλάτα και το φρούτο.

Τα φρούτα και τα λαχανικά κάνουν καλό στα δόντια μας γιατί όταν τα δαγκώνουμε μας τα καθαρίζουν. Επίσης κάνουν καλό στα μαλλιά μας, στο δέρμα μας, στα μάτια μας και τέλος σ όλη την υγεία μας.

 

Όλα τα γλυκά όπως ξέρετε κάνουν κακό στα δόντια μας, γι αυτό δεν πρέπει να τα τρώμε. Δυστυχώς όμως, είναι πολύ δύσκολο να μην φάει κάποιο παιδί καθόλου γλυκά. Έτσι εμείς οι οδοντίατροι, χωρίσαμε τα γλυκά σε δύο κατηγορίες, δηλ. στα γλυκά που κολλάνε πολύ ανάμεσα στα δόντια (αυτά μπορούμε να τα τρώμε αλλά σε μικρές ποσότητες). Τα γλυκά που κολλάνε στα δόντια είναι: οι καραμέλες, τα κρουασάν, οι σοκολάτες, η μερέντα, τα γλειφιτζούρια, οι τούρτες, τα γαριδάκια, τα πατατάκια, τα αναψυκτικά (Coca Cola, Sprite, Fanta, πορτοκαλάδες, λεμονάδες κ.ά). Τα γλυκά που μπορούμε να τρώμε είναι το γάλα με λίγη ζάχαρη, το γάλα με κακάο, το γάλα με μέλι. Επίσης κέικ, γιαούρτι, γιαούρτι με μέλι, με φρουτάκια, παγωτό ξυλάκι, χυμοί χωρίς ζάχαρη, τσίχλες χωρίς ζάχαρη.

3. Η συχνή επίσκεψη στον Οδοντίατρό μας (κάθε 6 μήνες) για προληπτικό έλεγχο των δοντιών μας (μήπως βρει καμία τερηδόνα), για καθαρισμό, για φθορίωση ή ακόμα να μας πει αν χρειάζεται να πάμε σε ορθοδοντικό.

Αν λοιπόν κάνετε ότι σας είπα, να ξέρετε ότι θα έχετε το πιο όμορφο χαμόγελο σε όλη την τάξη σας.

                        Θεοτοκάτος Χρήστος-Οδοντίατρος

 

Ο ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ-ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ

Πρν λίγο καιρό οι μαθητές των Ε3 και ΣΤ1 τμημάτων επισκέφθηκαν το Πολιτιστικό Κέντρο της Ένωσης Ποντίων. Εκεί ενημερώθηκαν για την ιστορία του Συλλόγου από την κ. Χατζηιωαννίδου και είδαν τα εκθέματα που υπάρχουν. Παράλληλα θυμήθηκαν τα ιστορικά γεγονότα τα οποία συνέβαλαν στο ξεριζωμό των Ποντίων από τα πατρογονικά τους μέρη. Ο δάσκαλος Γαλάνης Αντώνης φρόντισε να συγκεντρώσει το υλικό του ξεριζωμού των Ποντίων και μας το παρουσιάζει.

 

Από πολλές ιστορικές πηγές μαρτυρείται  η παρουσία των Ποντίων  στη Μ.  Ασία στα παράλια του Εύξεινου  Πόντου, από τη Σινώπη  στα Δυτικά, μέχρι  τον ποταμό Όφη  στα Ανατολικά Πρόκειται  για μια παρουσία  που χρονολογείται  από τις αρχές  της πρώτης χιλιετίας προ Χριστού

Το  Οθωμανικό καθεστώς δια μέσου  συστηματικά επεξεργασμένων πολιτικών, υπέβαλε τον Ποντιακό λαό  σε συνθήκες διαβίωσης τέτοιες , που έθεσαν σε κίνδυνο, αλλοίωσαν την ταυτότητα και διέσπασαν  την ενότητά του. Οι συνθήκες αυτές αποτελούσαν  σταθερά  αίτια συνεχούς φυγής εξόδου από τον Πόντο, ή αναζήτησης  ασφάλειας καταφυγίου στην ορεινή ενδοχώρα, στη Δυτική Ευρώπη και στη Ρωσία.

Μετά τη κατάληψη  της  Τραπεζούντας  το 1461 και παρά τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης  στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, οι Έλληνες  εγκατεστημένοι  στον Πόντο από τον 8ο αιώνα  π. Χ.  άρχισαν  και πάλι να προοδεύουν, για να κυριαρχήσουν  από τον 19ο αιώνα, στην οικονομική  κοινωνική και πολιτιστική ζωή του τόπου.

Το 1915 ήταν μια  χρονιά  ορόσημο για τον Ποντιακό Ελληνισμό της Μικράς Ασία. Τη χρονιά εκείνη, και ενώ όλα τα ευρωπαϊκά κράτη είχαν εμπλακεί  στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Τουρκικό καθεστώς εκπόνησε ένα σχέδιο  εξόντωσης  των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασία.

Με την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου  στην Τουρκία κηρύσσεται  επιστράτευση,  μουσουλμάνων και αλλοθρήσκων.  Οι  Πόντιοι αρνούνται να καταταγούν στον τουρκικό στρατό, λιποτακτούν  και βγαίνουν στα βουνά, κρύβονται και οργανώνουν αντάρτικο, χωρίς υποστήριξη από την Ελλάδα, χωρίς διασυνδέσεις  με τις μεγάλες  δυνάμεις, μόνοι, απομονωμένοι, αλλά με πίστη. Χιλιάδες πεθαίνουν από πείνα και κακουχίες.  Παράλληλα δεκάδες χωριά πυρπολούνται και λεηλατούνται, άμαχοι σφαγιάζονται από  άτακτα σώματα Τσετών, τους Οσμανλήδες.

Το Δεκέμβριο του 1916 εκπονήθηκε από τους Τούρκους στρατηγούς Εμβέρ και  Ταλαάτ σχέδιο εξόντωσης του άμαχου Ελληνικού πληθυσμού  του Πόντου που προέβλεπε άμεση εξόντωση  μόνο των ανδρών  των πόλεων  από 16-60 ετών και γενική εξορία όλων των ανδρών και γυναικόπαιδων των χωριών στα ενδότερα της Ανατολής  με πρόγραμμα σφαγής, όπου  η μανία των Τούρκων εκδηλώθηκε στο μεγαλύτερο βαθμό.

Πολλοί ή μάλλον οι περισσότεροι Πόντιοι πρόσφυγες πια εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Καυκάσου και της παραλίας της Γεωργίας ακολουθώντας το Ρωσικό στρατό.

Οι Πόντιοι πίστεψαν ότι το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου  Πολέμου το 1919 θα έφερνε  και το  οριστικό τέρμα στα δεινά τους, με τη γενική αμνηστία που παραχωρήθηκε. Επιτράπηκε  και η επιστροφή  των εκτοπισμένων , που ωστόσο σήμανε μεγαλύτερα και περισσότερα δεινά  Οι  εκκλήσεις των Ποντίων  να συμπεριληφθούν  στο ελληνικό  κράτος δεν εισακούστηκαν από τον  Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος θεωρούσε ότι ο Πόντος ήταν πολύ απομακρυσμένος από τις υπόλοιπες Ελληνικές περιοχές με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη  η υπεράσπισή του από τις τουρκικές επιδρομές. Η αποβίβαση  του ελληνικού στρατού  στη Σμύρνη  το Μάιο  του 1919 προκάλεσε νέο εθνικιστικό  παραλήρημα του  τουρκικού πληθυσμού.

Την ίδια ακριβώς εποχή  ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα και με αρχηγό τον αιμοβόρο και αιμοσταγή Τοπάλ Οσμάν  αρχίζει η δεύτερη φάση γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντο.  Οι τρόποι , οι μέθοδοι και τα μέσα που χρησιμοποίησαν οι τουρκικές κυβερνήσεις για να εξοντώσουν τον Ελληνισμό, είναι απίστευτα : επιστράτευση και εξόντωση νέων,τάγματα  εργασίας τάγματα θανάτου, στρατόπεδα  συγκέντρωσης κ.λ.π. Οι θάνατοι ήταν καθημερινό φαινόμενο. Εξορίες, φυλακές, σφαγές, κρεμάλες, πορείες θανάτου, εκτελέσεις εν ψυχρώ. Πυρπολήσεις, λεηλασίες, απελάσεις, βιασμοί,  πείνα, ψείρα , κρύο, αρρώστιες, εξισλαμισμοί , παιδομάζωμα, γενιτσαρισμός.

Οι θηριωδίες και οι βαρβαρότητες αυτές  κλιμακώνονται και εκτελούνται κατόπιν διαταγής  του αρχηγού του κεμαλικού στρατού  Νουρεντίν Πασά του μετέπειτα σφαγέα του Ελληνισμού  της Σμύρνης  και του προσωπικού δήμιου  του Αρχιεπισκόπου  Σμύρνης Χρυσόστομου.

Τον Οκτώβριο  του 1922 με μεσολάβηση  των συμμαχικών δυνάμεων  η ελληνική κυβέρνηση  και ο Κεμάλ  συμφώνησαν  να μεταφερθούν  οι Έλληνες  του Πόντου  με τουρκικά καράβια  στην Κωνσταντινούπολη  και από εκεί με ελληνικά στην Ελλάδα . Το προσφυγικό ρεύμα  θα συνεχιστεί  και σε όλη τη διάρκεια του 1923.

Η κατάστασις των χριστιανών  των άνω περιφερειών είναι οικτρότατη . Στην ύπαιθρο  δεν υπάρχουν πλέον  κάτοικοι. Όλα τα χριστιανικά  χωριά  έχουν πυρποληθεί , ενώ από τους κατοίκους, άλλοι απελάθηκαν και σφαγιάσθηκαν καθ οδόν και άλλοι, αφού συνελήφθησαν,  δολοφονήθηκαν επί τόπου ή κάηκαν ζωντανοί. Αυτά ανέφερε σε έκθεσή του το ελληνικό  Γενικό  Επιτελείο Ναυτικού το Μάιο του 1922.

 

Και άραντες  τότε  επ  ώμων  τη θλίψη , την απογοήτευση , με ό,τι  μπορούσαν να κουβαλήσουν  από υλικά αγαθά, ξεκινούν. Φέρνουν  μαζί τους όχι μόνο  τη νοσταλγία  για τις αλησμόνητες πατρίδες , αλλά και τα τραγούδια ,τους  Βυζαντινούς Θρήνους για την πτώση της Αυτοκρατορίας  της Τραπεζούντας και για το κλέος  των Κομνηνών , φέρνουν  τα ιερά και τα όσια . Τα δισκοπότηρα  και τα ευαγγέλια , τα οστά των κεκοιμημένων Αγίων ,ως μία  νέα ανθρώπινη , βιβλική κιβωτό.

Επιμέλεια και συλλογή πληροφοριών:Γαλάνης Αντώνης

 

ΤΣΟΥΝΑΜΙ

   Πριν λίγο καιρό έγινε μια μεγάλη κατατροφή στην Ν. Ασία που χτυπήθηκε από τα Τσουνάμι. Όλοι μας, μικροί και μεγάλοι είδαμε με συγκίνηση και αγωνία τι πόνο και συμφορά έφερε στους λαούς της περιοχής και προσπαθήσαμε να τους βοηθήσουμε με κάθε τρόπο. Ας δούμε όμως τι είναι αυτά τα τσουνάμι, μια λέξη που θα ηχεί από δω και μπρος στα αυτιά μας.            

Τα τσουνάμι δεν είναι απλά παλιρροϊκά  κύματα, είναι μια σειρά τεράστιων, γιγαντιαίων, κυμάτων που προκαλείται από ένα υποθαλάσσιο σεισμό, από μια ηφαιστειακή έκρηξη, από μια γεωλήσθηση  του πυθμένα των ωκεανών, από μια  πυρηνική έκρηξη ή δοκιμές, ακόμα και σε μια σύγκρουση μετεωριτών με τη γη. Τα τσουνάμι,  στον ανοιχτό ωκεανό ,  τρέχουν με ταχύτητα  που φθάνει και τα 1000 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή προσεγγίζει την ταχύτητα του ήχου. Αλλά όταν το τσουνάμι πλησιάζει την ακτή ελαττώνεται η ταχύτητα του γιατί μειώνεται το βάθος της θάλασσας, όμως ταυτόχρονα αποκτά ολοένα μεγαλύτερο ύψος.

Ενώ στον ανοιχτό ωκεανό το ύψος αυτό δεν μπορεί να ξεπερνά τα 5 - 6 μέτρα, στην ακτή μπορεί να φτάσει τα 30 ή και τα 40 μέτρα. Εκεί οφείλεται και η μεγάλη καταστρεπτικότητά τους. Για να γίνει όμως τσουνάμι θα πρέπει ο υποθαλάσσιος σεισμός να είναι τουλάχιστον 6,5 Ρίχτερ και σε βάθος μικρότερο των 50 χιλιομέτρων.

   Το τσουνάμι ήτανε πάντα μια απειλή για την ανθρωπότητα. Το 1707 στην Ιαπωνία έγινε ένα καταστρεπτικό τσουνάμι και είχαμε 30.000 νεκρούς, ενώ στην Ιταλία ένα τσουνάμι, το 1908, άφησε πίσω του 120.000 νεκρούς. Στις 1 Νοεμβρίου του 1755 στη Λισσαβόνα θρηνήσαμε 60.000 νεκρούς. Και η τραγωδία συνεχίζεται στο Πακιστάν το 1970 με 800.000 νεκρούς. Μετά από 6 χρόνια στις Φιλιππίνες θρηνούμε 8.000 νεκρούς.

Το τσουνάμι πρωτοεμφανίστηκε στον Ελλαδικό χώρο το 1490π.Χ. εξαιτίας της έκρηξης του ηφαιστείου της Σαντορίνης  δημιουργήθηκε ένα τσουνάμι 120 μέτρων που θεωρήθηκε υπεύθυνο για την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού. Επίσης ξαναεμφανίστηκε τσουνάμι στην  Ελλάδα το 476π.Χ που κατέστρεψε το περσικό στόλο στην Ποτίδαια  της Χαλκιδικής. Μικρότερος αλλά υπαρκτός είναι ο κίνδυνος και στη Μεσόγειο θάλασσα. Στον ελλαδικό χώρο δε γίνονται τόσο ισχυροί σεισμοί, οι οποίοι από μόνοι τους να προκαλούν μεγάλα τσουνάμι. Το μέγεθος τους όμως είναι τέτοιο που μπορεί να υπάρξουν υποθαλάσσιες κατολισθήσεις. Τα νησιά στο κεντρικό Αιγαίο ίσως να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο όταν  γίνονται  σεισμοί.

                                                                                                Ομαδική εργασία των μαθητών της ΣΤ2

Γκουτζήκα Όλγα,  Καρατζιούλας Κωνσταντίνος, Κοντσέ Αφροδίτη,  Νικολαϊδου Χριστίνα, Παντελιά Ειρήνη, Τσικλιάς Φοίβος

 

ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

ΤΗΛΕΦΩΝΟ

 Ο  Αλέξανδρος Μπέλ   ανακάλυψε το τηλέφωνο με το οποίο μπορούσε κάποιος να μιλήσει με κάποιον άλλο που βρισκόταν μακριά.

 Στην αρχή μόνο δύο άνθρωποι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν κάθε τηλεφωνική γραμμή. Ένας άνθρωπος μπορούσε να πάρει ένα μήνυμα από έναν άλλο, άλλα δεν μπορούσε να καλέσει κανέναν άλλο. Για να τηλεφωνήσουν σε άλλους ανθρώπους που είχαν τηλέφωνο χρειαζόταν τηλεφωνικό κέντρο. Το κέντρο ένωνε τη μια γραμμή με την άλλη. Στην αρχή τη σύνδεση έκαναν οι τηλεφωνήτριες. Αργότερα γίνονταν από μηχανές αυτόματα από το τηλεφωνικό κέντρο. Σήμερα μπορούμε να μιλήσουμε σε όποιον θέλουμε από το τηλέφωνο σχηματίζοντας τον αριθμό που θέλουμε .

ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ

 Γύρω στο 1650, και με την επεξεργασία του γυαλιού και των φακών έγινε δυνατή η κατασκευή απλών μικροσκοπίων που βοήθησαν πολύ τους επιστήμονες στις έρευνές τους. Μερικά μπορούσαν να μεγεθύνουν τα αντικείμενα μέχρι 300 φορές.  Ο Antony Wan Leeuwnhoek, ολλανδικής καταγωγής κατασκεύασε το πρώτο μικροσκόπιο με το οποίο παρατήρησε μια σταγόνα νερού, αίμα, ιστούς κ.ά. Επίσης ανακάλυψε τα βακτήρια, τα οποία ονόμασε ζωύφια .

 ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ

 Οι αδελφοί Ράιτ στις 17 Δεκεμβρίου 1903 κατασκεύασαν μια μηχανή, που αν και ήταν βαρύτερη από τον αέρα θα μπορούσε να πετάξει. Έτσι με τον κατάλληλο κινητήρα και την κατάλληλη μορφή, έγινε η πρώτη επιτυχημένη τους πτήση καλύπτοντας 2,5 περίπου χιλιόμετρα κάνοντας το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα του ανθρώπου στον αέρα.

                                                                                                         Με το θέμα ασχολήθηκαν οι μαθητές:

Παπανικολάου Ειρήνη Ε1-Τσιάμης Χρήστος Ε3-Θαρραλίδης Νεκτάριος ΣΤ3-Ραμάι Ντένις ΣΤ3

                                       

ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ

"Ένας  γεροντάκος"

Κάθε  που  πάω  στο   σχολείο  συναντώ  έναν  γεροντάκο. Είναι  πολύ  καλός  άνθρωπος. Έχει  γκρίζα  μαλλιά, γαλανά  μάτια  και  συνήθως  φοράει  ένα  μαύρο  κοστούμι. Φοράει  μια  μαυροκίτρινη  γραβάτα  και  έχει  μια  ξύλινη   μαγκούρα. Έχει  δύο  εγγονάκια  που  είναι  αγοράκια  και  κάνουμε  παρέα. Είναι  οι  καλύτεροι  μου  φίλοι. Αυτός ο  γεροντάκος  τα  εγγόνια  του  τα  αγαπάει  πολύ.

  Τόσο  που  θα  ήθελα  να  τον  έχω  παππού!                

Θανάσης  Τζήκας   Β2

 

"Ένα ζώο που αγαπώ"

Στο χωράφι του παππού μου έχουμε ένα σκυλί που το λένε Κέρβι. Είναι περίπου τεσσάρων ετών.

Έχει καφέ τρίχωμα και μαύρα μάτια. Είναι πολύ γρήγορο σκυλί. Όταν πάω στο χωράφι παίζω μαζί του πολλά παιχνίδια. Με κυνηγάει, τον κυνηγάω, του πετάω ένα ξύλο κι αυτός το φέρνει. Πολλές φορές παίρνω και το φίλο μου στο χωράφι για να παίξει με τον Κέρβι.

Μια φορά, όταν ήμουν μικρός είχα ανεβεί στην πλάτη του και με πήγαινε βόλτες στο χωράφι, πολλές φορές όμως με έριχνε κάτω.

Είναι ένα πολύ όμορφο σκυλί και το αγαπώ πολύ.

      Ζέττας Αθανάσιος Γ2

Ένα όνειρό μου

    Προχθές το βράδυ που ξάπλωσα στο κρεβάτι διάβασα ένα βιβλίο Ο αδερφός μου ο αρκούδος Μόλις έφτασα στη μέση με πήρε ο ύπνος. Το όνειρο που είδα ήταν πως εγώ ήμουνα μια καφετιά παχουλή αρκούδα με πολύ τρίχωμα. Δεν είχα καταλάβει πως ήμουνα αρκούδα αλλά απόρησα, γιατί περτατούσα στα τέσσερα και γιατί όταν μιλούσα ακουγόταν μουγκρητό και όχι ανθρώπινη φωνή. Μετά από ώρα άρχισα να διψάω και πήγα στο ποτάμι για να πιω νερό και μόλις έφτασα είδα μια αρκούδα να καθρεφτίζεται στο νερό. Κοίταξα πίσω και δεν είδα τίποτα. Ύστερα ξανακοίταξα στο νερό και υποψιάστηκα πως μάλλον ήμουν εγώ. Είδα τα χέρια μου, τα είδα καφετιά και κατάλαβα πως ήμουν εγώ. Τότε τρόμαξα και ξύπνησα.

Γιώργος Κανσουζίδης Δ2

 

ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Η μαμά εξηγεί στον εύσωμο μπαμπά τη διαδικασία της σωστής διατροφής:

-Δηλαδή όταν έχουμε κρέας με πατάτες δεν τα τρώμε μαζί, αλλά χώρια.

-Α, κατάλαβα! Το κρέας  θα το τρώω στην κουζίνα και τις πατάτες στο σαλόνι!

Κατερίνα Μπέλλη ΣΤ3

 

Ο ασθενής επισκέπτεται το γιατρό:

-Γιατρέ μου, έχω την εντύπωση ότι είμαι μήλο.

-Έλα πιο κοντά να σε εξετάσω, δε δαγκώνω!

Ξανθή Πολυζοπούλου Γ2

 

Η μαμά παρατηρεί το παιδί της:

-Σου ζήτησα να αλλάξεις το νερό στη γυάλα του χρυσόψαρου.

-Μην ανησυχείς, δε χρειάζεται. Δεν έχει πιει ακόμα γουλιά από το νερό που του έβαλα προχθές!

                          Μαρία Μελιοπούλου Γ2

 

ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

Με ιδιαίτερη κατάνυξη γιορτάστηκε και φέτος στο σχολείο μας η Γέννηση του Θεανθρώπου. Σε μια προσεγμένη εκδήλωση οι μαθητές της Β΄ τάξης με την καθοδήγηση των δασκάλων τους μας μετέδωσαν με ποιήματα και θεατρικά το μήνυμα της Γέννησης, ενώ η χορωδία μας γέμισε με γλυκές μελωδίες την Αίθουσα Εκδηλώσεων. Την όλη εκδήλωση που παρακολούθησαν πολλοί γονείς και φίλοι του σχολείου μας, λάμπρυνε η ομιλία που έκανε η δασκάλα Ανανιάδου Άννα.

 

ΕΤΗΣΙΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Με μεγάλη επιτυχία έγινε και φέτος ο καθιερωμένος χορός που διοργανώνει κάθε χρόνο ο Σύλλογος Γονέων του Σχολείου μας με σκοπό τη σύσφιξη των σχέσεων των μελών, αλλά και τη διασκέδαση. Μαθητές, γονείς και φίλοι πέρασαν μια πολύ ωραία βραδιά με κέφι και διασκέδαση. Τα χορευτικά τμήματα του συλλόγου μας έδειξαν για μια ακόμη φορά τις ικανότητές τους.

 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΕ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ-ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟ

Διδακτική επίσκεψη στο Μέγαρο Μουσικής πραγματοποίησαν οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης και παρακολούθησαν την πολύ ωραία χριστουγεννιάτικη παράσταση Το παιδί και το όνειρο. Η επίσκεψη έγινε με έξοδα του Συλλόγου Γονέων  του Σχολείου μας. Επίσης  διδακτική επίσκεψη στο Πλανητάριο πραγματοποίησαν οι μαθητές της Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης του σχολείου.  Στη συνέχεια επισκέφθηκαν το Ζωολογικό Κήπο της Θεσ/νίκης.

 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΕΛΑΤΟΧΩΡΙ

Τον Ιανουάριο οι μαθητές των Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεων επισκέφτηκαν το χιονοδρομικό κέντρο του Ελατοχωρίου, όπου μαθητές και δάσκαλοι με τη βοήθεια των γυμναστών έκαναν σκι και χάρηκαν το πανέμορφο χιονισμένο τοπίο της περιοχής.

 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΚΟΡΦΗ

Οι μαθητές της Ε΄ τάξης επισκέφτηκαν τη γαλακτοβιομηχανία Κορφή, όπου  με τη βοήθεια του προσωπικού περιηγήθηκαν τους χώρους, είδαν  και άκουσαν από τους υπευθύνους τα σχετικά με την παραγωγή προϊόντων γάλακτος. Ήταν πολύ χρήσιμη εμπειρία.

 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΕ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟ-ΝΑΥΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Οι μαθητές της Α΄, Β΄  και Γ΄ τάξης επισκέφτηκαν Ελαιοτριβείο στην Πλάκα και είδαν την

παραγωγή του λαδιού. 

Στη συνέχεια πήγαν και είδαν τα εκθέματα του Ναυτικού Μουσείου Λιτοχώρου.