Κεντρική σελίδα Επάνω 1ο Τεύχος 2ο Τεύχος 3ο Τεύχος 4ο Τεύχος 5ο Τεύχος 6ο Τεύχος 7ο Τεύχος 8ο τεύχος 9ο Τεύχος Βράβευση 10ο Τεύχος 11ο Τεύχος 12ο Τεύχος 13ο τεύχος 14ο τεύχος 15ο τεύχος 16o τεύχος

 

"Η ΠΕΝΑ ΜΑΣ"

Περιεχόμενα του 6ου τεύχους

 

  • Ο τόπος μας: Ελατοχώρι

  • Παιδικά Διηγήματα

  • Ποιήματα Άνοιξη-Καλοκαίρι

  • Το σχολείο μας βραβεύεται

  • Πρόγραμα Περ/κής Εκπ/σης

  • Πρόγραμμα Αγωγής Υγείας

  • Η Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη στο σχολείο μας

  • Σκέφτομαι και Γράφω

  • Ανέκδοτα

  • Τα νέα μας

 

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

ΑΝΟΙΞΗ

Καλημέρα, άνοιξη!

λεν τα πουλιά μες στις φωλιές τους.

Καλημέρα, άνοιξη!

λεν τα παιδιά με τις φωνές τους.

Ήρθε η άνοιξη παιδιά φωνάξτε,

στην εξοχή βγείτε, παίξετε και γελάστε!

 

Η άνοιξη μ’ όλα τα χρώματα

κι ο Μάρτης με χίλια καμώματα.

Τα λουλούδια ανθίζουν

κι οι κήποι μυρίζουν

από την ευωδιά τους.

 

Τα παιδιά στους δρόμους τρέχουν

μα, τ’ αυτοκίνητα προσέχουν.

Άνοιξη, καλύτερη εποχή του χρόνου

κι όλα τα παιδιά του κόσμου

τη χαρά τους με καμάρι

δείχνουνε όποτε φτάνει.!

Γιώργος Κατωνίδης-

Δήμητρα Ζαφειροπούλου Ε1

 

 

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Όλοι, νέοι και παιδιά

τρέχουν για βουτιά.

Όλοι χαίρονται πολύ

τρέχουν σαν τρελοί!

 

Μες στη θάλασσα βουτούν

και τα ψάρια κυνηγούν.

Μα τα ψάρια τα καημένα

τρέχουν όλα τρομαγμένα!

 

Μόλις τελειώσουν οι βουτιές

όλοι βγαίνουν στη στεριά

για να φύγουν και να πάνε

στην παιδική χαρά!

Φώτης Πουλικίδης-

Ηλίας Παπαδόπουλος-

 Ελένη Μαυρομάτη-

Αρετή Γκούτζα Ε1

 

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ ΒΡΑΒΕΥΕΤΑΙ

   Πέρυσι η τάξη μας ανέλαβε μια εργασία για το περιβάλλον με θέμα “Φύση χωρίς σκουπίδια”. Με τη βοήθεια των δασκάλων μας, κ. Στέριου Παπαχρήστου και της κ. Δήμητρας Μαυρομάτης, καταφέραμε να ολοκληρώσουμε την εργασία με επιτυχία. Φυσικά τα συγχαρητήρια ανήκουν σ’ όλους τους μαθητές της τάξης ΣΤ2. Δουλέψαμε όλοι με πολλή χαρά και κέφι και παρά την κούρασή μας το αποτέλεσμα μας δικαίωσε.

   Η τάξη μας φέτος βραβεύτηκε ανάμεσα σε 250 σχολεία όλης της Ελλάδας, βραβείο που ανήκει βέβαια στο σχολείο μας, το 3ο Δημοτικό Κατερίνης.

   Είχα την τιμή να εκπροσωπήσω το σχολείο μας στην παραλαβή του βραβείου, που έγινε στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων. Πρέπει να ευχαριστήσω τη μουσικό μας κ. Φανή Παπαντωνίου που με συνόδευσε στο ταξίδι μου μαζί με τη μητέρα μου.

Το ταξίδι ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία για μένα όπως και όλη η εκδήλωση. Η απονομή έγινε στην αίθουσα “Αντώνη Τρίτση”, πρώην δημάρχου της Αθήνας. Η αίθουσα ήταν γεμάτη με εκπροσώπους και παιδιά σχολείων, ακόμα και απ’ τα πιο απομακρυσμένα μέρη της Ελλάδας

     Ο συντονιστής της εκδήλωσης παρουσίαζε τις εργασίες του κάθε σχολείου. Στη συνέχεια οι δάσκαλοι και οι μαθητές ανέβαιναν στο βήμα και με λίγα λόγια συνέχιζαν την παρουσίαση της εργασίας τους, το σκεπτικό και τον τρόπο που δούλεψαν.

     Όταν ήρθε η σειρά μου είχα λίγο τρακ και αγωνία για το τι θα πω γιατί δεν ήμουν κατάλληλα προετοιμασμένος. Βρήκα όμως το θάρρος με απλά λόγια να εξηγήσω πως δούλεψε όλη η τάξη και όλα αυτά που βιώσαμε κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς μας. Εκείνη την ώρα ένιωθα ότι στο βήμα ήταν όλη η τάξη και όχι μόνο εγώ, μαζί και η δασκάλα μου, και μας χειροκροτούσαν. Το ίδιο συναίσθημα είχα και όταν έπαιρνα το βραβείο απ’ τους υπεύθυνους του προγράμματος και τους εκπροσώπους της ALPHA BANK. Το χειροκρότημα στο τέλος ίσως ήταν σημαντικότερο απ’ το ίδιο το βραβείο. Νομίζω ότι καταφέραμε να περάσουμε το μήνυμα”Φύση χωρίς σκουπίδια” για μια ζωή με ποιότητα.

     Όλη η τάξη πήρε και από ένα μπλουζάκι με τη στάμπα της εργασίας μας.

     Το βραβείο παρουσιάστηκε σ’ όλα τα παιδιά απ’ τον διευθυντή με ιδιαίτερη χαρά και περηφάνια. Η κορνίζα κρεμάστηκε στο σχολείο μας για να θυμίζει σ’ όλους την προσπάθεια που κατέβαλαν τα παιδιά του τμήματός μας και να δίνει το παράδειγμα και στα υπόλοιπα γιαπαρόμοιες ενέργειες.

Δημοσθένης Πούλιος ΣΤ2

 

ΜΑΘΗΤΙΚΑ  ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

Η   ΜΟΝΑΞΙΑ  ΤΟΥ  ΠΕΤΡΟΥ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΚΑΛΕΣ   ΝΕΡΑΪΔΕΣ

  Θα  σας  πω  ένα  παραμύθι  πολύ  παλιό.

  Μια  φορά  κι  έναν  καιρό  ήταν  μια  οικογένεια  που  ζούσε  μέσα  στο  δάσος  και  είχαν  ένα  παιδάκι, τον  Πέτρο. Ήταν  πολύ  καλό  παιδί,  μα  δεν  είχε  φίλους  γιατί  εκεί  στο  δάσος  δεν  είχε  άλλα  σπίτια. Ο  πατέρας  του  ήταν   ξυλοκόπος  και  του  έφτιαχνε  ξύλινα  παιχνίδια.  Αλλά  αυτός  όπως  και  όλα  τα  παιδιά  ήθελε  να  παίζει  με  φίλους. Τα παιδιά  θέλουν  να  παίζουν,  να  τρώνε  γλυκά  και  βέβαια  να  έχουν  φίλους. Μια  μέρα όπως  κάθε  μέρα  πήγε  στο  δάσος  βόλτα.  Ξαφνικά  είδε  μπροστά  του  ένα κάστρο

και  απόρησε  πως  να  είναι  μέσα.  Μπήκε μέσα  και  τι  να  δει!  Παντού  νεράιδες  που  πετούσαν  και  η  κάθε  μια  είχε  το  όνομά  της.  Τη  μια  την  έλεγαν  Ονειρούλα,  την  άλλη  Ευτυχούλα  και  κάποιες  άλλες, Περιπετειούλα, Καθαρούλα, Επιπλούλα... 

  Η  Ονειρούλα  είχε  παγιδευτεί  και  ο  Πέτρος  έτρεξε  να  τη βοηθήσει. Ήταν  παγιδευμένη  σε ένα  κλουβί.  Όταν  την  ελευθέρωσε  του  είπε  να  της  ζητήσει  δύο  ευχές. Ο  Πέτρος  ζήτησε  από  την  νεράιδα  να  πάει  κοντά  σ’  αλλά  παιδιά  για  να  μπορεί  να  παίζει  μαζί  τους  και  να  μοιράζονται  μαζί  τις  λύπες και  τις  χαρές. Εκεί  που  μιλούσε  ο  Πέτρος,  η  ευχή  του  πραγματοποιήθηκε  και  αμέσως  βρέθηκε  κοντά  σ’  άλλα  παιδιά. Ένα  από  τα  παιδιά  που  έπαιζε  μπάλα  μόλις  τον  είδε,  ήρθε  και  του  μίλησε.

-     Πώς  σε  λένε;

-     Πέτρο.

-     Γιατί  δεν  έρχεσαι  να  παίξεις  μαζί  μας;

   Ο  Πέτρος  δίστασε  για  μια  στιγμή  μα  το  άλλο  παιδί  τον  πήρε  και  τον  γνώρισε  στους  φίλους  του. Όμως  αυτό  κράτησε  μόνο  για  δύο  μέρες. Ο  Πέτρος  λυπήθηκε  πολύ  γιατί  περνούσε  ωραία.

   Η  δεύτερη  ευχή  που  ζήτησε  από  την  νεράιδα,  ήταν  να  πείσει  τον  πατέρα  του  να  πάνε  στην  πόλη. Ο  πατέρας  του  δεν  ήθελε  να  πάει  στην  πόλη  γιατί  δεν  ήξερε  τι  δουλειά  να  κάνει.  Ήξερε  μόνο  να  κόβει  ξύλα  και  να  φτιάχνει  ξύλινα  πράγματα. Τα  μάγια  της  νεράιδας  έκαναν  τον  πατέρα  του  Πέτρου  ν’  αλλάξει  γνώμη  και  να  μετακομίσουν  στην  πόλη,  σε  μια  μικρή  γειτονιά.  Εκεί  γνώρισε  πολλά  παιδιά. Παίζανε  όλοι  μαζί. Όσο  για  τον  πατέρα  του  Πέτρου  έγινε  μαραγκός.  Από  τότε,  ποτέ  δεν  έλλειψε  στον  Πέτρο,  το  παιχνίδι,  η  συντροφιά  και  η  παρέα. Όλοι  ζούσαν  ευτυχισμένοι.  Όσο  για  τις  νεράιδες,  το   παλιό  σπίτι  του  Πέτρου  το  έκαναν  καταφύγιο  για   τη  βασίλισσά  τους.

   Από  τότε  έζησαν  αυτοί  καλά  κι  εμείς  καλύτερα !!!!!!

Όλγα  Χατζηαγοράκη   Γ2

ΤΟ ΤΥΦΛΟ ΠΑΙΔΙ

Μια φορά και έναν καιρό σ΄ ένα κόσμο μακρινό ζούσε ένα παιδί που γεννήθηκε τυφλό. Αυτό το παιδί επειδή ήταν τυφλό τ’ αλλά παιδία τον κορόιδευαν. Δεν είχε φίλους αν και ήταν πολύ καλό παιδί. Παρόλο που ήταν τυφλό ήξερε παρά πολλά πράγματα πιο πολλά πράγματα, ακόμα και από τα κανονικά παιδιά. Όταν πέρασε ο καιρός κατάλαβε πως είναι δύσκολο να είσαι μόνος σου και αποφάσισε να πάει σε άλλο σχολείο για τυφλά παιδία. Εκεί γνώρισε μια άλλη δασκάλα που του έμαθε πολλά πράγματα. Την έλεγαν Ιζαμπέλ. Του έμαθε να φαντάζεται πως είναι τα ρούχα, τα χρώματα, τα δέντρα, τα λουλούδια, τα σπίτια. Όταν μεγάλωσε σπούδασε μουσική. Γι’ αυτό μη νομίζετε πως ένα παιδί που  γεννήθηκε τυφλό, μουγκό, κωφάλαλο δεν είναι έξυπνο! 

Ξανθίππη Πολυζοπούλου Γ2

 

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ

   Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα αγόρι που ζούσε σε ένα πλανήτη. Μια μέρα εκεί που έβλεπε τ’ άστρα μια φωνή του είπε: Ε! Μικρό αγόρι, σε λίγες μέρες θα γίνεις ο κυρίαρχος του κόσμου. Ο μικρός ταράχτηκε. 

   Και πραγματικά, κατέβηκε στη γη. Εκεί πρώτη φορά είδε δέντρα,  λουλούδια, σπίτια. Μπήκε σε μια πύλη, εκεί ζούσε ένα θεριό. Μπήκε μέσα ο μικρός ,το τέρας κοιμόταν. Ξάφνου ο μικρός ήπιε το φίλτρο και αμέσως κοιμήθηκε. Ονειρευόταν πως ήταν ο βασιλιάς της χώρας. Μόνο αν πέφτανε δύο δάκρυα κοριτσίστικα θα ξυπνούσε. Μια μέρα η βασιλοπούλα πήγε στον πύργο, λυπήθηκε και έκλαψε. Τότε έπεσαν δύο δάκρυα και ξύπνησε ο μικρός και είπε: -Που βρίσκομαι; Η βασιλοπούλα είπε: -Γεια, ποιος είσαι;  -Ο μικρός, απάντησε αυτός.

   Τότε η βασιλοπούλα γοητευμένη από την ομορφιά του τον πήρε στο παλάτι. Παντρεύτηκαν κι ο μικρός έγινε “μικρός πρίγκιπας” .       

 Βάγια Μπουφέτη Γ2

 

Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ: ΕΛΑΤΟΧΩΡΙ

   Θα το συναντήσετε στα Πιέρια όρη σε ύψος 879 μ.να αντιστέκεται σθεναρά στο χρόνο. Ο λόγος για το Ελατοχώρι Δήμου Πιερίων, χτισμένο στις παρυφές της οροσειράς. Η αίσθηση της ελευθερίας που σου χαρίζει δεν ανταλλάσσεται με τίποτα στον κόσμο. Εκεί που αγναντεύεις τις αιγαιοπελαγίτικες ακτές της Κατερίνης, απέναντι νιώθεις τα σινιάλα των 12 Θεών να σε προτρέπουν από το αιώνιο σπίτι τους, τον Ολυμπο, να αφεθείς στη μαγεία της φύσης.

   Τόσο το νέο όσο και το παλιό χωριό αποτελούν εξαίσιο τουριστικό θέρετρο της  Πιερίας, συγκεντρώνοντας πλήθος παραθεριστών και επισκεπτών όλες τις εποχές του χρόνου. Μόλις 8 χμ. μακριά από το χωριό θα συναντήσετε το Χιονοδρομικό Κέντρο . Τόσο οι εγκαταστάσεις φιλοξενίας και εξυπηρέτησης τουριστών όσο και το προσωπικό του κέντρου βρίσκονται στη διάθεσή σας για να απολαύσετε με τον καλύτερο τρόπο τα χειμερινά σπορ. Στην περιοχή βρίσκονται καταλύματα, παραδοσιακές ταβέρνες και χώροι αναψυχής.

    Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η Λαογραφική Συλλογή με αντικείμενα των παλαιοτέρων χρόνων από την καθημερινή ζωη, τις δραστηριότητες και τις συνήθειες των κατοίκων του χωριού, η οποία στεγάζεται σε αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου.

    Επίσης μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα διάφορα έθιμα του χωριού που αξίζει κάποιος να παραβρεθεί  και να τα παρακολουθήσει.

Μερικά από αυτά είναι:

Ημέρα των Φώτων τα «Κυριαλέσα». Νέοι του χωριού παίρνουν με δημοπρασία τις εικόνες από την εκκλησία και στη συνεχεία ψάλλοντας το “Κύριε ελέησον” γυρίζουν όλο το χωριό και επιστρέφουν στην εκκλησία για τον Αγιασμό των Υδάτων.

Καθαρά Δευτέρα: Στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας του Άγιου Νικολάου, στο παλιό χωριό, μιας εκκλησίας χτισμένης από το 1777 που είναι από τα ωραιότερα δείγματα ναοδομίας και στο εσωτερικό του υπάρχει ένα αιρετικής τέχνης τέμπλο και αγιογραφίες. Ο Λαογραφικός Σύλλογος διοργανώνει γλέντι με τοπικούς χορούς και τραγούδια, αναβίωση τοπικών εθίμων και προσφορά φασολάδας και νηστίσιμων εδεσμάτων.

24 Μαρτίου: Οι νέοι του χωριού αφού βάλουν σε μεγάλες βέργες κουδούνια από τα κοπάδια και ανάψουν μεγάλους δαυλούς γυρίζουν όλο το χωριό και κάνουν πολύ θόρυβο για να φύγουν τα φίδια και οι σαύρες από το χωριό. Στο τέλος  καίνε κέδρα στην πλατειά του χωριού και πηδάνε πάνω από τη φωτιά.

Τρίτη μέρα Πάσχα-Κάψιμο της ρόκας: Γυναίκες χορεύουν σε δυο σειρές με τα χέρια χιαστί τραγουδώντας τραγούδια της γιορτής. Η μεγαλύτερη προπορεύεται με τη ρόκα γνέθοντας το μαλλί. Σε κάποια στιγμή η ρόκα ανάβει και αρχίζει ένα κυνηγητό ανάμεσα στο συγκεντρωμένο πλήθος. Το έθιμο έχει ρίζες από την Τουρκοκρατία και σε τέχνασμα, όπως λέγεται, των γυναικών για να σώσουν τα παλικάρια από την αιχμαλωσία των Τούρκων.

21 Μαίου των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης-Αγίων προστάτων του χωριού. Γίνεται διήμερο τοπικό πανηγύρι στο χωριό με συμμετοχή όλων των κατοίκων του χωριού και πολλών επισκεπτών.

Αντάμωμα Ελατοχωριτών: Τελευταία Κυριακή του Ιουλίου μαζεύονται οι απανταχού Ελατοχωρίτες από το εσωτερικό και το εξωτερικό και διοργανώνονται διήμερες εκδηλώσεις που παρουσιάζονται παραδοσιακοί χοροί και τραγουδια απο το σύλλογο, θεατρικά δρώμενα με αναπαραστάσεις εθίμων και δραστηριοτήτων και λαϊκό γλέντι με όλους τους συμμετέχοντες.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι το παλιό χωριό που λεγόταν «Σκουτέρνα» κάηκε από τους Γερμανούς και έτσι το χωριό μεταφέρθηκε στη σημερινή του τοποθεσία. Εκεί όμως επειδή η περιοχή είχε πολλά έλατα το χωριό «ξαναβαπτίστηκε» και το καινούργιο του όνομα είναι «Ελατοχώρι» που διατηρείται μέχρι σήμερα.

                            Φρειδερίκη Τοπάλη Ε3-Δημήτρης Τοπάλης ΣΤ3

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ

ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ

    Η 2 Απριλίου είναι παγκόσμιας ημέρα παιδικού βιβλίου, και όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς του Σχολείου μας  και των Νηπιαγωγείων, πραγματοποίησε μια πολύ όμορφη εκδήλωση  στο χώρο εκδηλώσεων του σχολείου.

    Καλεσμένη ήταν η συγγραφέας Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη, μια πολύ σπουδαία «παραμυθού» με πολλά βιβλία και μεταφράσεις, η οποία εντυπωσίασε τους γονείς και τους μαθητές που την άκουσαν.

    Στην εισήγησή της τόνισε τη χρησιμότητά του παιδικού βιβλίου για τους μαθητές και τον καθοριστικό ρόλο που παίζει η ανάγνωση στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού, η οποία πλάθεται μέσα από τους ήρωες και τις ιστορίες των παιδικών βιβλίων.      

    Στη συνέχεια έπαιξε με τους μικρούς μαθητές δημιουργώντας μαζί τους το παραμύθι «Η φιλία του δάσους» για να τονίσει στους μαθητές τη σημασίας της φιλίας για τον άνθρωπο.

    Στο χώρο της εκδήλωσης λειτουργούσε έκθεση βιβλίου με βιβλία της Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη, αλλά και άλλων συγγραφέων, σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο «Νέστορας».

    Ήταν μια πολύ ωφέλιμη εκδήλωση στην οποία παραβρέθηκαν πολλοί γονείς και μαθητές του σχολείου. Η παρουσία της γνωστής συγγραφέα στο χώρο του σχολείου, έδωσε την ευκαιρία στα παιδιά και τους γονείς τους να έρθουν σε επαφή με ανθρώπους που ασχολούνται με το παιδικό βιβλίο, να ακούσουν και να μάθουν μέσα από τις εμπειρίες και τις γνώσεις τους ιδέες και χρήσιμα πράγματα για τους ίδιους. Την ευχαριστούμε πολύ.

 ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ

Γεννήθηκε στη Αθήνα, κυριολεκτικά μέσα στα βιβλία, γιατί η οικογένειά της είχε τον εκδοτικό οίκο “Ρώσση”. Έτσι η παιδική της ηλικία ήταν γεμάτη από βιβλία, παιδικά και όχι μόνο. Τελείωσε τη σχολή Νηπιαγωγών και δούλεψε σαν νηπιαγωγός μέχρι το 2000. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Έχει γράψει 50 παιδικά βιβλία και έχει μεταφράσει πάνω από 1.000 βιβλία. Τιμήθηκε για τη δουλειά της με πολλά βραβεία.

 

ΕΡΓΑ  ΤΗΣ (Εκδ. “Μίνωας”)

Δέκα μικρές θαλασσινές σταγόνες 

Το Αγιοβασιλάκι                     

Άγια νύχτα

Το γοργονάκι

Ο Πάκι.... (σειρά βιβλίων)

Α, β, γ, ....ω, αλφαβητάριο τρελό                      

Ο τράγος και τα επτά λυκάκια

Τα ζώα της θάλασσας

Μια μαμά για μένα

Τα ζώα του αγροκτήματος

3, 2, 1,... κολλάω με τη Ρένα

Ένας τάρανδος μελένιος

Ειρήνη του Αριστοφάνη

Ο Νάνος και οι επτά Χιονάτες

Μπουμπουλίνα

Όταν μεγαλώσω θα γίνω.....

Οι φοβεροί 4 (σειρά βιβλίων)

Ο Πεντάμορφος και το Τέρας

Η γέννηση του Χριστούλη

Κολλάω επαγγέλματα

Το μαϊμουδάκι φάντασμα

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡ/ΚΗΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ: «ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ:

 ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ-ΕΡΕΥΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ-

ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ»

Το πρόγραμμα  Περιβαλλοντικής Αγωγής που επιλέξαμε για τη χρονιά 2004-2005 έχει θέμα το σχολείο μας, την ιστορία του, την κατάστασή του σήμερα, αλλά και το πώς θα μπορούσε να είναι στο μέλλον και είναι ενταγμένο στο ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Καταλήξαμε στην επιλογή του θέματος γιατί θέλαμε να μάθουμε πότε ιδρύθηκε, πόσα παιδιά πήγαιναν σχολείο την εποχή εκείνη, τον τόπο καταγωγής, την οικογενειακή κατάσταση των μαθητών και να συγκρίνουμε τα στοιχεία αυτά με  ιστορικο-κοινωνικο-πολιτικά γεγονότα της εποχής. Να δούμε τις μεταβολές τόσο στο κτίριο όσο και στο έμψυχο υλικό του σχολείου, δασκάλους και μαθητές. Να ερευνήσουμε τι προβλήματα αντιμετωπίζει σήμερα, τι προγράμματα υλοποιεί και τέλος να σχεδιάσουμε το σχολείο μας όπως εμείς θέλουμε.

Στα πλαίσια του προγράμματός μας:

   Χωριστήκαμε σε ομάδες και εξερευνήσαμε » τα αρχεία του σχολείου μας, αναζητώντας ονόματα διευθυντών και δασκάλων, τόπους καταγωγής, οικογενειακή κατάσταση μαθητών, επαγγέλματα γονέων, βαθμολογική κλίμακα.

   Ψάξαμε για φωτογραφίες ή άλλο υλικό από το σχολείο μας τα παλιότερα χρόνια.

   Επισκεφθήκαμε το 2ο Δημ. Σχ. Κατερίνης , όπου συστεγαζόταν το σχολείο μας. 

   Καλέσαμε στο σχολείο μας παλιούς  δασκάλους, για να μας μιλήσουν για τις εμπειρίες τους.

   Καλέσαμε το Διευθυντή, το Σχολικό Σύμβουλο και τον υπεύθυνο Περιβαλλοντικής αγωγής και συζητήσαμε πάνω στο θέμα μας, σε περιβαλλοντικά θέματα και θέματα τοπικής ιστορίας.

   Με πρότασή μας στο  σύλλογο διδασκόντων του σχολείου μας  ζωγραφίσαμε τοίχους του σχολείου και τοποθετήθηκαν παγκάκια στην αυλή. Ομορφύναμε τον κήπο του σχολείου, βάλαμε αφίσες και κάδους στους διαδρόμους του σχολείου και ενισχύσαμε τους κάδους ανακύκλωσης.

   Επισκεφθήκαμε το Λαογραφικό Μουσείο Θεσ/νίκης όπου είδαμε πολλά ενδιαφέροντα αντικείμενα σε σχέση με το νερό και όχι μόνο.

  Στο τέλος θα παρουσιάσουμε το πρόγραμμά μας στους συμμαθητές μας και σε άλλους πολλούς καλεσμένους γονείς, φορείς κ.ά.

Οι μαθητές της ΣΤ2

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

 “ΟΔΟΣΗΜΑΝΣΗ: Η ΖΩΝΗ ΜΑΣ ΔΕΝΕΙ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ”

Με αφορμή ένα ατύχημα που έγινε κοντά στο σχολείο μας, συζητήσαμε στη  ΣΤ3  τάξη για τα σήματα κυκλοφορίας και τους κανόνες ασφάλειας για τα οχήματα και τους πεζούς  και διαπιστώθηκε ότι πολλοί από τους μαθητές αγνοούσαν βασικά σήματα και κανόνες οδικής συμπεριφοράς.

  Έτσι αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε να ασχοληθούμε με τα σήματα του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και να μάθουμε για τη σημασία της ζώνης ασφαλείας μέσω του προγράμματος Αγωγής Υγείας σε συνεργασία με την Υπεύθυνη κ. Φωτεινή Χρυσάφη την οποία ευχαριστούμε.

 

  ΣΚΟΠΟΙ                

    Να γνωρίσουν οι μαθητές τα σήματα του κώδικα οδικής κυκλοφορίας.

    Να μάθουν για τη σημασία  της  ζώνης στο αυτοκίνητο.

ΣΤΟΧΟΙ

   Να γνωρίσουν οι μαθητές να «διαβάζουν» τα βασικά σήματα κυκλοφορίας.

   Να αποκτήσουν την  ικανότητα να καταλαβαίνουν τη  σημασία σημάτων που θα συναντήσουν πρώτη φορά στη ζωή τους.

   Να συνειδητοποιήσουν  τη σημασία των μέτρων προστασίας.

   Να γνωρίσουν τους κρατικούς και τοπικούς φορείς που έχουν σχέση με την οδική κυκλοφορία.

   Να αξιολογούν πληροφορίες και να υποστηρίζουν υπεύθυνα τις επιλογές τους.

   Να εργάζονται σε ομάδες μέσω της συνεργατικής εργασίας.

   Τελικός στόχος βέβαια είναι η υιοθέτηση μιας υποδειγματικής οδικής συμπεριφοράς.

 

 Προγραμματίστηκαν οι ακόλουθες επισκέψεις:

   Α) Στο πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής για εξοικείωση των μαθητών με την οδοσήμανση

   Β) Στην έκθεση Τροχαίας Κατερίνης.

                                                                   Η υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Αναστασιάδου Αλέκα

ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ

Τα βιβλία μου αρέσει πολύ να τα διαβάζω. Χαίρομαι όταν η κυρία μας δίνει βιβλία για το σπίτι. Συνήθως διαβάζω πριν κοιμηθώ. Πιο πολύ μου αρέσει το βιβλίο «Οι 40 εφιάλτες» του Ευγένιου Τριβιζά. Νομίζω πως είναι πολύ ωραία να σου κάνουν δώρο στη γιορτή σου ένα βιβλίο.

     Θάνος Παπαδόπουλος Α2

 

ΕΝΑ ΧΑΛΑΣΜΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ 

Μία μέρα στα γενέθλια  μου ο θείος μου έφερε μια κούκλα με  μπαταρίες που την κούρδιζες και περπατούσε. Ήταν πανέμορφη.

Όταν ήμουν μόνη στο σπίτι  δεν  είχα  τι να κάνω και αποφάσισα να παίξω μαζί της.

Έπαιξα μαζί της για πολύ ώρα, ώσπου την κούρδισα, αλλά είδα ότι δεν περπατούσε. Τότε πήρα το κατσαβίδι και την άνοιξα. Είχε βίδες , ελατήρια ,και άλλα μηχανήματα.

Τότε έβγαλα όλα τα εξαρτήματα και προσπάθησα να την φτιάξω.

Μάταια, απέτυχε η προσπάθειά μου.

Λυπήθηκα τόσο πολύ!

Αχ! Πόσο μου άρεσε αυτή η κούκλα

                 Μάγδα Μπατάλα  Β1

 

ΜΙΑ ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ ΜΕ … ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

Κάποιος χτυπά την πόρτα της αίθουσάς μας. Ανοίγουμε και τι να δούμε!  

Η παλιά μας δασκάλα, η κυρία Πόπη! Πετάξαμε από την χαρά μας που την είδαμε. Είχαμε να τη δούμε πάνω από 2 χρόνια. Άρχισε να μας αγκαλιάζει όλους. Γελούσαν τα μουστάκια της απ’την χαρά της.

Η κυρία Πόπη μας είπε ότι η κυρία μας θα φύγει σε άλλο σχολείο. Λύθηκαν τα πόδια μας.

Αλλά η κυρία μας έσκασε στα γέλια.΄΄Παιδιά είναι Πρωταπριλιά.΄΄

Πάντα τέτοιες πλάκες μας έκανε η κυρία Πόπη.

Την χαιρετίσαμε στο τέλος και τα πρόσωπά μας έλαμπαν απ’ την χαρά.

Αργυρόπουλος Παύλος Γ3

 

Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ

Όπως τα περισσότερα παιδία στον κόσμο έτσι κ εγώ έχω μια μητέρα, που την θαυμάζω πολύ. Την αγαπώ όπως και εκείνη βέβαια, και θέλω να σας την περιγράψω για να καταλάβετε κι εσείς πόσο καλή είναι .

Πρώτα – πρώτα το παρουσιαστικό της. Έχει μέτριο ανάστημα , είναι καστανή και είναι χαρούμενη συνέχεια. Τριγυρίζει στο σπίτι, πότε για να μας ετοιμάσει το φαγητό, να συμμαζέψει και να μας φροντίσει.

 Η μητέρα μου είναι εργαζόμενη. Δουλεύει τα απογεύματα της εβδομάδας σε ένα φροντιστήριο.

Εκτός από το ότι μας φροντίζει, είναι η ψυχή του σπιτιού μας, μαζί βέβαια με τον μπαμπά. Εκείνη κρατά το νοικοκυριό, εκείνη όταν αρρωσταίνουμε κάθεται πάνω από το κεφάλι μας και  μας προσέχει.

Εγώ πάντως την αγαπώ πολύ και προσπαθώ συνέχεια να μην την βαραίνω. Θα θελα όταν μεγαλώσω να της μοιάσω στον τρόπο και τη συμπεριφορά.

Τη θαυμάζω για  όσα  μας προσφέρει μα πιο πολύ για την ζεστή της αγκαλιά.          

 Έφη Αλεξανδρίδου  Δ1

 

ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Δυο φίλοι κουβεντιάζουν:

- Μα ακόμα εδώ είσαι; Δεν πήγες στην κηδεία της πεθεράς σου;

- Α όλα κι όλα! Πρώτα η δουλειά και μετά το γλέντι!!!

       Κώστας ΚαλπακίδηςΔ1

 

Δυο φίλοι συναντιούνται ύστερα από χρόνια:

- Βρε Μπάμπη, τι έγινες. Χάθηκες.

- Ασε, έχασα την πεθερά μου και.......

- Συλληπητήρια! Και τι είχε;

- Σαχλαμάρες...! Μια γκαρσονιέρα μόνο!

       Γεράσιμος Κοτροκόης ΣΤ3

 

Ένα παιδάκι ρωτά τη μαμά του:

-Μαμά, πού βρίσκουν οι μαμάδες τα παιδάκια;

- Ε..... Τα αγοράζουν.

Το παιδάκι σκέφτεται λίγο και μετά από λίγο λέει:

-Δε σε πιστεύω.

- Γιατί;

Γιατί οι φτωχοί έχουν πιο πολλά παιδιά από τους πλούσιους!

       Γεράσιμος Κοτροκόης ΣΤ3

 

ΓΛΩΣΣΟΔΕΤΕΣ

1. Έχω μια αμυγδαλιά, που κάνει μύγδαλα, τσίγδαλα, μυγδαλοτσιγδαλότσιγδα.

 

2. Νερό, λινάρι, νερολίναρο, νεροκαθαρολίναρο.

       Μαρία Πιατίδου-

   Δήμητρα Τσαβδαρίδου Δ2

 

 ΝΕΑ-ΝΕΑ-ΝΕΑ

ΕΠΕΤΕΙΟΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

Με λαμπρότητα γιορτάστηκε η επέτειος του εθνικού ξεσηκωμού του 1821. Οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης με τη βοήθεια των δασκάλων τους παρουσίασαν δύο θεατρικά δρώμενα με θέματα από την επανάσταση και συγκίνησαν τους παρευρισκόμενους, μικρούς μαθητές, γονείς και άλλους. Τα γεγονότα εξιστόρησε στην ομιλία της η δασκάλα Βέργη Πηνελόπη, ενώ η χορωδία με την υπεύθυνη μουσικό Παπαντωνίου Φανή γέμισε την Αίθουσα Εκδηλώσεων με μουσική και ηρωικά τραγούδια. Συγχαρητήρια σε όλους.

 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΕ ΣΦΗΚΙΑ-ΒΕΡΓΙΝΑ

Διδακτική  επίσκεψη στο Υδροηλεκτρικό Εργοστάσιο της Σφηκιάς στη Βέροια πραγματοποίησαν οι μαθητές της Ε΄ τάξης με τη συνοδεία των δασκάλων τους και ενημερώθηκαν από τους υπεύθυνους για τη λειτουργία του, αλλά και τα οφέλη του στην οικονομία και το περιβάλλον. Αργότερα επισκέφθηκαν τον Αρχαιολογικό χώρο και τους τάφους της Βεργίνας, όπου είδαν τα εντυπωσιακά ευρήματα των αρχαίων Μακεδόνων.

 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΒΑΡΙΚΟ

Διδακτική επίσκεψη στο Βαρικό έκαναν οι μαθητές της Δ΄ τάξης για να δουν από κοντά και να ενημερωθούν από τους υπεύθυνους Ιχθυοκαλλιέργειας που υπάρχει εκεί. Οι μαθητές με τη βοήθεια των δασκάλων τους ξεναγήθηκαν στις εγκαταστάσεις της Ιχθυοκαλλιέργειας και συζήτησαν με τους υπεύθυνους για το πώς λειτουργεί και τη σημασία του στην τοπική οικονομία.